Tom, Rozdzial

1     1, 5 |   prażył konie, że rwały z kopyta, aż się błoto otwierało.~
2     1, 6 |   podparł, aż koń ruszył z kopyta i zatrzymał się dopiero
3     2, 13| sam powoził, konie rwały z kopyta podrywając sankowe pudełko
4     2, 17| zaraz sprzed domu ostro, z kopyta, aż sanie zamietły.~
5     3, 30|  samego północka zadudniły kopyta na moście koło młyna i wkrótce
6     3, 31|    jeszcze konie ruszyły z kopyta, kiej któraś z dziewczyn
7     3, 34|     Jeno ostro, chłopcy, z kopyta, po naszemu!~I nosił się
8     4, 44|  gorzej wilka i weźmie pod kopyta.~- A czymże by to głupich
9     4, 46| dorwał się koni i ruszył z kopyta tak ostro, jaże Antek za