Tom, Rozdzial

1     1, 10| twarzy... i wlókł się wolno, ociężale, że ledwie się mógł poruszać,
2     2, 17|     Wieczór wlókł się wolno, ociężale, sennie, a w niej rosła
3     3, 30|     co! - myślała wlekąc się ociężale, mąt jakiś miała w głowie,
4     3, 32|    przeszklone łzami a bólem ociężałe i śpiesznie się rozbiegły.~
5     4, 40| wiater ustał, zboża zwiesiły ociężałe kłosy, a po rosach leciały
6     4, 40| Hanuś, idę... - podnosił się ociężale.~Jęła się prędko rozdziewać
7     4, 44|      gniewnie, zbierając się ociężale przed kancelarią.~Sołtysi
8     4, 48|    raz bowiem prostowała się ociężale i wsparta na motyczce, powłócząc