Tom, Rozdzial

  1     1, 2 |        właśnie na tę stronę stawu. Antek szedł w końcu i podtrzymywał,
  2     1, 2 |      opłotkach, bo tam je zostawił Antek, a sam spokojnie przyglądał
  3     1, 2 |         cepów w jakiejś stodole.~- Antek, urąb no pieńków, bo sama
  4     1, 2 |         obłupiał ze skóry - rzucił Antek.~I już nie mówili, słychać
  5     1, 2 |    pochylonych, do płotów szarych.~Antek z Kubą zwozili ziemniaki,
  6     1, 2 |         potrafi...~A teraz co?... ~Antek ino na swoją stronę ciągnie,
  7     1, 2 |         dom powróci, to niechta se Antek na żoniną gospodarkę wróci...
  8     1, 4 |            swoich gospodarzy, bo i Antek z żoną stojali w kupie z
  9     1, 4 |            we świecie... ozwał się Antek.~- I kowal z młynarzem trzymają
 10     1, 4 |          księża - powiedział ostro Antek.~- Czytałeś? Wiesz?~- Czytałem
 11     1, 4 |       oganiać.~- Ociec! - wrzasnął Antek zrywając się z ławki, ale
 12     1, 4 |       Porozchodzili się zaraz ,ino Antek ostał i medytował, Kuba
 13     1, 4 |      akuratnie zza stodoły wyszedł Antek z Hanką i szli miedzą w
 14     1, 4 |        Hanką i szli miedzą w pola.~Antek szedł przodem, a Hanka z
 15     1, 4 |           i szli wolno, a coraz to Antek pochylał się nad rolą i
 16     1, 4 |      dziecko, bo płakać poczęło, a Antek skręcił papierosa, zapalił
 17     1, 4 |     krzywdy, i żale, i nadzieje, a Antek milczał zawzięcie, aż zniecierpliwiona
 18     1, 4 |         dba o nią ani o dzieci.~Aż Antek zerwał się na równe nogi
 19     1, 4 |          krokami poszedł ku wsi.~- Antek, Antek! - wołała za nim
 20     1, 4 |           poszedł ku wsi.~- Antek, Antek! - wołała za nim żałośnie,
 21     1, 4 |       serca nie ucieszy. Dałby jej Antek kumy! Nic, ino siedź w chałupie
 22     1, 4 |        chodzą a na wesela... a ten Antek... bo to mu dogodzić można?...
 23     1, 5 |           ostawianych na chowanie, Antek zaś z Witkiem, że to leda
 24     1, 5 |           że nie później - odrzekł Antek i zabrał się do smarowania
 25     1, 5 |           podpasionego wieprzka, a Antek powiózł dziesięć worków
 26     1, 5 |         wnet się na niego natknął. Antek siedział na workach i smagał
 27     1, 5 |       kolei i oglądali pszenicę.~- Antek, pójde ino do pisarza i
 28     1, 5 |            w ojcową garść uważasz.~Antek odwrócił się gwałtownie
 29     1, 5 |            jarmarku, co się zowie. Antek podcinał koni i jechał,
 30     1, 6 |          chustkę... juści... ale i Antek by kupił to samo... a i
 31     1, 7 |        makowych kwiatów! --zawołał Antek, bo był wtoczył do sieni
 32     1, 7 |          się w coraz większą kupę. Antek zaś szatkował nad wielkim
 33     1, 7 |          bez to tak wył! - zawołał Antek, wyjrzawszy do sieni.~-
 34     1, 7 |          wyjścia...~Na to i czekał Antek, przyodział się nieznacznie
 35     1, 8 |          wieś całą, baczcie ino.~- Antek nie ustąpi, jakże? Nowa
 36     1, 8 |      niebie, to zaraz po śniadaniu Antek z Kubą i z kobietami pojechali
 37     1, 9 |            nikim nie mówił, choć i Antek cięgiem nasuwał mu się na
 38     1, 9 |            jak ten ptak zamknięty! Antek zaś gorzał w mękach coraz
 39     1, 9 |          ławach przed kominem, ino Antek pod oknem.~A Roch przegarniał
 40     1, 10|      ksiądz się srodze zakasłał, a Antek nic nie rzekł, szedł w podle
 41     1, 10|           jej ta będzie! - mruknął Antek ze złością, bo jakże, poszedł
 42     1, 10|              A pomsty szukasz, co?~Antek nie wiedział, co rzec na
 43     1, 10|           będzie sprawiedliwość!~- Antek! Rozum ci się ze złości
