Tom, Rozdzial

 1     1, 10|       wykrzyknął przytomniejąc i bystro spojrzał na Witka, czy ten
 2     1, 12|          nie pokaż, kiej się tak bystro rwiesz.~- A kulasami po
 3     1, 12| swobodnie, doglądała wszystkiego bystro i tak mądrze kierowała,
 4     2, 19|    dalekościach, tak się jarzyły bystro, aż po śniegach szły skrzenia.
 5     2, 24|      wyrzezał, jeno oczy gorzały bystro a sucho i usta zacinały
 6     3, 28|          nóż do krajania mięsa i bystro a urągliwie patrząc w niego,
 7     3, 29|    swarliwe głosy.~Rozejrzał się bystro: po drugiej stronie stawu,
 8     3, 31|        kieby w studniach gwiazdy bystro świeciły.~Wieś huczała kiej
 9     3, 34|         już się zrobiła, gwiazdy bystro zaświeciły, szumiały cicho
10     3, 36|         przeciwić.~Rozglądał się bystro i cięgiem gadał, ale co
11     4, 45|          z naciskiem, patrząc mu bystro w oczy, dziedzic zakręcił