Tom, Rozdzial

  1     1, 1 |         przechyrlam, a jeszcze się coś niecoś grosza uścibi - to
  2     1, 1 |  dobrodziejowi, zdrów, się chowa i coś niecoś bałykuje.~- No, zostańcie
  3     1, 1 |           i harbaty, a to i grosza coś niecoś; zaraz ją będą miłowały,
  4     1, 1 |            aby ino na swoją stronę coś niecoś urwać, a ojcowego
  5     1, 1 |          gęsiego miedzą, pogadując coś niecoś,a tylko stara Jagustynka
  6     1, 2 |           a Witek, który cały czas coś najspokojniej majstrował
  7     1, 2 |           deskę na okienko i znowu coś długo grzebał w zbożu.~A
  8     1, 2 |         dobrze torbeczki... Miałem coś grosza od ludzi ochfiarnych,
  9     1, 2 |          niechta se ścibie, zawżdy coś uścibie". No i ostała, odpasła
 10     1, 3 |           wypędzać.~Witek mamrotał coś, bronił się, przykładał
 11     1, 3 |       pazurami skacze albo rzeknie coś, co jaże we wątpiach poczujesz.
 12     1, 3 |        sprawy na dzień dzisiejszy, coś szepnął pierwszemu ławnikowi,
 13     1, 3 |        nieubłaganie.~- Ty ścierwo! Coś ty robiła za młodu, a i
 14     1, 3 |      patrzyła po ludziach i ważyła coś w sobie...~- Cichojta! To
 15     1, 3 |      karczmy napić się i przegryźć coś niecoś, bo było już dobrze
 16     1, 3 |      czasem pogwizdał a milczał, i coś żuł, coś ważył w sobie,
 17     1, 3 |    pogwizdał a milczał, i coś żuł, coś ważył w sobie, coś kalkulował
 18     1, 3 |            żuł, coś ważył w sobie, coś kalkulował i często a niewidnie
 19     1, 3 |          Dominikowa przezierała go coś niecoś i miarkowala zasię,
 20     1, 4 |            Jezus! Aże za grdykę go coś ułapiło i łzy same leciały
 21     1, 4 |  chłopakiem na ręku za nim, czasem coś rzekli i szli wolno, a coraz
 22     1, 4 |    skrzypic posłuchać abo i basów, coś niecoś posłyszeć nowego;
 23     1, 4 |          ci tak cięży ta ćwiartka, coś ją Janklowi sprzedał, co?...
 24     1, 5 |       garnki z ławy, Boryna rzekł, coś niecoś przysuwając się do
 25     1, 5 |         ino...ino...~- Postąpię ci coś niecoś!...~- Przydać by
 26     1, 5 |     gospodarski pogrzeb, z którego coś kapnie.~- A i wotyw coraz
 27     1, 5 |           nad niejednym, pogwarzył coś niecoś ze znajomkami i dopchał
 28     1, 5 |            się wstrzymał, jakby go coś tknęło, bo tylko machnął
 29     1, 5 |           bo i ano leży we skrzyni coś z osiem biczów po nieboszce,
 30     1, 5 |         wyjął z zanadrza chustkę i coś jeszcze w papier owinięte.~-
 31     1, 6 |      Szymek przywstydzony mamrotał coś pod nosem, skrobał się po
 32     1, 6 |          ojcowa wola!~- Dzieci też coś znaczą i prawo swoje mają -
 33     1, 6 |         nią wstrząsnął gwałtowny i coś jak płomień wichrem przeleciał
 34     1, 7 |    wyrywając rękę ze złością. - Po coś tu przyszedł? Mówiłam ci
 35     1, 7 |         Jagustynka i chciała dalej coś o tym rzec, ale ją zgromiły
 36     1, 7 |           on grał wciąż i coraz to coś nowego, przebierał ino palcami
 37     1, 7 |       niezgorzej, ochłodził wodą i coś niecoś z torby przegryz,
 38     1, 8 |      zdarzeniu poredzać.~Przerzekł coś niecoś jeden, przerzekł
 39     1, 8 |          taka robota!~- Gryzie was coś na wnątrzu.~- A gryzie,
 40     1, 8 |            matko...~- I we świecie coś niecoś stargować można,
 41     1, 8 |        dziewczynę, której wójt tak coś prawił a przypierał do szynkwasu,
 42     1, 10|       pewnie... - powiedział, byle coś rzec.~- A Jasiek taki zmyślny
 43     1, 10|          co ten patyk złamany...~- Coś rzekł, co?~- Słyszeliście!
