Tom, Rozdzial

  1     1, 1 |          żyto sypie, kapusta będzie. Kto ma kartofle, kto ma żyto,
  2     1, 1 |             będzie. Kto ma kartofle, kto ma żyto, kto ma kapustę
  3     1, 1 |            ma kartofle, kto ma żyto, kto ma kapustę temu dobrze słychać! -
  4     1, 1 |         świat - zaczęła Jagustynka~- Kto? - spytała Anna podnosząc
  5     1, 1 |             abo to im popuści...~- A kto by krowy doił, kto by opierał,
  6     1, 1 |                 A kto by krowy doił, kto by opierał, kto by kole
  7     1, 1 |          krowy doił, kto by opierał, kto by kole gospodarstwa abo
  8     1, 1 |         krzywda nie stanie, bo ma ją kto strzec...i zniżając głos
  9     1, 1 |         głupia, wrzeszczy, kiejby ją kto ze skóry obdzierał~
 10     1, 2 |         gęsto, a przypilnować nie ma kto. Taka krowa, taka krowa!
 11     1, 2 |          postarała o przychówek... A kto w spółce, to już różnie
 12     1, 2 |            Macieju, ożenili i miałby kto gospodarstwa pilnować.~-
 13     1, 2 |      gospodarz to pierwszy we wsi?~- Kto by ta miał dobra a i grontu
 14     1, 2 |             chłopaków.~- Ale, był to kto przy tym, to wie! Pleciuchy
 15     1, 2 |             krowa najlepsza padła, a kto wie jutra?... Może to i
 16     1, 3 |           przyległo do mojego, kieby kto z umysłu narządził! Żyto,
 17     1, 3 |             nie można było rozeznać, kto i gdzie, bo ciasnota była
 18     1, 3 |               a gęś dobrodziejowi to kto pokradł, co?...~- Widziałaś,
 19     1, 3 |              z organistowego dołu to kto?... A cięgiem cosik komuś
 20     1, 3 |           przed dom odetchnąć nieco: kto pojeść zdziebko, kto ze
 21     1, 3 |          nieco: kto pojeść zdziebko, kto ze swoimi świadkami się
 22     1, 3 |         swoimi świadkami się zmówić, kto wywodzić krzywdy swoje,
 23     1, 3 |           drugi przez nią sięga, ale kto?:..~Poszli z Dominikową
 24     1, 3 |             weźmie kłonicą po łbie - kto winowaty?...Sołtys winowaty,
 25     1, 3 |            na lepsze, nie.~- Ma iść, kto ich ta zniewoli?~- Kara
 26     1, 4 |              taką gorącość, jakby mu kto zarzewia nasuł za pazuchę...~-
 27     1, 4 |               siedząc już w ganku.~- Kto, Kuba? - pytała Józia, szykująca
 28     1, 4 |            wymawiam ci i ja...~- Ino kto drugi?... Haruj jak ten
 29     1, 4 |           ale rozeznać nie rozeznał, kto taki?~Jeden Jambroży z brackim
 30     1, 4 |             pogadywał, użalał się, a kto niekto i przepijał do drugiego,
 31     1, 5 |           Tymowa ruszali się ludzie.~Kto jeno żył, to z całej okolicy
 32     1, 5 |            robót i zmieniano służby.~Kto co kupić, kto sprzedać,
 33     1, 5 |      zmieniano służby.~Kto co kupić, kto sprzedać, a jensi byle jarmarku
 34     1, 5 |              krowinę albo i ciołaka, kto zaś gnał przed sobą maciorę
 35     1, 5 |                 Wiedzą sąsiedzi, jak kto siedzi!...~Ale Boryna, nierad
 36     1, 5 |              i to, jak powiadają, że kto ma księdza w rodzie, temu
 37     1, 5 |          toteż nie ma tygodnia, żeby kto do niej z wódką nie posyłał.~-
 38     1, 5 |              objąć - gdzieby zaś tam kto poradził.~A najpierwej te
 39     1, 5 |              a insze buraczkowe... i kto je tam wszystkie spamięta!
 40     1, 5 |              kukiełek...~Gdzie zaś i kto przeliczy, i spamięta te
 41     1, 5 |         spędzili tyla, że nie wiada, kto ci to rozkupi.~- Są ludzie
 42     1, 5 |          było ich tam niemało, jakby kto cały kram posuł tymi kamuszczkami
 43     1, 5 |          nosił ! I tak co jarmark!~- Kto cięgiem jarmarczy - temu
 44     1, 5 |  oprzytomniała i jęła oczami szukać, kto ją wołał i skąd, i wnet
 45     1, 5 |             abo i znajomków, żeby mu kto postawił jeszcze jaką półkwaterkę,~
 46     1, 5 |              dobra i psu mucha, póki kto całego gnata nie rzuci,
 47     1, 5 |         słońce, ale tylko tyla, coby kto lustrem mignął po świecie,
 48     1, 6 |             mżył bezustannie, jakoby kto drobnym szkliwem przysłaniał
 49     1, 6 |     rozmiękłej ziemi i rowach, jakby kto ziarnem sypał.~- Józia !
