Tom, Rozdzial

1     2, 13|   się rozlewało po izbie, aż lód na szybach topniał i te
2     2, 14|      Jakby jej wrosły nogi w lód, że ruszyć się nie mogła
3     2, 15|    dusza i jakby skrzepła na lód, że zgoła niepodobny był
4     2, 21|  krzyżu, pełen zakrzepłych w lód, a palących łez, pełen żywych,
5     2, 24|      we wodzie, pokrywającej lód.~Zmiękł znowu w sobie i
6     4, 37| serce jakby się zakrzepło na lód, że ledwie dychać poredziła.~-
7     4, 37| zmiłowanie, bom przemarzł na lód w onej tułaczce ziemskiej.~