 44     1, 10|          to i ona mogłaby ci pomóc coś niecoś... jeno jej rzeknij
 45     1, 10| wykrzyknęła:~- Zanosi się u was na coś!~- Zanosi czy nie zanosi,
 46     1, 10|        musi mieć też dosyć, ciągle coś sprzedaje; a wyda na co?...~
 47     1, 10|       prosiaków, skrzyczał Kubę za coś i Witka również, że cielęta
 48     1, 10|            lakudro jedna, ty!...~- Coś powiedziała?... - zaryczał
 49     1, 10|       skarż mnie, dochodź swojego. Coś swoje posiał - latem zbierzesz,
 50     1, 11|       cięgiem buchały śmiechem , i coś sobie na ucho opowiadały -
 51     1, 11|           by do Boryny się zejść i coś postanowić... ale nie skończyli,
 52     1, 11|          oczami wodziła po izbie i coś niecoś nasłuchiwała Borynowych
 53     1, 11|             przychyl no się, to ci coś rzeknę! - mówił wójt, przechylił
 54     1, 11|      sprawiedliwy...~- O Antku tyż coś niecoś napomykali, że tu
 55     1, 12|        końcu wyciepnęła za drzwi i coś niecoś pięścią przyłożyła
 56     1, 12|         gospodarstwa.~Dopiero kiej coś niecoś zepchnęła roboty,
 57     1, 12|            leżał bezwładny, dychał coś niecoś i rzęził przez zwarte
 58     2, 13|          utrzymać przy lementarzu.~Coś trzeciego dnia, o samym
 59     2, 13|    spojrzał lękliwie, chciał nawet coś rzec w obronie, gdy właśnie
 60     2, 13|         Jedne sprzęty i statki, co coś niecoś przykrywały tę nędzę,
 61     2, 13|     chciała się z mężem naredzić i coś niecoś pogadać przódzi o
 62     2, 13|          już idą, bo tam na drodze coś pieski jazgoczą...~- Ni,
 63     2, 13|         twardo przy swoim, opuścił coś niecoś, ale niewiela, bo
 64     2, 13|         jak te woły orzą i jeszcze coś do domu przykupują, a ten
 65     2, 13|       podcinał batem, przynaglał i coś ze śmiechem powiadał. Jaguś
 66     2, 13|    tknąwszy nawet kieliszka.~- Wam coś jest?~- I... co by zaś miało
 67     2, 13|            cicho, tyla co tam Żydy coś zakrzyczały po swojemu,
 68     2, 14|         znowu do liczenia.~Staremu coś niesporo szła robota, śniegu
 69     2, 14|            krzyczy, że Magdzie się coś stało! Jezus Maria, w moim
 70     2, 14|            bo chłop jakiś wszedł i coś powiedział, że organista
 71     2, 14|          wszelaki zamarł, że tylko coś, jakby szelest drgających
 72     2, 14|           wójtów chlew, musiało je coś spłoszyć, że prosiaka nie
 73     2, 14|           odleciał zupełnie, roili coś w utajeniu głębokim, czasem
 74     2, 15|          odpustu dostąpić i świata coś niecoś przejrzeć.~- Daleko
 75     2, 15|          dawno pomarł!~- Żywie, bo coś ze dwie niedziele temu,
 76     2, 15|          Wrócił, ale powiadali, że coś niespełna rozumu. We dworze
 77     2, 15|            każdej niemal cha-łupie coś nowego; że naród miał o
 78     2, 15|           w pośrodku Mateusz snadź coś ciekawego powiadał, bo co