 50     1, 6 |            czekają na was... jeszcze kto nas obaczy... idźcie...~-
 51     1, 6 |              przeżegnał i wyszedł.~- Kto to? - zapytała Jagna zdziwiona.~-
 52     1, 6 |           oczy na obrazy święte.~- A kto już pomarł, nie wstanie -
 53     1, 6 |           drugiemu na brodę, a co mu kto da, weźmie...~- Nie pletlibyście
 54     1, 6 |        deszcz uderzał w szyby, jakby kto przygarścią piasku rzucił,
 55     1, 7 |            przeszedł w ulewę, jakoby kto upusty niebieskie otworzył,
 56     1, 7 |        ściółkę miał jeszcze w lesie, kto znów drew nie zwiózł, a
 57     1, 7 |              i nieustępliwy, że mało kto się go nie bojał. A sposobna
 58     1, 7 |        ciemku matka nie zeszła abo i kto drugi, ale nie zdążyła,
 59     1, 7 |             nią tak dzieje, że niech kto a ostro spojrzy na nią albo
 60     1, 7 |         starsza~- Jaguś to kiejby ją kto w mleku wymył - zaczęła
 61     1, 7 |                 Hale! Widział go tam kto? Cygani jucha, a głupie
 62     1, 7 |            świata szerokiego, abo to kto wie? - Nachyliła się nieco,
 63     1, 7 |              Dziad jest i nie dziad, kto go tam wie... ale pobożny
 64     1, 7 |          zdrowie.~Rumor się uczynił, kto wychodził przewietrzyć się
 65     1, 7 |             się i kości przeciągnąć, kto zaś spojrzeć w niebo, czy
 66     1, 7 |              była na muzykę jak mało kto, łzy ciurkiem pociekły po
 67     1, 7 |             niektóry z biczem bieży, kto żerdkę z płotu wyciąga,
 68     1, 7 |              żerdkę z płotu wyciąga, kto znów po kłonice sięga, a
 69     1, 8 |    wynagrodzi!...Juści, juści... jak kto nic nie ma, dobra mu i Jezusowa
 70     1, 8 |        widział! Szymon, też wiadomo, kto jest - nie obieżyświat żaden,
 71     1, 8 |          aleście jeszcze nie rzekli, kto taki?- powiedziała, że to
 72     1, 8 |               nie od dziewosłębów.~- Kto? A sam ci Boryna! - wykrzyknął
 73     1, 8 |      zapisywał kredą na drzwiach, co kto stawiał.~A Boryna był jakby
 74     1, 8 |           zapraszał, gadał, jak mało kto go kiedy słyszał, i cięgiem
 75     1, 9 |       zaglądał w okna, a nie miał go kto nagnać z powrotem, tyle
 76     1, 9 |         wyzierał okienkiem, żeby ich kto nie zeszedł.~- Huknęło,
 77     1, 9 |          albo i po trzy jajka, jeśli kto nie miał gotowych pieniędzy.~
 78     1, 9 |    pradziadów... A on co?... Wie to, kto jego mać? Kto ojciec?...
 79     1, 9 |                Wie to, kto jego mać? Kto ojciec?... Wie?... Ma to
 80     1, 9 |             Jezus, Mario! Jakby mnie kto kłonicą przez ciemię zdzielił!...
 81     1, 10|             stawu... przecież, nalał kto bądź wody do beczki, wykręcił
 82     1, 10|            oglądając się na drzwi.~- Kto to powiedział? - zawołał
 83     1, 10|              te gąski, te prosiaki i kto tam zliczy! A ciołek, co
 84     1, 10|              a medytował... - Juści, kto go ta wie, co zrobi? Sklął
 85     1, 10|              jako te indory, kiej je kto podrażni... a tak głośno,
 86     1, 10|              włók, ja! A spał z nią, kto chciał, ja!... - wołał nieprzytomnie
 87     1, 11|      rozpalały na wschodzie - jakoby kto niebo posypał zarzewiem.~
 88     1, 11|            na to niźli młodziak... a kto wie, może ci z grontu przypisać
 89     1, 11|            drużbowie...~Na sumę mało kto poszedł, gniewał się o to
 90     1, 11|          zjeżdżać ze wsi pobliskich, kto był zaproszon.~Słońce się
 91     1, 11|          śpiewały~Skrzypice i bas-~A kto się nie naje, kto się nie
 92     1, 11|             bas-~A kto się nie naje, kto się nie napije...~Pójdzie
 93     1, 11|     druhenkami zawodzili, jakoby ich kto ze skóry obłupiał.~Dominikowa
 94     1, 11|              po nocy!~Słuchał to ich kto?~Zaś po pierwszej izbie
 95     1, 11|            milczeniu prawie, bo mało kto rzucił jakie słowo, że ino
 96     1, 11|           Przykłada każdy, a widział kto?~- To niby po próżnicy pogadują!~-
 97     1, 11|            tęgą okowitę i piwo.~Mało kto zważał, co pije, bo już
 98     1, 11|              a boru.~- A o podatkach kto kiedy słyszał?~- Abo drzewo
 99     1, 11|        słyszał?~- Abo drzewo kupował kto?... Jechał do boru i brał,
100     1, 11|              boskim ręku...~- Juści, kto tam wymiarkuje, kiej Jezus
101     1, 11|              kobieta; nic, ino jakby kto tęczę rozsypał i bił w nią
102     1, 11|         kornpanił się i na umor pił.~Kto odszedł, to odszedł, kto
103     1, 11|             Kto odszedł, to odszedł, kto się zmęczył, odpoczywał,
104     1, 12|             poszli.~- Narodu dużo?~- Kto by ta porachował?... Aż
105     1, 12|          wierciły, tak piekły, jakby kto żywym ogniem rany przysypywał,
106     1, 12|           byłbym zdrowym?...~- Jakby kto ręką odjął... ale do szpitala
107     1, 12|              a dopiero wpodle, gdzie kto wziął miejsce, walili hurmą
108     1, 12|              a drugie w podle, gdzie kto mógł ławy zachwycić, a zbrakło
109     1, 12|            się kurzy, i myślą, że mu kto wierzy...~- Jasiek, coć
110     2, 13|              drogach z taką mocą, że kto się ino wychylił z chałupy,
111     2, 13|           przebudziła, ruch powstał, kto niekto wyjeżdżał saniami,
112     2, 13|              niekiedy, ale tak jakby kto worek z mąki wytrzepywał
113     2, 13|           leżał gruby jeszcze, jakby kto wapno zmieszał na poły z
114     2, 13|        zwleczony, pójdzie za każdym, kto ino większą skibką przynęci
115     2, 13|              abo i spojrzy, że jakby kto mrozem oblał duszę - ani
116     2, 13|         szkoda krowy... juści... ale kto nie ma grosza, nie umacza
117     2, 13|                Juści, że Żydy, a nie kto drugi, juści, że te zapowietrzone! -
118     2, 13|            na wyrobek nie pójdę...~- Kto nie ma chęci, teń wie, jak
119     2, 14|        rozjaśnił, ale ino tyla, coby kto łuczywem przeciągnął po
120     2, 14|          gwiazd przybywało, jakby je kto rozsiewał pełną garścią,
121     2, 14|              precentami nie zdziera! Kto ma owce, ten ma, co chce!
