Tom, Rozdzial

1     2, 14| ojcowej chałupie, westchnęła i zawróciła sprzed kościoła w długie
2     2, 14|       choć oczy nacieszyć, ale zawróciła sprzed kościoła na ścieżynkę
3     3, 28| wracając do stodoły, ale naraz zawróciła z pół drogi.~- Siedzisz
4     3, 30|     ból przepierań i szamotań.~Zawróciła naraz z powrotem i dosłyszawszy
5     3, 32|      dni temu, ale z pół drogi zawróciła do chałupy.~Tak się w niej
6     3, 32|       i przytłumione śmiechy. ~Zawróciła nagle i już w dyrdy, jakby
7     4, 39|      wykrzyczeć przy ludziach. Zawróciła więc do młynarza, któren