 79     2, 16|            że czasu nie było nawet coś uprzątnąć, gdy do izby weszli
 80     2, 16|           jako w tym jest dla nich coś przykrego, chciał naprawić,
 81     2, 16|           że dał jej kilkanaście i coś aż w piąciu kolorach.~-
 82     2, 16|        zapaską, wyniesła mu za nie coś sześć jajek.~Boryna na ten
 83     2, 16|             wywiedli się do sieni, coś tam poszeptali i wrócili
 84     2, 16|         srodze całował, a radośnie coś szeptał ,by Józka nie usłyszała.~-
 85     2, 17|            umie obie poradzić...~- Coś często teraz jeździ do dworu? -
 86     2, 18|          że ledwie się wygramolił, coś niecoś oddał i poleciał
 87     2, 18|        ogień, to rozmyślała, że ma coś pilnego zrobić... cóż, kiej
 88     2, 19|       przetrącę! - krzyknął.~- Ale coś pyskował przed chłopami,
 89     2, 19|          pono.~- Kończ no, Grzela, coś zaczął, kończ!~- O lesie
 90     2, 19|       któryś.~Antek, któren chciał coś odpowiedzieć Grzeli, zmilknął
 91     2, 19|            zwracają na nich uwagę, coś szepczą a krzywią się i
 92     2, 19|    miarkowali bowiem, że staje się coś strasznego, gdyż Antek rzucił
 93     2, 20|       starszych powstaje i podobno coś przeciw dworowi zamierza.~-
 94     2, 20|          wami, mówił, wspominał mi coś o tym dziedzic, dobry to
 95     2, 20|          Łapa pobiegł z nimi i też coś markotno szczekał.~Stary,
 96     2, 20|       Antek może to zrobić, musiał coś napomknąć o tym, całkiem
 97     2, 20|           do obór, i gdzieniegdzie coś uskubnęły. A przy tym, jak
 98     2, 20|        któż poredzi! a tak cięgiem coś nowego, że wszystkim starczyło
 99     2, 20|            pykał z fajki w komin i coś sobie myślał głęboko, bo
100     2, 22|         się na odmianę.~- Od borów coś huczy, pewnikiem przyjdzie
101     2, 22|   nasłuchując, bo się wydawało, iż coś chodzi po pułapie, że cosik
102     2, 24|       podsuwać zapaskę, oglądać, a coś cicho i ze zgrozą opowiadać.~-
103     2, 24|   Miarkowałem wczoraj u Kłębów, że coś będzie, skoro razem się
104     2, 24|        nogę, drapali się po łbach, coś niecoś przerzekali, a że
105     2, 24|           z dobrym słowem wziąwszy coś niecoś w węzełki.~Tak ano
106     2, 24|       przyjęli go lodowato, bąkali coś niecoś, a nikt nawet przysiąść
107     2, 25|        ledwie się obejrzał, ledwie coś niecoś wyrozumiał, a już
108     2, 25|           co ledwie oczy ozewrze i coś niecoś rozpozna, i znowu
109     2, 25|        jakie słowo, to ino tak, by coś mówić, a cięgiem się rozglądała
110     2, 25|           wspólnie z nimi uradzili coś na jutro i cicho rozeszli
111     3, 26|         rada wielce zagadać z nimi coś niecoś, ale chłopcy odburknęli
112     3, 26|            zdrowie nie poszedł, bo coś mi na księżą oborę patrzycie... -
113     3, 27|           się witał cicho, każdemu coś rzekł i w głowę całował,
114     3, 27|           miarkując, że stary chce coś tajnego Hance powiedzieć. ~
