Tom, Rozdzial

1     1, 2 |          zwoźcie se sami, ja już kulasów nie czuję ni krzyża... a
2     1, 6 |       się ruchaj prędzej, bo już kulasów nie czuję !- wołała żałośnie,
3     1, 11|  człowieku, robotę? - pilno rób, kulasów nie żałuj i szczerze się
4     2, 22|          się, by mu pęta zdjąć z kulasów, trzasnął go zadnimi kopytami
5     3, 28|          w podwórze.~- A przyłóż kulasów i sama se izbę wyporządź!...
6     3, 32|         stowarzyszy.~- Bo i sama kulasów nie żałuję! - powstała chowając
7     4, 40| przeschnie, żeby se nie zamoczyć kulasów - szydziła Hanka.~- Nie
8     4, 40|    potrza, to juści, co człowiek kulasów nie pożałował.~Obejrzał