122     2, 14|            tknąć...~- Ino nie wiada, kto zabroni, wójt trzyma ze
123     2, 14|       wszyscy, co bogatsi.~- Prawda, kto ta bogaczów zmoże, kto ich
124     2, 14|               kto ta bogaczów zmoże, kto ich przeprze...A zajrzyj,
125     2, 14|          stare ściany łupnęły, jakby kto strzelił, to belka niektóra
126     2, 14|          gospodarstwo, i bieda cała! Kto temu zaradzi jak nie ona?
127     2, 14|              niech dziedzic zobaczy, kto mocniejszy, on czy cały
128     2, 15|         bezustannie, jednako, jakoby kto szkło gryzł, i pluły żółtymi
129     2, 15|               jak Pan Bóg przykazał.~Kto biedował, zabiegał, kłopotał
130     2, 15|              zabiegał, kłopotał się, kto się zabawiał i rad w kieliszki
131     2, 15|          przedzwaniał z przyjacioły, kto się puszył i wynosił nad
132     2, 15|         puszył i wynosił nad drugie, kto za dzieuchami się uganiał
133     2, 15|            za dzieuchami się uganiał kto chyrlał i na księżą oborę
134     2, 15|            na księżą oborę poglądał, kto na ciepłym przypiecku legiwał,
135     2, 15|           objaśnił go chłop jeden.~- Kto na zwiesnę za czym bryka,
136     2, 15|            sobie każdy zapamiętał:~- Kto ino będzie mnie szarpał
137     2, 16|         ostrych skrzeniach, jak żeby kto diamentową rosą przyokrył
138     2, 16|        Maćków, u wójtów, u Kłębów, i kto ich tam zliczy a wypowie
139     2, 16|              niemi Pan się narodził. Kto ino bezgrzeszny zagadnie -
140     2, 16|          cierpliwie czekający świtu, kto kamieniem, wodą, ziemia,
141     2, 16|               wodą, ziemia, drzewem, kto jeszcze czym innym, jak
142     2, 16|              się w suchym powietrzu.~Kto był żyw, do kościoła ciągnął,
143     2, 16|          trackich bud, ze dworów, że kto by tam zapamiętał i wyliczył!...~
144     2, 16|          jaki taki westchnął ciężko, kto się bił w piersi, kto się
145     2, 16|        ciężko, kto się bił w piersi, kto się w sumieniu z win kajał,
146     2, 16|              w sumieniu z win kajał, kto się zamedytował, któren
147     2, 17|               że nie pomoże, pewnie! Kto nie ma serca miłosiernego
148     2, 17|             pierwsze słowa, jakby ją kto żgnął w same serce, bo zaraz
149     2, 17|            tamten o śniegach prawił, kto z turbacjami wyjeżdżał,
150     2, 17|              z turbacjami wyjeżdżał, kto ino wzdychał a kiwaniem
151     2, 17|               mruknął Caban.~- A jak kto na śmierć chory, na nic
152     2, 17|             domu, Jaguś, a jakby się kto dowiadywał, rozgłaszaj,
153     2, 18|         miętko robiło się w dołku.~- Kto to lepił? - wskazał na światy
154     2, 18|           Łapa krok w krok za nim.~- Kto tak wymalował? - zawołał
155     2, 18|           suchy, miałki śnieg, kieby kto pytle wytrzepywał z mąki,
156     2, 18|           rozejrzał się uważnie, czy kto nie patrzy, i skręcił w
157     2, 18|       zaskrzypiał na podwórzu, jakby kto szedł z prawej strony od
158     2, 18|        uczyniło się tak cicho, jakby kto makiem posiał, kużden mu
159     2, 18|        pokaże, co znaczy na wsi. Nie kto drugi, jeno młynarz tak
160     2, 18|         zmusi.~- Prawda, ale żeby mu kto godny przełożył, ile narodu
161     2, 19|         przykładać kazał dziewce, bo kto ino wszedł, otrzepywał buciska
162     2, 19|          kompaniami ludzie, ale mało kto ściskał kieliszek i przepijał,
163     2, 19|             Małgośką, a za nimi zaś, kto ino miał ochotę.~Ale niewielu
164     2, 19|              pobronowała, jakby mnie kto pyskiem po cierniach przewlókł.
165     2, 19|              gdzie ino mogli i gdzie kto ustojał, bo tanecznicy rozbijali
166     2, 19|         Uradzali! Ale nie zrobią, bo kto pójdzie za nimi?~- Gospodarze
167     2, 19|              brał niejednych, a mało kto za nim nadążył.~Z dobrą
168     2, 20|         rzucił urągliwie.~- Czemu? A kto to skamlał jak ten pies?
