Tom, Rozdzial

 1     1, 10|      nim wzrastało, ino złość i tysiące uczuć nienawistnych, aż
 2     1, 11|        taką, że choćby w stu na tysiące iść, że choćby świat cały
 3     2, 13|      łomoty i hurkotania, jakby tysiące pustych wozów a w pędzie
 4     2, 19|       całe cztery morgi abo dwa tysiące spłaty na rękę i dwa krowie
 5     2, 21|        kotłowała wciąż zawieja, tysiące wirów zawodziło diabelski
 6     2, 21|        zawodziło diabelski tan, tysiące kłębów zrywało się z ziemi,
 7     2, 21|     białe wrzeciona furkoczące, tysiące kup ogromnych, stogów powichrzonych,
 8     2, 21|         zewsząd wraz z noc szło tysiące głosów, podnosiły się z
 9     3, 33|         poczniemy, co?~- Ze dwa tysiące trzeba by na nową! - westchnął
10     3, 33|     zmiarkowali, zaś wtedy i za tysiące go nie puszczą, a jeszcze
11     4, 43|        to znowu grzmiało, jakby tysiące wozów pędziło po zmarzłej
12     4, 46| przyjdzie pora, że jawi się ich tysiące, przyjdą z miast, przyjdą