Tom, Rozdzial

1     1, 6 |   wciąż siedziała nieruchoma i milcząca.~- Jaguś... córuchno...
2     2, 13|      stadem - groźną, ponurą i milczącą ciżbą waliły się na niebo;
3     2, 24|   wszystkie szmaty - dorzuciła milcząca dotąd Balcerkowa.~- Nie
4     3, 27|        z którą wiedła zażartą, milczącą i nieustępliwą wojnę, o
5     3, 28|  przyrodzenia nieśmiała była i milcząca.~A jakoś na samym odwieczerzu
6     3, 30|    Hanka była dziwnie smutna i milcząca, że dopiero kiej zjadła
7     4, 39| przypołudnie chodziła struta i milcząca nawet niechętnie dając ucho
8     4, 42|       się niczemu, łaziła jeno milcząca i tak chmurna, co Jędrzych