Tom, Rozdzial

1     1, 7 | napełniła się wrzawą a tupotem i śmiechami , aż się szyby trzęsły.~
2     3, 30|          ściany; kierował się za śmiechami, ale niełacno którą przychwycił,
3     3, 32|     kobiety, leciały szumnie, że śmiechami, rozwrzeszczane i jaśniejące
4     3, 35|        to gdziesik nad stawem ze śmiechami a chlupotem pucowały się
5     4, 38|       zatrzęsła się dziecińskimi śmiechami.~Zegar wybił jakąś godzinę