Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |       sobie z winy tych wszystkich grzechów, z żalów, ze skruchy i ryknął
 2     2, 25|             że i ona winowata tych grzechów jego, gdzie zaś, jeśli czasem
 3     3, 28|        nowego posłyszeć i świeżych grzechów nabrać...~- Od wczoraj już
 4     3, 32|       szanuje, wedle zasług jeno a grzechów...~Zakrzyczały ją wyśmiewając
 5     4, 40|            ze wszystkich przewin i grzechów...~Ciężką mu była ta spowiedź
 6     4, 48|            w twarz tę całą litanię grzechów... Niech posłyszy, co mówią
 7     4, 49| przypominkami wszystkich przewin i grzechów, nie darowała ani jednego,
 8     4, 49|          będzie, jak zbędziesz się grzechów.~- Co mi tam, nie pójdę!~-
 9     4, 49|        Baby wam nie darują dawnych grzechów. Chodźcież, raz trzeba z
10     4, 49|           się przebrała miarka jej grzechów i przyszedł czas na pokaranie! -