 44     1, 10|           pleciesz, mój drogi!~Ale Antek już nie słuchał, rzucił
 45     1, 10|           żałosne rżenie kobyły...~Antek zaś poszedł w dół wsi, ku
 46     1, 10|         cóż by zaś! - odparł cicho Antek, wsparł się o wasąg, których
 47     1, 10|           mówił usprawiedliwiająco Antek.~- Uczony, jak wziąć trzeba,
 48     1, 10|      łagodzić i tak kręcić, aż się Antek poznał i krzyknął:~- Ty
 49     1, 10|       orzydla, ale opadli wnet, bo Antek rzekł ciszej:~- Nie mówię
 50     1, 10|      Urzędnik jestem, miarkuj się, Antek, byś nie żałował.~- A w
 51     1, 10|        zasłaniając sobą wójta, ale Antek już na nic nie zważał, bo
 52     1, 10|          zaszło pomiędzy nimi~A że Antek szedł do stodoły urznąć
 53     1, 10|          wyciągam rękę do zgody...~Antek podał mu rękę, spojrzał
 54     1, 10|            niech ma swoją uciechę.~Antek przybladł na to przypomnienie
 55     1, 10|       szepnął przez zęby.~- Co ty, Antek? Co ty? - bełkotał przestraszony,
 56     1, 10|         bełkotał przestraszony, bo Antek puścił kosę i szedł ku niemu
 57     1, 10|            wściekłość porywała, że Antek przejrzał jego zamysły i
 58     1, 10|            co ojciec powiedzą i co Antek przódzi mówił będzie...~
 59     1, 10|          szepnął i poszedł na dół.~Antek zaś po odejściu kowala jął
 60     1, 10|       dziwował się talk głośno, aż Antek oprzytomniał, ladę rzucił,
 61     1, 10|        słowo w rozmowę, jaką wiódł Antek z siostrą; wywodził swoje
 62     1, 10|            zmilkła zastrachana, bo Antek spojrzał na nią groźnie.
 63     1, 10|        sprzedaje; a wyda na co?...~Antek machnął ręką na to siostrzyne
 64     1, 10|           zawołał Witek prędko, aż Antek drgnął ze strachu.~Mroczało
 65     1, 10|         milczeniem.~- A to... mów, Antek... a to przyślim wedle tego
 66     1, 10|           zapiszecie! - powiedział Antek.~- Dziecińskie, nasze.~-
 67     1, 10|       pradziadach! - zawołał mocno Antek.~Stary uderzył go oczami
 68     1, 10|           wrzeszczał coraz mocniej Antek.~- Chcecie, to i zapiszcie,
 69     1, 10|    wszystkie swoje żale i krzywdy. Antek tak się zapamiętał i tak
 70     1, 10|            jął nią trząść, ale już Antek przyskoczył i osłonił, i
 71     1, 10|           zajrzał na drugą stronę. Antek leżał jeszcze, twarz miał
 72     1, 10|             Słyszysz! - ryknął, bo Antek podniósł się, ale nic nie
 73     1, 10|           zawołał jeszcze z sieni.~Antek i na to nie odrzekł, jakby
 74     1, 10|         Hanka aż mdlała z żałości, Antek ją wodą trzeźwił i poganiał,
 75     1, 10|          chleb odpowiedział stary.~Antek nic nie odrzekł na namowy,
 76     1, 10|  wyjeżdżali z opłotków na drogę... Antek ni się obejrzał na chałupę,
 77     1, 11|      szukać!... A nie wyganiać, to Antek byłby pod bokiem i obraza
 78     1, 11|            ty, Jaguś, co ty? A dyć Antek najbarzej wygadywał na ciebie
 79     1, 11|             że powtórzyć trudno.~- Antek przeciw mnie? Ocyganili
 80     2, 13|        zarówno mi jedno! - burknął Antek dźwigając się z pościeli.~
 81     2, 13|       zaczyna! - szepnął urągliwie Antek okręcając nogi nagrzanymi
 82     2, 13|            je niósł na ramieniu.~- Antek, chcesz iść do młocki? Organista
 83     2, 13|         powstrzymywała, jak mogła. Antek? Cóż miał powiedać? że mu
 84     2, 13|          ale nie śmiała zacząć, bo Antek wciąż siedział przed wygasłym
 85     2, 13|       zbraknie!~Wróciła do izby.~- Antek! - powiedziała ostro, śmiele,