115     3, 27|         szyby można było posłyszeć coś niecoś.~- Siądź przy mnie...~
116     3, 27|            mówią, gdyż psy zaczęły coś głośno szczekać w opłotkach,
117     3, 28|         parę rządków bułek, śledzi coś z mendel, a nawet w końcu
118     3, 28|       zbuku, nie przepił. ~- Ludzi coś mało ciągnie do kościoła -
119     3, 28|     organiścina w zeszłym tygodniu coś dwadzieścia i dwie kopy -
120     3, 28|            na drugą stronę, rzeknę coś waju na zgodę.~Otarłszy
121     3, 28|   utwierdzał coraz bardziej że ona coś wie; wyczytał to z jej twarzy
122     3, 28|       chorego, to zamówiwszy się o coś, wlazła do komory.~- Czegoj
123     3, 28|         wsi się zbiegnie i obaczy, coś ty za ptaszek! - groziła.~
124     3, 29|      spokojnego nie ma!... Cięgiem coś nowego!...~- Bych ino gorsze
125     3, 29|           się z wyjściem, jakby na coś oczekując, że wciąż wystawała
126     3, 29|        półgodzinie wyszła stamtąd, coś pilnie zapinając stanik;
127     3, 30|            na Hankę, a Jagnę jakby coś podrzuciło z miejsca, że
128     3, 30|            pole wychodziła i nawet coś ze trzy razy się przeobłóczyła,
129     3, 30|        barzej, by gdziesik lecieć, coś robić, szukać czegoś...~
130     3, 30|      Borynów.~Długo se używali, bo coś trzy razy Płoszkowa po gorzałkę
131     3, 31|    szykowały, spodziewając się, iż coś parobków jutro przyjedzie. ~
132     3, 32|           lipeckie ludzie... hę? I coś sporo narodu...~Dziewczyny
133     3, 32|       zagadnęła któraś.~- A dawno, coś na jesieni! Zimowałem se
134     3, 32|           się tam zbierało, by się coś rzetelnego dowiedzieć.~Wójt
135     3, 32|            boków w gnoju, prosiaki coś za mało przyrosły, nawet
136     3, 32|          śpiewał wraz z drugimi.~- Coś dużo kaczek się podrywa! -
137     3, 32|           całe stada.~- I bociaków coś więcej niźli zeszłego roku.~-
138     3, 32|            czerniejących dokoła.~- Coś za cicho... aby deszcz w
139     3, 32|       bryczką.~Śpiewali ta jeszcze coś niecoś, ale już wszystko
140     3, 33|       izbie ze sionką.~- Przeciech coś by drzewa dostał z naszego
141     3, 33|     rzadziej. Popuścił pasa, bo mu coś ziemniaki ciążyły, słońce
142     3, 33|          nie o krzywdy Kozłów, a o coś inszego, może i o wójtostwo.~-
143     3, 33|            bo co dnia przychodziło coś nowego. A to Kobusowie się
144     3, 33|            co? - odpowiadała, byle coś rzec.~- A, rada by się nalazła -
145     3, 34|      lepiej? - pytała Hanka.~Długo coś miarkował, aż rzekł cichym,
146     3, 34|               Dał mu? Powiadali mi coś o tym, ale nie uwierzyłem.~-
147     3, 34|          nieprzezpieczna: ma on tu coś w tym, ma... Ze sprzedaniem
148     3, 35|           uspokajał...~- Myślałam, coś mi nieprzyjazny... - ozwała
149     3, 35|           chociaż chciał jeszcze o coś pytać, zbrakło mu odwagi.