169     2, 20|             tym wiedzą, ale jak mnie kto chlaśnie batem, gotowem
170     2, 20|             oddać kłonicą.~- Bijcie, kto wama winowaty, ale nie krzywdźcie
171     2, 20|         dufacie. Baczcie i na to, że kto na innych kładzie znaki -
172     2, 20|              cienie.~Co prawda, mało kto zaglądał mając i u siebie
173     2, 20|          zawsze temu przytwierdzała, kto z nią radził. - Ale to wam
174     2, 20|               aż się dziwił i pytał, kto ich uczył.~- Pacierza to
175     2, 20|               niesłusznie robicie, a kto niesprawiedliwość czyni,
176     2, 20|              że co lepszego poradzi. Kto ma rozum, to se swój sposób
177     2, 21|               na kogo się to spuści? Kto to pomoże, chyba Bóg jeden
178     2, 22|         Porozsadzali się, jak mogli, kto na ławach, kto na skrzyniach,
179     2, 22|            jak mogli, kto na ławach, kto na skrzyniach, którym zaś,
180     2, 22|    szczekaczowi wiarę dają.~- Juści, kto wymiarkuje, kiedy prawdę
181     2, 22|      wszystkich w głos opowiadać, co kto wiedział.~Jedna co rzekła,
182     2, 22|           wszedł akuratnie, ale mało kto go zauważył, choć cichość
183     2, 22|               opadli nagłą trwogą.~- Kto o czym baje, temu się staje! -
184     2, 22|          rzewliwą a mieniącą, jakoby kto rosy suł po owych pajęczynach,
185     2, 23|          zapytał po chwili.~- Jakże! Kto ino w sienie wszedł, to
186     2, 24|              oknach czerwono, jakoby kto zarzewiem szyby obwalił,
187     2, 24|             mu ta zrobią? widział to kto? są na to świadki? co? -
188     2, 24|            to sprawa, nie nasza, ale kto winowaty przed Bogiem i
189     2, 24|            tak odpowiadała, iż jakby kto pokrzyw polizał.~Zaś o samym
190     2, 24|            święto niespodziane, mało kto co robił i pamiętał o czym,
191     2, 24|               to nie on spalił, więc kto? - Nie Jagna przecież, nikt
192     2, 24|         muzykę w karczmie, na którą, kto żyw i ruchał nogami, pospieszył,
193     2, 24|             przystygłą, że jakoby ją kto z drzewa wyrzezał, jeno
194     2, 24|              na równe nogi, kieby go kto kijem zdzielił, ale nie
195     2, 24|             lepiej od Boryny.~Juści, kto przez kogo zgrzeszy, temu
196     2, 24|            mną! - pomyślał, jakby mu kto żywego ognia nasypał w serce,
197     2, 25|       wszelkie, rowy były, kiejby je kto roztopionym słońcem napełnił
198     2, 25|            deszcz pluskał, jak kieby kto tym ziarnem ważnym ciepał
199     2, 25|          budulec.~I nawet nie wiada, kto taką nowinę rozgłosił, ale
200     2, 25|            złości całą mocą do tela, kto kogo przeprze, a żadne ustąpić
201     2, 25|     poredzając z cicha i wyczekując, kto i z czym pierwszy wystąpi...~
202     2, 25|         trafił prosto do serca, mało kto przytwierdzał, boczono się
203     2, 25|            dobytek! Któż im wzbroni, kto się im sprzeciwi?...~Poruszył
204     2, 25|            przywarte, których nie ma kto na świat wypuścić i poszczuć
205     2, 25|             Na las! Na las! Wychodź, kto żyw! Pod karczmę! Na las!...~
206     2, 25|          wybuchnął we wsi.~- Na las! Kto ino ma z czym, kosę, to
207     2, 25|            Podawalim do sądu - co mu kto zrobi! Jeździlim ze skargą -
208     2, 25|         pozwolić! Wszystkie chodźmy, kto jeno żyw, kto jeno kulasami
209     2, 25|     Wszystkie chodźmy, kto jeno żyw, kto jeno kulasami rucha, całą
210     2, 25|            nawet co starsze ruszyły; kto był saniami, kto konno,
211     2, 25|            ruszyły; kto był saniami, kto konno, kto wozem, a reszta,
212     2, 25|              był saniami, kto konno, kto wozem, a reszta, wieś prawie
213     2, 25|        Gulbasy, Paczesie, Balcerki i kto by je tam wszystkie spamiętał!...~
214     2, 25|           przodem; za nim zaś, gdzie kto ino wziął miejsce, lecieli
215     2, 25|             miejsce, lecieli drudzy, kto był z kijem, kto znów groźnie
216     2, 25|             drudzy, kto był z kijem, kto znów groźnie potrząchał
217     2, 25|            na dworskich prażąc, czym kto ino mógł dosięgnąć, aż zadudniało,
218     2, 25|      dosięgnąć, aż zadudniało, jakby kto groch na podłodze kijem
219     2, 25|             lada jaki korzeń..,~Mało kto czuł pobicie i zmęczenie,
220     2, 25|          takiej mocy, że niechby się kto sprzeciwił, na proch by
221     3, 26|              wybrany, a na rolę mało kto ciągnie... ziemia aż się
222     3, 26|           koszykami... Juści, że nie kto drugi.~Pochwaliła Boga,
223     3, 26|           wraz spadła na nią troska: kto to ją przyjmie do chałupy
224     3, 26|           wykrztusiła.~- A na wieki! Kto tam? - ozwał się po chwili
225     3, 26|     wszystkie roboty, a robić nie ma kto!~Wójt jeno ostał, kowal
226     3, 26|             pacierza nie będzie miał kto zmówić ni na mszę dać... -
227     3, 27|              jest znowu, na ziemi.~A kto mocen jest wyrwać ją stąd?
228     3, 27|   spokojności. Wiadomo jest, że kiej kto na śmierć choruje, to żeby
229     3, 27|              przepierali z warkotem, kto pierwej chyci kłami za lelita
230     3, 27|        srogich pomstowań.~Powiadają: kto rano wstaje, temu Pan Bóg
231     3, 27|              o nią i strzegł, by jej kto nie śmiał nie poszanować.~
232     3, 27|            po cichu.~- Juści, że nie kto drugi, nie wydaj me ino... -
233     3, 27|              żeś mu wziął boćka?~- A kto mu to powie?... A odbierę
234     3, 27|             obłaskiwał - rozpozna to kto, Józia? Ino me nie wydaj,
235     3, 27|        chwytał patrzących.~Mój Jezu, kto by się był tego spodziewał!