 86     2, 13|        było rozeznać spod śniegów.~Antek wziął się ostro za robotę,
 87     2, 13|            tam chmura wisiała.~Ale Antek niedługo się błąkał po śnieżnym
 88     2, 13|          dobierały się do nich, aż Antek wyszedł naprzeciw i obronił~-
 89     2, 13|          rozpoczęli zajadłe targi, Antek też stał twardo przy swoim,
 90     2, 13|       powrotem do zagrody, i nawet Antek się rozsierdził i gotów
 91     2, 13|           buczy i buczy!- krzyknął Antek siedząc przed rozłożonymi
 92     2, 13|       Bogiem, za parę dni wrócę.~- Antek! - krzyknęła rozpaczliwie.~-
 93     2, 13|            utonęły w kurzawie, ale Antek z miejsca się nie ruszył,
 94     2, 13|           trochu wygrają, wszyscy.~Antek nie słuchał przekpiwań,
 95     2, 13|            chłód wiał po karczmie, Antek zaś siedział, popijał z
 96     2, 13|            i spiesznie się usunął.~Antek ino gruchnął w drzwi i wybiegł. ~
 97     2, 14|          pacierzy przyjdę, a jakby Antek wrócił, to kapusta jest
 98     2, 14|      będzie, lekciej. A nie zechce Antek robić, to i tak po proszonym
 99     2, 14|    powiedział:~- A wasz co robi?~- Antek?... A poszedł szukać roboty!~-
100     2, 14|           przypomniało się jej, że Antek przykazywał nie zadawać
101     2, 14|            pies warowała będę, czy Antek chce, czy nie... Ociec nie
102     2, 14|           być... - powiedział żywo Antek.~- Byliście to i w porębie? -
103     2, 15|               Może w jakiś pacierz Antek już stanął do roboty naprzeciw
104     2, 15|           Sprawny jucha! - szepnął Antek z uznaniem, ale nie bez
105     2, 15|     poganiała.~O dobrym już zmroku Antek powlókł się do domu, a tak
106     2, 15|      powiadał o swoim miłowaniu, a Antek kryć się z tym musiał, to
107     2, 15|            to szło i rad gadał, że Antek robi u niego i słucha się
108     2, 15|         wyjdą jeszcze historie, bo Antek nie daruje i nie dziś, to
109     2, 15|           kwaśne jabłko.~Juści, że Antek o tych gadkach nie wiedział,
110     2, 15|           wszyscy jeść do młynicy. Antek zaś, że dobrze znał się
111     2, 15|       tonęła w dymie, i rajcowali.~Antek usiadł na jakichś workach
112     2, 15|           ale ten pomarł! - rzucił Antek i podniósł się, bo już Mateusz
113     2, 15|     gospodarzy ci wara! - wrzasnął Antek, gotowy już na wszystko.~
114     2, 15|         chwila wybuchali śmiechem.~Antek cofnął się prawie z progu
115     2, 15|         dorzucił ze śmiechem inny.~Antek przysiadł pod cylindrem,
116     2, 15|          waliła z rykiem do rzeki.~Antek czekał może z godzinę na
117     2, 15|     dowcipy jak grad się posypały. Antek, sam nie wiedząc dlaczego,
118     2, 15|        rozlegał, aż się pokładali.~Antek przysunął się bliżej, prawie
119     2, 15|           jak ten pies! - krzyknął Antek przestępując próg.~Mateusz
120     2, 15|            zmiarkować co bądź, już Antek skoczył jak ten wilk wściekły,
121     2, 15|            że i ranka nie doczeka.~Antek zaś, kiedy Mateusza wynieśli,
122     2, 15|          szeptali między sobą.~Ale Antek na nich nie zważał, zmełł
123     2, 16|      kolędy za organami.~Jeden ino Antek nie śpiewał z drugimi, przyszedł
124     2, 16|          twarz.~Tak, on ci to był, Antek, on, wymizerowany wielce,
125     2, 16|     jednakim ogniem grały im oczy.~Antek przysunął się jeszcze bliżej,
126     2, 17|           kościele się być czuła...Antek klęczał obok... mówił wciąż
127     2, 17|         wtorek, widzi mi się, wasz Antek go pobił; za orzydle wziął,
128     2, 17|          bywał u ciebie w komorze, Antek to posłyszał i pobił go!
