Tom, Rozdzial

1     1, 4 |      wysoko nad procesją, nad czubami drzew pochylonych, nad wieżą
2     2, 16|       wynosił i prawie sięgał czubami sklepień, a chwiał się i
3     2, 21|      miedzami ku borom ledwie czubami widnym w kurzawie, a jeszcze
4     3, 30|     ruchał kajś górą chwiejąc czubami ordzawiałych topoli, a we
5     3, 31|       wszystkich wsi, widnych czubami sadów i białymi ścianami
6     4, 37| samotnie stojące, puszyły się czubami w rozbielonym powietrzu