236     3, 27|              ksiądz mówił z ambony i kto był w kościele; gwarno stało
237     3, 27|            przed oczy, iż nawet mało kto poszedł na nieszpory, zbierali
238     3, 27|        którejś z beczek... By ino me kto nie ubiegł!...~Zimny pot
239     3, 28|              się kaj zapodzieją albo kto obcy złapie.~- A powie to,
240     3, 28|           mojego, co się pośmieję.~- Kto sieje zło, niech se smutki
241     3, 28|           pożyczyć do nowego... bo i kto? Poratunku nie ma, Filip
242     3, 28|           nie ugryzie... jeść nie ma kto uwarzyć, pole odłogiem stoi,
243     3, 28|       wszystkiej biedzie zaradził?~- Kto nie ma chęci, ten wie, jak
244     3, 28|       organista, a drugie...~- By im kto podsunął o tym, to może
245     3, 28|         zlitowały... - tłumaczyła.~- Kto ma czujną duszę, ten sam
246     3, 28|      dzieciuch...~- Witek, obacz no, kto tam wszedł do chałupy! -
247     3, 29|         odłogiem, bo nie miał w niej kto robić...~Zwiesna już szła
248     3, 29|       niewinowatych.~Hale! będzie ta kto miał miłosierdzie nad pokrzywdzonym
249     3, 29|            kobiety, że w polu nie ma kto robić, a nie dopiero na
250     3, 29|        wchodząc na zagon.~- Jakże... kto groch sieje w Wielki Wtorek -
251     3, 29|     rozglądając się strachliwie, czy kto nie dojrzał Rochowej pomocy,
252     3, 29|         jedną okruszyną, tym, jakoby kto w spiekocie wargi spragnione
253     3, 29|              podjąć? któż naprawiać? kto złemu zaradzić i gorszemu
254     3, 29|           bez mała całą noc, że mało kto poredził oczy zmrużyć choćby
255     3, 29|               Nie może to Józka albo kto drugi? - ledwie się wstrzymała,
256     3, 29|            tak bardzo, że nawet mało kto dojrzał organistowego Jasia,
257     3, 30|            się, za krowami dyrdać ma kto jeszcze!~- Pokraka jedna,
258     3, 30|             Maria, a nie dojrzał cię kto?~- Nie, dobrodziej pojechali,
259     3, 30|         przechodzących, ale każdego, kto ino na próg wyjrzał, że
260     3, 30|              całą hurmą, zaganiając, kto się napatoczył, pod sikawki,
261     3, 30|         Moiście, a bo to wiada, kiej kto komu miętkie miejsce wymaca,
262     3, 30|     przyciszyła głos.~- Miarkujecie, kto?...~- Dałabym głowę, że
263     3, 30|        ciemno było na świecie i mało kto przechodził drogą.~Wieś
264     3, 30|          cudeńka takie o świecie, że kto by je ta pojął i zapamiętał!~
265     3, 30|          żniwny miał będzie."~- "Ale kto jeno o chleb powszedni zabiega,
266     3, 30|           Pańskiego nie siądzie."~- "Kto ino wyrzeka na złe, nie
267     3, 30|        wielką, ponurą ciżbą, że mało kto się odzywał, a i to szeptem,
268     3, 30|         dachy młynicy zaś staw jakby kto potrząsł bladym zarzewiem.~
269     3, 31|           nie! Proszą się z nim i by kto wziął, dopłacają.~- Musi
270     3, 31|        Specjały! I na złocie straci, kto je przepłaci! - mruknęła
271     3, 31|             Do roboty, kumy, w pola, kto ma sprawę do gospodyń, powinien
272     3, 31|       zagonach rozpytując ludzi, czy kto czego nie wie o pożarze
273     3, 31|      powiedali, co i on wiedział, bo kto by się to wydał z tym przed
274     3, 31|              Kozła nie ma, to nie ma kto ukraść.~- A z Jagatą się
275     3, 31|            czas się zrobił wybrany i kto jeno mógł się ruchać, wychodził
276     3, 31|  przemieniają, nawet we zwierzaki.~- Kto się spije, ten się sam najlepiej
277     3, 31|             taki wrzask i lament, że kto jeszcze spał, w koszuli
278     3, 31|        usunąć z oczu.~Ale i tak mało kto zważał na niego w tym ciężkim
279     3, 31|           penetrowały wczoraj!~- Nie kto drugi ukradł, nie! - zerwały
280     3, 31|         dzień był bardzo cudny, mało kto wziął się do roboty: łazili
281     3, 31|          Hale, szukaj wiatru w polu: kto ukradnie, schowa ładnie.~
282     3, 31|          niespodzianą, że nawet mało kto pilnował tej nocy.~Nazajutrz,
283     3, 31|              gdyż zaczęła wypytywać, kto sprawił taki cud, że przyjadą
284     3, 32|             do czasu... Nie bój się, kto w głośności żyje, o tym
285     3, 32|          chłopów, dawał na bórg, ile kto ino chciał, a coraz to ktosik
286     3, 32|              niech spojrzy, to jakby kto drugi wpół objął, jaże ciągotki
287     3, 32|              niespodzianie.~Jakby ją kto przez ciemię zdzielił, zbladła,
288     3, 32|       przeżegnał się i zaintonował: "Kto się w opiekę..."~Zawtórowali
289     3, 32|      Zawtórowali z całego serca, jak kto umiał, i ruszyli wzdłuż
290     3, 32|            ją ospale, że śpiewał ino kto niekto, w pojedynkę, bo
291     3, 32|              przysiądzie. Nawet mało kto ją przywitał - jakże! każdemu
292     3, 32|              oczu niczyich.~Jakby ją kto wodą zimną. oblał, że wypadła
293     3, 32|              kole Nastusi kołował, a kto drugi też się z nią nie
294     3, 33|          jarmarek w Tymowie, to mało kto do roboty wychodził, szykując
295     3, 33|              chałupach, więc co jeno kto miał jeszcze do przedania,
296     3, 33|         rychtować wozy, a wychodzić, kto piechty iść musiał.~Biedota
297     3, 33|         drogi do cna opustoszały, bo kto ostał, dłubał cosik w obejściach
298     3, 33|           uwalaną w czernidle puścił kto na papier.~- Nie powiesz,
299     3, 33|              ma różnego dobra? co?~- Kto ma dosyć, to chciałby jeszczek
300     3, 33|          wygnałem, mówię ciotce.~- A kto? ksiądz może? - wrzeszczała
301     3, 33|             a rany okazywać każdemu, kto jeno chciał patrzeć.~Kozioł
302     3, 33|           podartą pazurami, jakby ją kto pobronował, że choć wiedzieli,
303     3, 33|            że zobejrzał się, czy aby kto nie słyszał jej pyskowania.~-
304     3, 33|            są; czekacie jeno, by wam kto nagrabił i do chałupy przyniósł.