129     2, 17|           zęby cię biorą.~- Jak im Antek przytnie ozory, to zmilkną!~-
130     2, 17|           coraz zajadlej.~- Pewnie Antek, nie doczekał się i... -
131     2, 18|            skomleć radośnie, aż go Antek jął głaskać.~- Dobry pies,
132     2, 18|             Cicho, Jaguś, cicho!~- Antek !~Struchlała całkiem i tak
133     2, 18|      podwórze, prosto do obory, że Antek ledwie zdążył skoczyć do
134     2, 18|           drzwi trzasnęły, dopiero Antek się wysunął z ukrycia.~-
135     2, 18|            stało jej w myślach, że Antek czeka pod brogiem, czeka...
136     2, 18|            musiała się przychylać.~Antek czaił się przy przełazie,
137     2, 18|       trzasnął, tak się roznieśli, Antek skoczył w bok i chyłkiem
138     2, 19|             ale z nagła ucichł, bo Antek stanął we drzwiach, spostrzegł
139     2, 19|          nie mogę - odparł miętko.~Antek nie dowierzał, zmarszczył
140     2, 19|          popękały, do ciebie piję, Antek, co tam, poniechaj złości,
141     2, 19|            nieprawda?- pytał cicho Antek.~- Nieprawda, przez złość
142     2, 19|        Przepili raz i drugi, potem Antek postawił kolejkę i znowu
143     2, 19|          raz i drugi a pogadywali, Antek już był zdziebko napity,
144     2, 19|   Takuteńko było i z narodem.~Jeno Antek z Mateuszem nie ruchali
145     2, 19|          że to nie wiada było, czy Antek jakim ostrym słowem nie
146     2, 19|      rozmowa jakoś się nie wiedła, Antek mało mówił, a cięgiem spoglądał
147     2, 19|        pokrzywdzeni.~- A najbarzej Antek!~- Trza by we wsi zrobić
148     2, 19|     Wyprawia to dzisiaj? - zapytał Antek.~- A dyć ojcowie nasi tam
149     2, 19|          nie ugodzi! - rzekł mocno Antek.~- To samo uradzali u Kłęba.~-
150     2, 19|            czy Maciej zechce.~- To Antek poprowadzi - wykrzyknął
151     2, 19|     dzieuchami! - zauważył któryś.~Antek, któren chciał coś odpowiedzieć
152     2, 19|          pilnie rozglądał w tłoku.~Antek zaś już nie spuszczał oczów
153     2, 19|        gdzie i pozostał.~Juści, że Antek ino tego czekał, bo wnet
154     2, 19|  przytupywał a krzykał la zachęty!~Antek zaś hulał zapamiętale, wywiódł
155     2, 19|     ośnieżoną, mroźną, zimową noc.~Antek zaś hulał wciąż na przedzie,
156     2, 19|          do starego.~- Ociec, a to Antek tańcuje z macochą, aż ludzie
157     2, 19|           jeszcze swoje dokładali. Antek fundował wszystkim piwo,
158     2, 19|    Ciągnęło się to dosyć długo, bo Antek już gorzałkę stawiał całej
159     2, 19|       nieco otrzeźwić, juści, że i Antek z Jagusią tańcowali na przedzie.~
160     2, 19|      chycić za rękę, ale w ten mig Antek zakręcił w miejscu i poniósł
161     2, 19|           się coś strasznego, gdyż Antek rzucił się za nimi, roztrącił
162     2, 19|            ją, puśćcie! - bełkotał Antek zgoła nieprzytomnie i przysuwał
163     2, 19|         stary, gotowy na wszystko, Antek cofnął się bezwiednie, opadły
164     2, 19|           rękach i wzdychali, no i Antek, siedzący w kącie samotnie,
165     2, 19|         ale słabo kieby przez sen.~Antek wlókł się ciężko i wolno
166     2, 20|        nieco przykrócić, jeno...~- Antek jest winien, nie ona! -
167     2, 20|        kreminale, ale spalił. To i Antek może to zrobić, musiał coś
168     2, 20|       utwierdził w pewności, że to Antek podchodzi nocami i wypatruje
169     2, 21|        dzieciom starczyło, nie, że Antek w karczmie przepijał z kamratami,
170     2, 21|           sprawiedliwości, ale ten Antek łajdus, no!~- Juści, że
171     2, 21|            robak taki przewiercał! Antek chce, to niech przepada,
172     2, 21|     skapiał, nie przyjdę, dałby mi Antek! - wykrzyknęła ze złością,
173     2, 21|            wygnał ich, prawda, ale Antek go pierwszy pobił i zawsze
174     2, 21| poniewierki by nie było, gdyby się Antek nie sprzągł z tą suką, temu
175     2, 21|       nikto świata nie zwojował... Antek jeszcze powróci do ciebie...
