Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |    i obchodził ją, próbował podnieść, ciągał za ogon, zaglądał
 2     2, 20|  sobie złości i z łóżka się podnieść nie mógł, że to go cięgiem
 3     2, 20| Teraz ano, kiej się z łóżka podnieść nie mógł, przychodziło mu
 4     3, 26|   to zaraz...~I chciała się podnieść, chciała iść... by się wziąć
 5     3, 27| cosik, i jakby próbował się podnieść.~Hanka zakrzyczała ze strachu,
 6     3, 30|    przeleciała. Chciała się podnieść, obaczyć, ale domowi wracali
 7     3, 33| chałupę, czyby się nie dała podnieść. Bylica chodził za nimi,
 8     4, 43|    zakrzyczała usiłując się podnieść.~- A gdzie siwula! Witek,
 9     4, 45|    na przemian, nie śmiejąc podnieść oczów.~I cały czas nie odezwała
10     4, 48|   przy mszy nie śmiał nawet podnieść oczów na ludzi ni się rozejrzeć