150     3, 35|            można. Urząd musiał już coś przewąchać i ma na niego
151     3, 36|           jeno Mateusz, zapalający coś długo papierosa u Jagusi,
152     3, 36|       wszyscy, tylko jeden Mateusz coś długo się ociągał, że dopiero
153     3, 36|            mielą na ozorach... - i coś tam jeszcze przykrzejszego,
154     3, 36|     porządki, a że dziecko zaczęło coś matyjasić, wzięła je na
155     3, 36|         skołtunionych topielach, a coś zgoła niepojętego jakby
156     4, 37|       właśnie wchodził do sieni.~- Coś harny dzisiaj! Dziadak jucha! -
157     4, 37|            i ludzi zebrało się też coś niecoś, włożyli Borynę do
158     4, 37|         kiedy prześpiewali jeszcze coś niecoś, proboszcz stanął
159     4, 37|     cichości a powadze, przegryźli coś niecoś i organista zaczął
160     4, 37|          jego słowo.~Mówił jeszcze coś niecoś i zagadywał, ale
161     4, 37|          przyjacielstwem, kiedy?~- Coś w tym być musi, że tak zgody
162     4, 38|             Juści, teraz miarkuję, coś go do tego sama przyniewoliła.~-
163     4, 38|          szedł nieodstępnie, długo coś sobie ważył, aż zapytał:~-
164     4, 38|           Zaś z nią działo się już coś niepojętego; takie ognie
165     4, 39|           jakoby Grzela pomarł czy coś...~- Jezus Maria! - krzyknęła
166     4, 39|         musi być lepiej.~- Dziwne, coś wytrzymała tak długo, przeciek
167     4, 39|        ledwie już zabełkotała:~- A coś to z moim wyprawiała, co?
168     4, 39|        strapiła ją ta wiadomość.~- Coś letko wama idą schedy, letko! -
169     4, 39|            gruchnął śmiechem, a on coś pilnie jął majdrować kole
170     4, 40|      zdechł! Potrzebny musi być na coś, jako i ten chwast, bo oba
171     4, 40|           wyrósł, no, i po swojemu coś rajcuje.~- Przecie, a taki
172     4, 40|          Jantoś. To z tej maciory, coś to ją kazał zaszlachtować
173     4, 40|          chwat! anim się spodział, coś taka.~- Było potrza, to
174     4, 40|            wiatry!~Chciała jeszcze coś pedzieć, ale dzieci zakrzyczały
175     4, 41|            dziedzic obrywa każdemu coś niecoś, bo z osobna się
176     4, 41|        poredzę?~- Trzeba by jednak coś zrobić! Jakże, dać się to
177     4, 41|           i plątał.~- Widzę, że ci coś ciężkiego dolega. Wyznaj
178     4, 41|           jeno chciał, co?~-.To po coś mi nie wzbronił? Byś me
179     4, 41|       najbarzej bolących.~- Miałeś coś pedzieć, to mi rzeknij,
180     4, 42|           samym krzyzie nade drogą coś długo rozmierzał tyką.~-
181     4, 43|          się matka, to wam jeszcze coś niecoś udzieli.~- Nie potrzebuję,
182     4, 44|      składkę na sąd albo jeszcze i coś lepszego Juści, co ta nikomu
183     4, 44|            im cosik a przekładając coś ważnego, że słuchali w wielkiej
184     4, 44|            się nie odezwał, każden coś ważył w sobie, kuląc się
185     4, 45|            cytadeli, a to musi być coś politycznego? - zniżyła
186     4, 45|        bulgoce i gada, i błyska, i coś takiego się dzieje, czego
187     4, 46|           Stary przegryzł naprędce coś niecoś, pozbierał, co miał
188     4, 46|           mówże przed nikim o tym, coś słyszała! - rzekł po długiej
189     4, 47|      gniewnego szaleństwa.~- To po coś me brał? po coś me stumanił?
190     4, 47|              To po coś me brał? po coś me stumanił? po coś me przywiódł
191     4, 47|             po coś me stumanił? po coś me przywiódł do grzechu?~-
192     4, 48|   Zaszeleściały gwałtownie krzaki, coś ciężko zwaliło się na ziem,
193     4, 48|             że idą kajś i śpiewają coś takiego, czego nie poredziła
194     4, 48|            i rzekła cicho:~- W tym coś jest! Już on ta z dobrej
195     4, 49|          Słyszysz to? Pomiarkujże, coś narobiła! - krzyknęła groźnie.~-