176     2, 21|           zaś wyglądała oknem, czy Antek nie wraca, ale nie było
177     2, 21|         pójdzie do starego, choćby Antek nie wiem jak zakazywał,
178     2, 22|   Wzdrygnęła się na to Jagna, bo i Antek wszedł akuratnie, ale mało
179     2, 22|     czerwoną i niebieską, jaką jej Antek podsunął, tak była zajęta
180     2, 22|      wołając nawet Józki, a za nią Antek wysunął się też ukradkiem,
181     2, 23|            ledwie co dychający, aż Antek cudem jakimś natrafił na
182     2, 23|       ziemi, nie trafił dobrze, bo Antek się zerwał i nim stary ponowił,
183     2, 24|          Toteż widno, co bez złość Antek podpalił. ~- Abo się to
184     2, 24|         przekładać gospodarzom, że Antek dawno się odgrażał podpaleniem,
185     2, 24|        nastawali ci, którym nieraz Antek żebra zrachował kijaszkiem...~
186     2, 24|      pożarze, ile że ni Boryna, ni Antek, ni Jagna nie drażnili sobą
187     2, 24|       zbierasz tak rano? - zapytał Antek.~- Do kościoła, Popielec
188     2, 24|             próżno mu przekładał - Antek ani usłuchał, ni dał sobie
189     2, 24|     rozważania męki Panajezusowej.~Antek zaś nic nie słyszał, bo
190     2, 24|         widny, a tak świdrował, iż Antek odwracał ociężałą głowę
191     2, 24|           wyrzucili na zatracenie!~Antek odwrócił się nagle i wolno
192     2, 24|        deszcz zacinał w twarz, ale Antek nie zważał na nic, biegł
193     2, 24|  przerażająca ogarniała świat, gdy Antek oprzytomniał zupełnie i
194     2, 25|         Płoszkową stodołę.~Już tam Antek był.~- Dyć czekam na cię
195     2, 25|        drugich oglądał, aż dopiero Antek się wyrwał, na środek skoczył
196     2, 25|            jeszcze głowę podnosił, Antek pobiegł na dzwonnicę i zaczął
197     2, 25|       bocznymi drogami ku dworowi, Antek zaś któren był od samego
198     2, 25|            Na to właśnie nadleciał Antek, spóźnił się wielce, więc
199     2, 25|         podskakiwał po korzeniach.~Antek raz się jeszcze obejrzał,
200     2, 25|          porwali się obaj na nogi, Antek też się podniósł i fuzję
201     2, 25|        padł kiej kloc na ziemię...~Antek oprzytomniał, rzucił fuzję
202     2, 25|        ratować, jak ino poredzili. Antek zaś przysiadł na ziemi,
203     2, 25|          jeno, że twarz osmalił, a Antek zwalił się na niego jak
204     2, 25|  śmiertelnym o zmiłowanie prosił - Antek porwał go w pazury kiej
205     2, 25|         zupełnie podobny do trupa.~Antek szedł przy saniach, wpatrzony
206     3, 26|     uszlachtował, a tego ci znowuj Antek Boryniak zakatrupił za ojca.~-
207     3, 27|           krzyczy:~- Boryna zabit, Antek zabit, Mateusz i drugie!... -
208     3, 27|   powiedział:~- Stary wnet zamrze, Antek o Bożym świecie nie wie,
209     3, 27|          Mateusz siedzi z drugimi, Antek zaś osobno.~- I... tak jeno
210     3, 27|          Józka.~- Mówili, ale kiej Antek przykazują zabić, to jego
211     3, 28|        karczma, a takim prawem, że Antek przez Rocha przykazał go
212     3, 28|     przykazał go zarznąć.~- Cóż tu Antek ma do rządzenia? jego to?~-
213     3, 28|          ćwierć i połeć słoniny.~- Antek każe wam dać, to dam, ale
214     3, 29|            Hance przyszedł na myśl Antek z Jagną. Głęboko się zamedytowała.~-
215     3, 30|           się utulić, kiej właśnie Antek jawił się w pamięci tak
216     3, 30|          utrudzenia. Jakże!... toć Antek ją przyjął kiej tego psa
217     3, 31|            do niczego. Ucieszy się Antek z takiego przychowku.~-
218     3, 32|       czuła, dziwnie słabo.- Wróci Antek, wróci! - radość ją rozpierała
219     3, 32|          Jagna w chałupie, i skoro Antek wróci, cudeńka się tu zaczną
