Tom, Rozdzial

1     1, 10|       dobrze, baczy! Już mu dość obmierzły jej płakania i ta jej pokorność,
2     3, 27|      rozwarte.~Juści, że był jej obmierzły, bojała się go i nienawidziła
3     3, 32|       wyprę się, co mi już Lipce obmierzły bez chłopów. Staram przeciek,
4     3, 33|          kolanach.~- A bo mi już obmierzły szczekania.~- I wilk się
5     4, 37|       gniewa na mnie, ale już mi obmierzły te koty, jakie macie po
6     4, 38| chłopakowi wzbronić, kiej mu już obmierzły dziewczyne roboty. Nastusia