Tom, Rozdzial

1     1, 2 |        Obacz ino, jak się sam rucha.~Postawił go na progu obory,
2     1, 2 |       Bociek, Jezu, a dyć się rucha kiej żywy! - zawołała zdumiona,
3     1, 2 |    mechanik! I to się sam tak rucha, co?~- A sam, Józia, ino
4     2, 18|    uwidzi, Mateusz ledwie się rucha, z łóżka nawet się nie podnosi,
5     2, 25|   jeno żyw, kto jeno kulasami rucha, całą wsią, wszystkie jak
6     3, 30| Moiściewy, a to kiej żywy się rucha, choć z drewna. Pokaż go
7     3, 30|     Jak taka się przy robocie rucha, to dziw się jej wełniak
8     4, 41|       koń ledwie już kulasami rucha.~- A po cóżeś tyla czasu