220     3, 32|           kołek!... - Tyle co może Antek!... - dodała trwożnie.~-
221     3, 32|                 dodała trwożnie.~- Antek! - wyszeptała cichuśko,
222     3, 33|            mu potem, że niech jeno Antek powróci, a z nim się często
223     3, 33|        jeno wykup, a resztę to już Antek postanowi, dajcie...~- Skądże
224     3, 33|           jakie bogactwa zbierają. Antek mógłby zaraz uciekać: zna
225     3, 34|     kobieta, nie dziwno mi też, co Antek Boryna...~- Dajta spokój,
226     3, 35|            jutro albo we wtorek.~- Antek wraca! Antek wraca! - powtarzała
227     3, 35|          we wtorek.~- Antek wraca! Antek wraca! - powtarzała bezwolnie.~-
228     3, 35|  wszystkiej: ~- Gospodarz wracają! Antek wróci!~Jaże z onej radości
229     3, 35|            nie pozwoli.~- A może i Antek - przyszło jej naraz do
230     3, 35|         może w narodzie: Żeby choć Antek wrócił!...~- Wróci niezadługo,
231     3, 36|    wyskakiwać przed końmi.~- A kaj Antek? - krzyczała z proga Józka
232     3, 36|   zaszeptała targając go za rękę - Antek za trzy dni powróci. Odstawili
233     3, 36|            Hanuś... zemgliło me... Antek w polu, co? W polu? - powtarzał,
234     3, 36|             Sobota, to już dzisiaj Antek wróci z pewnością! - rzekła
235     4, 37|       Magda.~- A mnie jeno żal, co Antek nie zdążył do żywego.~-
236     4, 37|           gospodarza w chałupie.~- Antek wróci, to i gospodarz będzie -
237     4, 38|     rodzony ociec na żebrach! A co Antek na to powie? Dopiero ludzie
238     4, 39|            o niczym prawa nie mam. Antek wróci, to się podzielita.~-
239     4, 39|         choroby, to może być, póki Antek nie powróci.~- Nie on jeden
240     4, 39|      głównie jednak rozmyślała, co Antek powie na to wszystko.~-
241     4, 39|           zapiera, wiadomo! Ale że Antek leda dzień wróci, to czego
242     4, 39|         abo najdalej jutro powróci Antek!~- Nie zwodzicie mnie aby? -
243     4, 39|             Dopiero to będzie, jak Antek wróci, a was wsadzą! Z czystego
244     4, 40|      baczenie na wszystko! A jakby Antek wrócił, daj znać na kapuśniki.
245     4, 40|      wytrząchając rękami:~- Hanuś! Antek wrócili! Hanuś!~Hanka prasnęła
246     4, 40|          głowie miała to jedno, że Antek wrócił i na nią czeka.~-
247     4, 40|      ojcowe kolana bełkocąc cosik. Antek objął obydwóch z dziwną
248     4, 40|    podsunął spory tobół, z którego Antek jął wyjmować różności, a
249     4, 40|         uśmiechał zacierając ręce, Antek zaś jeno pogwizdywał.~-
250     4, 40|            obaczycie!~- Niech jeno Antek wróci do dawnego, to jej
251     4, 40|       jakby się skarżąc na wisusa.~Antek przystanął pod lasem na
252     4, 40|            kiej piorun we zboża...~Antek porwał się bronić, ale już
253     4, 40|      zawodził, jaże się rozlegało.~Antek ostawał już za wszystkimi,
254     4, 40|     parobek mój kochany! - szepnął Antek, skręcił zaraz w pole i
255     4, 40|        kluski zagniatała na ganku.~Antek przerzekł cosik do Pietrka,
256     4, 40|           i poleciała do nich, zaś Antek ruszył w podwórze przepatrując
257     4, 40|          przechładzali się ludzie.~Antek rozpytywał się o różnoście,
258     4, 40|          sprzeczać, aż wtrącił się Antek:~- Nie ma co, szkoła w Lipcach
259     4, 40|         się szydliwe głosy.~- Kto? Antek Boryna! A jakby i on nie
260     4, 40|       zaśmiał się zjadliwie, skoro Antek powiedział:~- Przeciek nie
261     4, 40|          się, ostał jeno pod oknem Antek z kowalem, bo Rocho klęczał
262     4, 40|      drugim... - zły był jak pies.~Antek powstał przeciągając się
263     4, 40|            to, jak cię zasądzą?...~Antek przysiadł z powrotem i tak
