Tom, Rozdzial

1     2, 16|    chciwie, a potem skoczył przez mur na drogę - i poniósł się
2     2, 17|        świątecznie, a ona znosiła mur z komory ubrania, wiązała
3     3, 30|       wciąż stała, jakby ten żywy mur w ziemię wrosły, a pasący
4     3, 32| poniektóre wyglądały tęskliwie za mur, na topolową, zaś ślepy
5     3, 35|        ale stali nieporuszeni jak mur, paląc srogimi oczyma, ręce
6     4, 38|         jęli się przechylać przez mur ogrodzenia i ciekawie zazierać
7     4, 44|       gęby nie puścił, stali kiej mur patrząc w niego spokojnie.~