Tom, Rozdzial

 1     1, 4 | krzywdy zalało im serca żalem, gniewem i głuchym, szarpiącym buntem.~-
 2     2, 21|     już jak ten mocarz oślepły gniewem i pomstą, że wrzask się
 3     2, 21|     zatrząsł, a potem zawrzała gniewem tak dzikim i mściwym, jak
 4     2, 24|    słówkiem nie odrzekł ni się gniewem zapalił, odeszła go bowiem
 5     2, 25|  ozeźlił w sobie, że o bele co gniewem buchał i ciężki był la wszystkich,
 6     2, 25|  wszystkie serca strapieniem a gniewem srogim, że już drzwi się
 7     3, 33|       rękoma.~Wyrwała mu się z gniewem.~- Poniechaj, bo mi Tereska
 8     4, 37|      tak napominająco, i takim gniewem Bożym groził, i tak pięściami
 9     4, 48|       się od niej ze wzgardą i gniewem. Albo to mógł spodziewać
10     4, 49|         Stara tak się zaniesła gniewem, że ledwie już wybełkotała:~-