305     3, 33|           sobą, to i uważać musim.~- Kto go wsadził, ten i zesadzić
306     3, 33|          zaczepi!~- Maciej chory, to kto mu inszy poredzi? Każden
307     3, 33|         Podnieśli się wraz i drudzy.~Kto po jadle legł odpoczywać,
308     3, 33|            po jadle legł odpoczywać, kto na drogę wychodził kości
309     3, 33|       przeciągnąć i pasa odpuścić, a kto, jak dzieuchy, do stawu
310     3, 33|              i na progu przysiadł.~- Kto jeno o drugich stoi, tego
311     3, 33|               Pietrek, prawda to, że kto przez spowiedzi zamrze,
312     3, 33|         rozpierały! A za cóż to miał kto grunta kupować, kiej ledwie
313     3, 33|              z pustego nie naleje.~- Kto nie ma grosza, nie umacza
314     3, 33|            ni w poprzek stawać. A tu kto stawał? kto się przeciw
315     3, 33|             stawać. A tu kto stawał? kto się przeciw niej ważył? -
316     3, 33|           któż to się za nią upomni, kto wesprze? Trza było wszystko
317     3, 33|                Znam kogoś z Modlicy, kto by dał na dobry procent...
318     3, 34|         przyobiecał; a przyjmie mnie kto potem, do tego przystanę
319     3, 34|           sam dziedzic posłuszny!... Kto by to przódzi dał wiarę?...~-
320     3, 34|         sprawą puścić na wolę, jeśli kto poręczy za nim, co nie ucieknie,
321     3, 34|           trzeba wynaleźć... Może by kto poręczył?... przewiedzieć
322     3, 34|        pomocy Antka wykupimy. Wie to kto o waszych pieniądzach?~-
323     3, 34|           się mocuje, wody mu nie ma kto podać, a ta...~- Ja bym
324     3, 34|                Brat mój rodzony, ale kto tak robi, psem mi jest od
325     3, 34|              stanie się upomnieć ani kto drugi, to ja bronił będę...
326     3, 34|          takie święte, że niechby je kto tak przyniewalał, to samo
327     3, 34|          krzepko i rozgłośnie, jakby kto walił młotami we słońce,
328     3, 34|           dnia z nimi hańdryczysz.~- Kto mi robotę daje, temu robię,
329     3, 34|            rozmowy, że ani rozeznał, kto mówił i do kogo; tylko jeden
330     3, 35|           rozmigotane w słońcu, mało kto przechodził, jeno niekaj
331     3, 35|           może się i wyrzekną kupna, kto wie?...~- A juści! gronta
332     3, 35|              by się nie pokwapił!... Kto ta stoi o sieroty?... Skrzywdzić
333     3, 35|            Jak Maciej był, to i miał kto załagodzić, mieli się słuchać
334     3, 35|         Wróci niezadługo, wróci! Ale kto go ta posłucha? - oczy jej
335     3, 35|        wrzasnął:~- Ziemia jest tego, kto za nią płaci!~- Tak wygląda
336     3, 35|        ziemię kiej drzewo i niech mu kto poredzi, niech poprobuje
337     3, 36|            przez Józkę wlekącą tykę; kto pacierz mruczał, kto się
338     3, 36|           tykę; kto pacierz mruczał, kto się jeszcze przeciągał i
339     3, 36|              ślepie tarł ze śpiku, a kto rzucał niekiej jakieś zbędne
340     3, 36|           szemrały cosik cichuśko.~- Kto me woła? - myślał dotykając
341     4, 37|       jeszczech nie pomarli, żeby go kto pilnował - jęknęła Magda
342     4, 37|           poszło wszystko. ~- Bo jak kto na śmierć chory, temu nie
343     4, 37|           tym ciągiem nieskończonym; kto wzdychał żałośnie, kto się
344     4, 37|               kto wzdychał żałośnie, kto się bił w piersi i modlił
345     4, 37|              piersi i modlił gorąco, kto zaś medytował kiwając smutnie
346     4, 37|          przyźbami.~Ale jeszcze mało kto przecknął i ozwierał oczy.
