Tom, Rozdzial

1     1, 11|        z dziada pradziada, nie żadne miejskie pomietło, toś robić,
2     1, 11|    okręcało tak szybko, że już żadne oko nie rozeznało, gdzie
3     2, 20| kamieniem siedział w domu i na żadne zabawy nie chodził, a i
4     2, 22|         nowy i tak cudowny, że żadne usta tego nie wypowiedzą!~
5     2, 24|    jeden Pan Bóg wie, ale tego żadne ludzkie słowo nie wypomni.~
6     2, 25|     tela, kto kogo przeprze, a żadne ustąpić pierwsze nie chciało.~
7     4, 46|     Kto z was umie czytać?~- A żadne, tak nas uczyli we szkole,
8     4, 47|       co innego.~I nie pomogły żadne prośby ni skamłania, na