Tom, Rozdzial

1     1, 6 |       zatrzymał się dopiero na wierzchu.~- Bóg wam zapłać, ale też
2     1, 9 |      stał katafalk z trumną na wierzchu obstawioną jarzącymi światłami,
3     2, 14|      wory i w jednym z nich na wierzchu znalazła bochen chleba,
4     2, 15|     mówili. Ale to było jeno z wierzchu, dla ludzkich oczów, bo
5     2, 17|     nie chciało się włazić i z wierzchu zrucać, choć tak Boryna
6     2, 21| powiedział.~- Kwardy on jeno z wierzchu, la niepoznaki.~Po kolacji,
7     3, 32|    uwidzicie, czyje ostanie na wierzchu!~Odgarnęła włosy z twarzy