347     4, 37|           ćma była i plucha, to mało kto dał się pociągnąć, że tylko
348     4, 37|        jękami, zaś pobok i kaj gdzie kto wziął miejsce, ciżbiła się
349     4, 37|              człowieku?...~A bych ci kto raje dawał - opuścić je
350     4, 37|           opuścić je musisz.~Bych ci kto wszystkie moce dawał - śmierć
351     4, 37|         śmierć ci je wydrze.~Bych ci kto rozum przyznał największy -
352     4, 37|         ślepa, zawiedła po swojemu: "Kto się w opiekę".~Juści, co
353     4, 37|       wygnali z chałupy.~- Myśli, że kto głupi a uwierzy! - powiedziała
354     4, 37|             wnet rozchodzić z wolna, kto tam jeszcze gdziesik po
355     4, 37|       gdziesik po drodze przyklękał, kto i ten pacierz mówił za pomarłe,
356     4, 37|            pacierz mówił za pomarłe, kto zaś jeno się błąkał wśród
357     4, 38|         modlił w głębokiej cichości, kto na książce, kto na różańcu,
358     4, 38|            cichości, kto na książce, kto na różańcu, a kto jeno tym
359     4, 38|           książce, kto na różańcu, a kto jeno tym szczerym słowem
360     4, 38|           krzyknął ku nim Mateusz.~- Kto kogo przeparł?~- Strach
361     4, 38|             leciał...~- Pobił się to kto z nimi? - pytał rozciekawiony
362     4, 38|             Szymkowe wesele? Ani się kto spodział, co dzisiaj spadną
363     4, 38|              o wspomożenie.~Jakby ją kto pchnął nożem, ale myślała
364     4, 38|              torbeczki, prędko, żeby kto nie obaczył.~- To zrobię,
365     4, 38|          nieco spokoić i przycichać; kto pociągał do karczmy kto
366     4, 38|              kto pociągał do karczmy kto już zabierał się do domu,
367     4, 38|         żyjemy.~- Nie pleć, myślałby kto, że i prawda.~- A prawda,
368     4, 38|             też wkrótce opustoszała, kto przyległ w cieniu, bych
369     4, 38|   stowarzyszał a cieszył spółecznie; kto poredzał z przyjacioły,
370     4, 38|              poredzał z przyjacioły, kto jeno ślepie na wszyćko roztwierał
371     4, 38|          wszyćko roztwierał szeroko, kto się aby cisnął, kaj się
372     4, 38|              kaj się drugie cisnęły, kto i na ten kieliszek pociągał
373     4, 38|              je rozdawać dzieuchom i kto chciał.~Stanęła naprzeciw
374     4, 38|             czasy, no, no... Całkiem kto drugi z ciebie! - dziwiła
375     4, 38|           ziemi, że pokrótce obaczą, kto on taki, jaże Nastusia patrzała
376     4, 38|          widzę płakanie, to jakby me kto nożem żgnął!~Zrównał się
377     4, 38|            co?~Przycichli, jakby ich kto z nagła oblał zimną wodą,
378     4, 38|        muzyce z lubością.~- Józia, a kto tak szczerze rzępoli?~-
379     4, 38|             cosik ponosiło. Jakby ją kto za włosy wyciągał, że w
380     4, 38|               A Jagusine serce jakby kto ścisnął i tak boleśnie,
381     4, 38|            patrząc na nią zawołał:~- Kto tam?~Zamarła na chwilę,
382     4, 39|    powiedźcie na jarmark, to może go kto kupi za krowę, bo na konia
383     4, 39|           kłótni, poniechaj, Magduś! Kto ukradł, niech miał będzie
384     4, 39|             Hankę zemgliło, jakby ją kto trzasnął między oczy, ale
385     4, 39|           chałupy, a po resztę niech kto przyleci wieczorem, to się
386     4, 39|        drogach, nad stawem i kaj się kto z kim zetknął, rajcowano
387     4, 40|             Juści, co od Marysi, ale kto? - ważyła nie mogąc rozpoznać,
388     4, 40|            puszcza na noc chłopaków! kto by się to spodział!~Myślała
389     4, 40|         mocarny, pański, jakby zgoła kto drugi, pojąć tego nie mogła.~-
390     4, 40|            jego śmierci, to jakby me kto kłonicą zdzielił, jaże me
391     4, 40|             taki brat najmilejszy. I kto by się to spodział. Jużem
392     4, 40|              mu tabaki, no!~- Juści, kto by cię ta przemógł, mocarzu,
393     4, 40|            cię ta przemógł, mocarzu, kto? - przyświadczała radośnie,
394     4, 40|              zamigotała żołna, jakby kto cisnął kłębkiem zwiniętej
395     4, 40|             to się drzesz, jakby cię kto ze skóry obłupiał! - krzyknął
396     4, 40|            bydła na leśne paśniki, a kto wpędzi, fantować.~Strwożyli
397     4, 40|              Mateusz.~- No, to niech kto drugi sprobuje, obaczymy,
398     4, 40|       poredzi! - wołał.~- Pewnie, że kto drugi musi się zabrać do
399     4, 40|            się zabrać do tego.~- Ale kto? Może ksiądz albo młynarz? -
400     4, 40|      rozlegały się szydliwe głosy.~- Kto? Antek Boryna! A jakby i
401     4, 41|             w nosie gorzej tabaki.~- Kto czego zwyczajny, to mu smakuje! ~-
402     4, 41|           był głupi, to potyrał mną, kto chciał, i biedym się najadł,
403     4, 41|          chudzinie nawet wody nie ma kto podać.~- Cóż to jej, chora? ~-
404     4, 41|    przednówek nawet la gospodarzy.~- Kto ma jeno lebiodę z otrębami,
405     4, 41|             A może się jeszcze trafi kto drugi z pieniędzmi? ~- Śliczna
406     4, 41|              boć wyglądała, jakby ją kto wyciągnął spod łóżka, i
407     4, 41|              gorąco.~- Hale, żeby me kto jeszcze obaczył! Dosyć mam
408     4, 41|            rozejrzał się, czy aby go kto z nią nie widział, i usilnie
409     4, 41|             gadał prędko Szymek. - A kto u matki orał? Kto siał?
410     4, 41|        Szymek. - A kto u matki orał? Kto siał? Kto zbierał? Dyć jeno
411     4, 41|              u matki orał? Kto siał? Kto zbierał? Dyć jeno ja sam!