264     4, 41|      Pietrek dowoził, a przyorywał Antek.~Że zaś ziemia gliniasta,
265     4, 41|          jaże rwały się postronki.~Antek, jakby wrośnięty w imadła,
266     4, 41|  przypomina, cycoń jeden - mruknął Antek śmigając go po kulasach,
267     4, 41|          głosy i ptasie śpiewania.~Antek rozciągnął się na trawie
268     4, 41|            Będzie woził na tartak!~Antek przysiadł na progu skręcając
269     4, 41|     jeszcze dzisia do nich poletę.~Antek cofnął się prędko przed
270     4, 41|           kajże to Bartek? - pytał Antek rozglądając się po ludziach.~-
271     4, 41|          jakbyś już miał na wozie.~Antek jął pisać kredą na drzwiach
272     4, 41|           się kowal od niechcenia.~Antek schmurzył się nagle i oczy
273     4, 41|           znowu z zajadłością, zaś Antek pogrążył się w niepokojące
274     4, 41|      Przyjdę do cię wieczorem.~Ale Antek nie zapomniał tak zaraz;
275     4, 41|           kąpiących się we stawie.~Antek wyciągnął wóz za stodołę,
276     4, 41|            czy uredzisz? - mruknął Antek niedowierzająco.~- Dajcie
277     4, 41|   dziedzica i kupować!~- Poczekaj, Antek, zaraz, niech no se wszyćko
278     4, 41|         dopalały się na zachodzie.~Antek stał czas jakiś nad stawem
279     4, 41|         ani się spodziewając, jako Antek patrzy w niego, słucha i
280     4, 41|   zadzwonią kosy! No, mówię ci!...~Antek przysiadł wpodle i zaczął
281     4, 41|            i uczęstował tabaką, że Antek nabrawszy śmiałości rozpowiedział
282     4, 41|           lepsze.~Był za tym, żeby Antek uciekał choćby jutro, to
283     4, 41|              ci, późno, czas spać!~Antek tak był przejęty turbacjami,
284     4, 41|            w te zgrzebne gzło, ale Antek jeszcze nie spał, zaś kiej
285     4, 41|            i ów dałby pieniędzy...~Antek już sto razy gotów był prasnąć
286     4, 41|            Skoczył w sad i zginął.~Antek zbladł śmiertelnie i skoczył
287     4, 41|     ujrzawszy na progu strażników.~Antek nie mógł się poruszyć, a
288     4, 41|          późno? - zapytał wreszcie Antek.~- Po służbie! Dzieło u
289     4, 41|            złodziejami? - dorzucił Antek śmielej, wynosząc flachę
290     4, 41|         nie schowałem! - odburknął Antek.~- Ja tu po służbie, ponimajcie,
291     4, 42|        nosił im gorzałkę a piwo.~- Antek patrzy dzisia w swoją kobietę
292     4, 43|          kupa zwalonych szczap, to Antek z Mateuszem i drugie bronili
293     4, 43|            niej z pazurami, ledwie Antek zdążył je rozdzielić i tak
294     4, 43|     spuszczać wody i równać wyrwy.~Antek prawie przed samą chałupą
295     4, 43|      dziesięć razy szczodrzej, toć Antek zaręczył u dziedzica za
296     4, 43|          niejednym nas wspomógł.~- Antek wziął się za Szymkiem! -
297     4, 44|        odszedł na stronę, kaj stał Antek, Mateusz, Kłąb i Stacho
298     4, 44|            zarazem coraz ciaśniej.~Antek, wsparty plecami o węgieł
299     4, 44|            prosto do serca trafiał Antek, ale i strach było się przeciwić
300     4, 44|          pisarza.~Podszedł do nich Antek z przełożeniem, ale młynarz
301     4, 44|           kiej skowronki! - huknął Antek, zatrzęsły się śmiechy,
302     4, 44|        słuchać będziem! wrzeszczał Antek.~- Ty kto takoj? - spytał
303     4, 44|        udziału w zebraniu gminnym.~Antek poczerwieniał z gniewu,
304     4, 44|       niczego! - krzyknął zuchwale Antek.~I odszedł wolno ku wsi,
305     4, 45|                         Rozdział 9~Antek obzierał się za gromadą
306     4, 45|     starszy nie popuścił ni słowa.~Antek się jeno prześmiechał wyciągając
307     4, 45|         sięgając jaże do maci, ale Antek, że mu się to już zmierziły
