Tom, Rozdzial

1     1, 10|      użalenie się, to go ino skrzyczał i jeszcze zabrał, żeby kobyły
2     1, 10|      a nawet i do prosiaków, skrzyczał Kubę za coś i Witka również,
3     2, 13|      kim wyżalić! Niechby ją skrzyczał, niechby nawet i zbił, wiedziałaby,
4     2, 19|     się kiedyś, to ociec mię skrzyczał, żebym nosa pilnował, że
5     3, 27| wypatrzyli, choć i on nieraz skrzyczał za długie czekanie, ochotnie
6     3, 33|     się dopiero dogotowywał, skrzyczał więc Nastkę za mitrężenie
7     3, 34|     dobrodzieja się redziła. Skrzyczał ją, że głupia.~- Bo i prawda.
8     4, 43|    rozdzielić i tak przy tym skrzyczał Kozłową, że kiej pies kopnięty