Tom, Rozdzial

1     3, 27|         kogój o przyzwoleństwo, chyciła się ziemi, a jak ta suka
2     3, 27|       pilnie na Hankę, bo jakby chyciła przed nami, już by ich ludzkie
3     3, 29|         podziwu i markotność ją chyciła. Jakże, to aż mieniło się
4     3, 30| otwierając oczy, zgudka ją jeno chyciła.~Rozeszli się do obrządzeń
5     3, 35|        zazwyczaj, jaże pomietło chyciła na Grzelę.~- Jak będziesz
6     4, 38|   cudaka la Pietrusia... kup...~Chyciła go ostro za kołnierz i prawie
7     4, 45|        pokusić, wpadła do sadu, chyciła się oburącz jakiegoś drzewa