Tom, Rozdzial

1     1, 12|   pozostał sam, bo jakby o nim zapomnieli.~Witek czasami naglądał,
2     2, 18|        nie przychodził.~- Może zapomnieli... - zauważyła Jaguś.~-
3     2, 18|      Jaguś.~- Jakże, o mnie by zapomnieli...~- Bo wy kowalowi wierzycie,
4     2, 23|   najsłabsze odgłosy życia, że zapomnieli wnet o wszystkim i ująwszy
5     3, 32| wszystkiego serca.~Że i krzywd zapomnieli, i pamięci bied, i długich
6     3, 33|        nie dziwota, co wrychle zapomnieli o nim, zaś jeśli zdarzyło
7     3, 36|  przypięli się z radością.~Nie zapomnieli jeno o Miemcach, bo co dnia