Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |          parł prosto aż przed wielki ołtarz - aż tam, gdzie stawały
 2     1, 4 |        innymi, zapatrzony pobożnie w ołtarz, gdzie u góry był Bóg Ociec,
 3     1, 5 |         kruchty... bo jakże mi przed ołtarz w takim obleczeniu...~-
 4     1, 11| uporządkowali w pary i ruszyli przed ołtarz, bo i ksiądz już z zakrystii
 5     2, 14|              na światło przed wielki ołtarz.~Ulżyło jej bardzo, jakby
 6     2, 16|          bacząc na nikogo, przed sam ołtarz.~Za nimi zaś, prawie już
 7     2, 22|              anielskimi, wstępuje na ołtarz, na dawne miejsce.~Poznał
 8     3, 33|             Potrza, to i jałówka nie ołtarz!~Słońce prażyło prosto w
 9     3, 34|                 Byście mi to, Rochu, ołtarz pomogli przystroić...~-
10     3, 34|              na podwyższeniu, stanął ołtarz, przykryty bieluśką i cieńką
11     3, 34|           dzieci cisnęła się oglądać ołtarz i przygwizdywać kosowi,
12     4, 37|              mnie, a niech chrzestni ołtarz obejdą z zapalonymi świecami,