308     4, 45|           jakby z wywartego pieca.~Antek wytchnąwszy galancie ruszył
309     4, 45|    wszystką moc ze ziemi omglałej.~Antek szedł coraz wolniej, rozmyślając
310     4, 45| kilkanaście kroków i znowu stawał.~Antek skinął mu głową i przeszedł,
311     4, 45|        kiej trup i ledwie dyszący.~Antek zawrócił bez słowa, zwalił
312     4, 45|            wierzch wylazły, a kiej Antek zwolnił nieco kroku, chycił
313     4, 45|           dziedzic na swój powiat?~Antek jął rozpytywać, gdyż Żyd
314     4, 45|            lasu i twardszej drogi, Antek odstawił taczki, kupił za
315     4, 45|        zagadując o czym innym, ale Antek z rozmysłem wracał do tej
316     4, 45|             rzucił z przekąsem, aż Antek poczerwieniał, łypnął ślepiami,
317     4, 45|            klaczy zagrała wątroba.~Antek zaś poszedł w swoją stronę,
318     4, 45|         łaski?~- Powiadają, jako i Antek nie skąpi - przepowiadały
319     4, 45|            opłotkach Płoszkowej.~- Antek dba tyla o nią, co pies
320     4, 46|           się ogrodami do Borynów.~Antek siedział w ganku nakuwając
321     4, 46|           zaradzić jakoś - szeptał Antek tężąc myślą.~- Skrzyknę
322     4, 46|          ani mru-mru! - rozkazywał Antek zasiadając do przerwanej
323     4, 46|           wójt, wielce zalękniony.~Antek obrzucił spojrzeniem całą
324     4, 46|      Przeciek wywarte! - odburknął Antek dźwigając się z ławy.~Urzędnik
325     4, 46| przetrząsali dom kieby kopę siana. Antek musiał im wszystko pokazywać
326     4, 46|        nabożeństwa! - odpowiedział Antek.~Starszy oddał książeczki
327     4, 46|   Szukajcie!...~A kiedy skończyli, Antek przystąpił do starszego
328     4, 46|         najbarzej im dopiekał.~Jaż Antek, kiedy już ostali sami,
329     4, 46|         boru, kiej dopiero wyszli; Antek wziął zaraz rychtować brykę,
330     4, 46|    chałupach.~Na to właśnie czekał Antek, bo skoro jeno drogi opustoszały
331     4, 46|          ten ociec rodzony, ale że Antek przynaglał, to pobłogosławiwszy
332     4, 46|           kroków nie było słychać.~Antek zaprzągł konie, włożył w
333     4, 46|           z kopyta tak ostro, jaże Antek za nim krzyknął:~- Wolniej,
334     4, 46|           już od nas! - powiedział Antek.~- Być może, iż kiedyś powrócę,
335     4, 46|          wilcy zjedzą! - westchnął Antek, wpatrzony w cienie, kaj
336     4, 46|           mocą i pragnieniem, jaże Antek zawołał:~- Jezu... prowadźcie
337     4, 46|      rozeszli.~Do wsi wracał tylko Antek z Jagusią, tamci zaś przepadli
338     4, 47|           tą niespodzianą nowiną. ~Antek majdrował cosik kole woza
339     4, 47|        największą robotę - mruknął Antek, ale żonie się nie przeciwił
340     4, 47|        przeciek mu zarno powiedzą!~Antek słuchał uważnie, gdyż mocno
341     4, 47|            ścierwę i do kreminału!~Antek roześmiał się z jej zapalczywości,
342     4, 47|              zagadnął niespokojnie Antek.~- Pomstuje na niego, że
343     4, 47|            żal - wtrącił ostrożnie Antek.~- Zaśbym ta żałował, już
344     4, 47|             Co inszego mnie trapi.~Antek się zdumiał, ale nijakoś
345     4, 47|          sielnie ją sobie chwaląc.~Antek pomiarkowawszy, o co mu
346     4, 49|          chciał słuchać.~- Wiecie, Antek już wyrachował, co na wspomożenie
347     4, 49|          zakrzyczała:~- A kajże to Antek Boryna? Cała wieś się zebrała,
348     4, 49|            kiej na jarmarku.~Tylko Antek się nie odzywał, stojał
349     4, 49|            tego kamienia.~- Ratuj, Antek, poradź co niebądź. Laboga,
350     4, 49|          rosła z minuty na minutę.~Antek dojrzawszy, że w organistowych