Tom, Rozdzial

1     1, 7 |         Dopiero co Jankiel umówił Mateuszowi.~- Jankiel ta wie wszystko
2     2, 14|      młyna.~- To i mnie droga, bo Mateuszowi niosę kolację.~- We młynie
3     2, 15|           cieszyło go zbytnio, że Mateuszowi zmiękła rura i że wieś z
4     2, 15|        Nie pójdę, da pan tyle, co Mateuszowi, stanę i nie gorzej poprowadzę.~
5     2, 24|       niech się waży!- powiedział Mateuszowi w karczmie i na głos, by
6     3, 29|      Wełniak przedaje ostatni, by Mateuszowi święta sprawić! - szydziła
7     3, 33|         na pola.~Nieśpieszno było Mateuszowi, gdyż rad przystawał poredzajac
8     3, 35|      niedzieli nie przeszły letko Mateuszowi, Grzeli ni ich kamratom;
9     3, 36| wyniosłych, wyjadając z dwojaków. Mateuszowi przyniesła jeść Nastka,