Tom, Rozdzial

1     1, 1 |      wydłużał i pełzał aż na wzgórze i opadał, a spod niego niby
2     1, 1 |     i z wolna podchodził pod wzgórze, że najpierw głowa rozczochrana,
3     2, 13|     utrudzającym chodzie pod wzgórze... Patrzył wciąż w jej oczy,
4     3, 26| jakoby w ciężkim chodzie pod wzgórze, dźwigała się coraz widniej
5     3, 35|      a chłopi szli wolno pod wzgórze. Kurz się wzbił za nimi,
6     4, 40|      się z wolna pod łagodne wzgórze, na którym wyrastała czarna