Tom, Rozdzial

1     2, 15|        poprzetrącał mu kości, zabił nawet - rzecz zwyczajna!
2     2, 22| zadnimi kopytami i na miejscu zabił, a sam w cały świat pognał
3     4, 37|     Borynę do trumny, Mateusz zabił ją kołkami, ksiądz odprawił
4     4, 40|  chycił się rączynami grzywy, zabił gołymi piętami końskie boki
5     4, 41|       A bo mu to dowiedły, że zabił tego strażnika?~- Nie czekał,
6     4, 41|    śmierć, lecz mimo tego nie zabił pamięci o Jagusi ani o tej