412     4, 41|             byś się tłukła z każdym, kto jeno chciał, co?~-.To po
413     4, 41|        kobietą?~Zerwał się, kieby go kto biczem trzasnął.~- Prawdę
414     4, 41|                 Ja ci nie wypominam, kto tam na ciebie po karczmach
415     4, 41|           okrzesującego chojary.~- A kto temu był winowaty, jak nie
416     4, 41|      wtrąciła Hanka.~- Nu, my znamy, kto on taki, znamy! - mruknął
417     4, 42|             nieustającym mamrotem.~- Kto tam? - posłyszał naraz głos
418     4, 42|             nim zachodziły i drugie, kto z dobrym słowem, kto na
419     4, 42|         drugie, kto z dobrym słowem, kto na pogwarę, a kto jeno wykurzyć
420     4, 42|            słowem, kto na pogwarę, a kto jeno wykurzyć papierosa
421     4, 42|           przynosiła mu Tereska albo kto drugi, gdyż Nastusia odrabiała
422     4, 42| niestrudzonej pracy.~- Kwarda jucha! Kto by się to był spodział -
423     4, 42|            cosik do łba nie strzeli, kto to wyrozumie kobiety! -
424     4, 42|          powinieneś, pomiarkuj jeno, kto do cię mówi.~- Dyć wiem,
425     4, 43|        słońce i zmętniało, kieby weń kto rzucił przygarścią popiołu,
426     4, 43|            się roje błyskawic, jakby kto zamigotał ognistymi postronkami;
427     4, 43|              się strachliwy wrzask i kto jeno mógł, leciał do pożaru,
428     4, 43|            krowę!~- Zaśby się nalazł kto drugi taki poczciwy la biednego
429     4, 43|          niego mówię!~- Byle ci jeno kto nie wyprowadził bydlątka.~-
430     4, 43|          popychadłem i pomiatał nim, kto jeno chciał, zaś teraz jawił
431     4, 44|             ale młynarz odburknął:~- Kto ma rozum, ten sam wie, jak
432     4, 44|             niego pytająco.~- Juści, kto mu każe zadzierać z naczelnikiem,
433     4, 44|           przyjdzie za to płacić, to kto płaci? chłopi! A jak wam
434     4, 44|            po wsiach zakwaterują, to kto będzie brał baty? kto będzie
435     4, 44|             to kto będzie brał baty? kto będzie cierpiał? kogo do
436     4, 44|      wszystko! Obiecywały, mówiły, a kto drugi dał, co tera mamy,
437     4, 44|            cna straci wiater.~Rzucał kto niekto jakie słowo kolące,
438     4, 44|               wrzeszczał Antek.~- Ty kto takoj? - spytał naczelnik
439     4, 44|          Antka, o wczorajszy deszcz, kto zeszłoroczne szkody przypominał
440     4, 44|        szkody przypominał sąsiadowi, kto folgę jeno dawał wątrobie,
441     4, 44|           folgę jeno dawał wątrobie, kto zaś la samego sprzeciwu
442     4, 44|           stołek i zakomenderował:~- Kto za szkołą, niech przejdzie
443     4, 45|              suka, poleci za każdym, kto zagwizda.~Leciał prędko,
444     4, 45|                Cicho, Jasiu, jeszcze kto usłyszy! - skarciła go łagodnie,
445     4, 45|         spoufalaj się ż chłopami, bo kto się zada z plewami, tego
446     4, 45|        świata dojrzę se przez drzwi? kto przejdzie drogą, kto gdziesik
447     4, 45|          drzwi? kto przejdzie drogą, kto gdziesik zagada, kto i zajrzy,
448     4, 45|          drogą, kto gdziesik zagada, kto i zajrzy, kto nawet rzuci
449     4, 45|       gdziesik zagada, kto i zajrzy, kto nawet rzuci to poczciwe
450     4, 45|             niejedne...~- Któż taki? kto? - zajrzał z bliska w jej
451     4, 45|           zabiegów ani nawet myśląc, kto tam pierwszy stoczy się
452     4, 45|              z dziewczyn.~- Zaśby ta kto śmiał, dyć bym go przepędziła
453     4, 45|                 Powiem ci, Jaguś, że kto z Bogiem, z tym Bóg! - powtarzała
454     4, 45|      pobożnych śpiewaniach, jakby je kto wypominał z ambony, że nieraz
455     4, 45|         naprzód.~- I będzie cie miał kto rozgrzeszyć! - krzyknęła
456     4, 46|              i owdzie przewiadywały, kto Lipce buntuje - rzekł Mateusz
457     4, 46|     niegramotna! - tłumaczył wójt.~- Kto z was umie czytać?~- A żadne,
458     4, 46|            zabielały jakby kapoty.~- Kto tam? - wstrzymał się niespokojnie.~-
459     4, 46|          gębusia.~- Powiadam wam, że kto chwasty wyrywa i posiewa
460     4, 46|               Juści, chciałby się to kto mozolić na darmo!~Zadumali
461     4, 46|            zawadzie - stratujem!~- A kto się nam sprzeciwi, kto nas
462     4, 46|             A kto się nam sprzeciwi, kto nas przemoże? Niech jeno
463     4, 46|              A bo prawda! Obaczy nas kto i gotowe nowe plotki.~-
464     4, 47|              radę takiemu bogaczowi, kto?~- Jak mu wiatrak postawią
465     4, 47|    przytomnie żegnając się z każdym, kto ino zajrzał do chałupy,
466     4, 48|           niech Jagusia upierze. Ale kto to był po południu z krową?~-
467     4, 48|             krzywdy?...~- ...jeszcze kto posłyszy. Laboga, dyć mi
468     4, 48|            po całej izbie, co trochę kto wchodził zmówić pacierz
469     4, 48|        wypędzali bydło na pastwiska, kto już wychodził na robotę,
470     4, 49|       wysychał w polu, a nie miał go kto przyorać, len się już prosił
471     4, 49|       dziesięć rąk, a tu szło, kieby kto w nosie podłubywał. Przynajęła
472     4, 49|         ludźmi nic się nie uchowa! A kto cicho robi, o tym głośno
473     4, 49|              Płoszkowa rozpowiadając kto ino chciał słuchać.~- Wiecie,
474     4, 49|              może będzie jej bronił, kto wie? - szepnęła któraś.~-
475     4, 49|            pyskował Gulbas, ale mało kto słuchał, bo już wszyscy
476     4, 49|       wypędzić ze wsi Jagusię. ~Mało kto stawał w jej obronie, bo
477     4, 49|      opamiętał się jeszcze w porę.~- Kto zawinił, niech weźmie karę.
478     4, 49|             ryknął z całej piersi:~- Kto się poważy wejść na kościelne,
479     4, 49|           drogę, a gdy pomiarkowała, kto ją wymija, wybuchnęła strasznym
480     4, 49|              jęli odmawiać pacierze, kto przyklękał, kto nawet modlił
481     4, 49|            pacierze, kto przyklękał, kto nawet modlił się w głos,
482     4, 49|             nawet modlił się w głos, kto jeno wzdychał pobożnie nabierając
483     4, 49|            była la biednych jak mało kto drugi na świecie, poczciwa.~-