Tom, Rozdzial

 1     2, 18| spytała cicho.~Nie odrzekł, bo dosłyszał otwieranie drzwi od sieni,
 2     2, 19|    rzekł?~- Juści, inom ja nie dosłyszał, ale mogli drudzy.~- Bo
 3     2, 25|   światła pełzały wskroś boru, dosłyszał ktosik daleką wrzawę.~-
 4     3, 27|     tajnego Hance powiedzieć. ~Dosłyszał to stary i uniósłszy się,
 5     3, 30|        dziwy marzeń.~Nikto nie dosłyszał nawet, że psy zaczęły w
 6     3, 32|      Kaj to lecita? Dzieuchy?!~Dosłyszał naraz, że poniesły się z
 7     3, 36|        Gospodarzu! Gospodarzu!~Dosłyszał wreszcie, że rozglądając
 8     4, 37|        to śpiewania janielskie dosłyszał i dzwonki, jakby na Podniesienie,
 9     4, 38|         Ale dziedzic jakby nie dosłyszał powiedając właśnie, co to
10     4, 40|       wyglądając na niego, nie dosłyszał, że ozwała się w końcu lękliwie
11     4, 44|        się zajadle, że już nie dosłyszał nikogo, a jeno pojedyncze
12     4, 47|        przechodząc koło Kłębów dosłyszał jakieś przyduszone jęki,