Tom, Rozdzial

 1     1, 7 |       ptak jaki rozwijał ciężkie skrzydła, bił nimi, podrywał się
 2     1, 11|      rozpuszczone na wiatr, kiej skrzydła, kapoty białe...~Krzykali
 3     2, 16|         ptak, gdy mu dla swawoli skrzydła przybiją do ściany!...~Msza
 4     2, 19|      Kapoty wiewały górą kiej te skrzydła białe, wełniaki, wstążki,
 5     3, 29|        zwisały, kiej przetrącone skrzydła trzepiąc o ściany, a niejedna
 6     3, 30| dyszelkiem, kogut jął tańcować i skrzydła rozkładać, do tego zaś zapiał
 7     3, 32|         ręce jej opadły kieby te skrzydła przetrącone i serce zadygotało
 8     3, 33|          gulgocąc rozczapierzały skrzydła, podskakując zajadle ku
 9     3, 35|      kapoty powiewały niby białe skrzydła; szli gwarnie, przystając
10     3, 36|         wskroś pustek srebrzyste skrzydła, chmury spały kajś niekaj,
11     3, 36|        oddechy trzepały się kiej skrzydła motyle.~Noc musiała być
12     4, 43|      uciekać, oswojona czy co?~- Skrzydła ma i kulasy spętane, a ślepie