Tom, Rozdzial

 1     3, 33|         jakby to te żytnie, rdzawe kłosy dzwoniły o się, to złote
 2     4, 38|     potrzęsły się młode pszeniczne kłosy, zaś rozkwitłe lny spłynęły
 3     4, 40|    wyrośnięte, słomę miało grubą i kłosy niby baty.~- Kiej bór idzie!
 4     4, 40|            łuskały gęste i wielkie kłosy.~- Sypnie niezgorzej. Trzeba
 5     4, 40|            zboża zwiesiły ociężałe kłosy, a po rosach leciały wsiowe
 6     4, 42| śpiewaniach, zaruchały się ciężkie kłosy i wszystkim światem buchnęła
 7     4, 45|         chyliły nad drogą ciężarne kłosy i poślepłe w żarach kwiaty
 8     4, 45|         ziarno już suche - kruszył kłosy i pojadał.~- Juści, tak
 9     4, 45|         były dorwały żyta łuskając kłosy aż miło, potem brata usadził
10     4, 45|    dzwoniły jej tym samym dojrzałe kłosy, dzwoniła spieczona ziemia,