Tom, Rozdzial

  1     1, 3 |            opłotki.~- Jezu, zabili mę, zabili mę! - ryczał i tak
  2     1, 3 |            Jezu, zabili mę, zabili mę! - ryczał i tak pędził,
  3     1, 3 |      popamiętasz!~- Ale, pocałujta mę gdzieś... - odkrzyknął hardo
  4     1, 3 |     przezywam?... Przeciech wołali mę, to niby wiedzieć wiedzą...~-
  5     1, 3 |         sąd przysądził... wsadziły mę i siedziałem... Niesprawiedliwość
  6     1, 3 |          widno, cicho całkiem. Złe mę kusi czy co?... Ide dalej
  7     1, 3 |          czy co?... Ide dalej i że mę zdziebko mrówki oblazły
  8     1, 3 |         chłopem?... Krzyczałam, to mę sprał i zrobił, co chciał...
  9     1, 3 |        ostrożnie.~- I... nie bierą mę już ciągotki do kobiet,
 10     1, 4 |         rekrutami, zadawaj, a proś mę z miejsca na kumę...~I tak
 11     1, 5 |             gdzie zaś, w piersiach mę cięgiem poboliwa, a jak
 12     1, 5 |       jakiś i smutny.~- Po gnatach mę łupie, to pewnie na pluchę -
 13     1, 8 |    zmierzył do mnie... ale trafisz mę gdzieś... wraziłem mu bagnet
 14     1, 9 |            Pięć roków miałem, kiej mę Kozłowa przywieźli, to i
 15     1, 9 |    jarzącego światła... że jeszcze mę w oczach ćmi... baczę...
 16     1, 10|     lękliwie.~- Nie ustąpię, niech mę przez moc wyciepnie, do
 17     1, 10|       kożuszysko się wytarło i nic mę nie grzeje... i łóżko mi
 18     1, 11|           uskubnął ją w bok - a to mę na chrzestnego proś!- zawołał
 19     1, 12|    mamrotał przez sen.~- Wody! Tak me rozbiera gorącość... wody!~
 20     1, 12|       powiedajcie nikomu... borowy me postrzelił... ino...~- Prawda...
 21     1, 12|             to chleba... Z chałupy me wypędził i ciepnął za mną,
 22     2, 14|  wniebogłosy pod ścianą.~- Wygnali me! Wypędzili me! Jak tego
 23     2, 14|              Wygnali me! Wypędzili me! Jak tego psa na mróz, w
 24     2, 22|           wpuścić do stajni.~- Bił me, tom się bronił!~- Za bicie
 25     2, 23|         ino w sienie wszedł, to aż me podrywało... po tom przeciech
 26     2, 23|          żeby co pomiarkowali! Ale mę tak w dołku ścisnęło, że
 27     2, 23|                                Już me rozum odchodzi!...~- Nie
 28     3, 26|         gąsiętami biegać !..~- Już me ździebko chorość odeszła,
 29     3, 26|         ano na górkę poszła, kości me bolą po drodze i oczy już
 30     3, 27|           ustanie: nie dowiedziesz me dzisiaj do złości!~I jęła
 31     3, 27|     spokoju nie dajesz!~- Szczypać me chciały, tom się ino obraniał!~
 32     3, 27|           nie kto drugi, nie wydaj me ino... - Obejrzał się na
 33     3, 27|            jużem go brał... a choć me kujnął... byłbym spencerkiem
 34     3, 27|      okręcił i wyniósł... kiej psy me zwietrzyły... znają me przeciech,
 35     3, 27|         psy me zwietrzyły... znają me przeciech, a tak docierały
 36     3, 27|        rozpozna to kto, Józia? Ino me nie wydaj, to ci jakich
 37     3, 27|          Hanka, nie doprowadzajcie me do złości, bo będzie źle...~-
 38     3, 27|         którejś z beczek... By ino me kto nie ubiegł!...~Zimny
 39     3, 28|             córuchno, nic, tyle że me frybra trzęsie i w dołku
 40     3, 28|    pośpieszyli tak rychło!~- Rocho me zastępuje w zakrystii, Walek
 41     3, 28|   zacierając ręce.~- Jeszczech byś me, stary zbuku, nie przepił. ~-
 42     3, 28|          oklepię...~- Nie tykajcie me, bom zła! - warknęła cicho.~-
 43     3, 28|            wytrzymam, nie ustraszą me - ozwała się z uśmiechem.~
 44     3, 28|            z krwią.~- Laboga, jaże me mdli od tych smaków! - westchnął
 45     3, 28|           się tam patrzeniem, jaże me jeszcze dzisiaj w dołku
 46     3, 28|        ludzkiej biedy najadłam, że me w końcu do cna rozebrało.
 47     3, 28|       zamruczał:~- A wy pilnujecie me, kiej złodzieja...~- Niby
 48     3, 28|        Spróbuj, zbóju jeden! tknij me choć palcem, a takiego wrzasku
 49     3, 30|       Pietrkową go przydusiłem, by me nie kujnął, i poniesłem
 50     3, 30|            nie rozpozna. Nie wydaj me ino!~- Hale! kiej cię to
 51     3, 30|      trzęsie się we mnie i cięgiem me kopie, mgli me przy tym...~-
 52     3, 30|           i cięgiem me kopie, mgli me przy tym...~- Połóżcie się.
 53     3, 30|      chłopaków w domu brak, za psa me uważa i każe se mleka na
 54     3, 30|   zatrwożyła się niemało.~- Doszło me cosik z boku... może cyganią,
 55     3, 30|         ruszyć z miejsca.~- Urzekł me czy co! - myślała wlekąc
 56     3, 31|        drżącymi rękoma.~- A zapisz me do śtrafu, zapłacę i jeszczech
 57     3, 31|             choć miał prawo, a tak me nigdy nie sponiewierał,
 58     3, 32|         jedna przez drugą.~- Sroki me opadły i wszystkie naraz
 59     3, 32|          dworskimi pieskami: znają me i nie ukrzywdzą! Dały mi
 60     3, 32|           a kiej przyszła, zwaliła me kiej pałą w ciemię. Od wójta
 61     3, 32|     matczynemu.~- I... nic... A to me znowuj kulas rozbolał... -
 62     3, 33|    kreminału popędzą.~- Złodziejką me przezywa! Słyszyta, ludzie!
 63     3, 33|       Podejdź, pani wójtowo! Tknij me jeno, świńska kumo! tknij
 64     3, 33|          jeno, świńska kumo! tknij me, ty sobacza pokrako! - zawrzeszczała
 65     3, 33|          krzycząc urągliwie:~- Bij me, bij, a kryminał cię nie
 66     3, 33|           malwa wysmukła.~- Żeś to me dojrzał? Cie, jaki prędki,
 67     3, 33|     przypomniał?~- Baczę, jakeś to me łoni przyjmowała.~- Co było
 68     3, 33|            ogon! Nie przeciągniesz me.~Razem jedli obiad, ale
 69     3, 33|        Prędko wybieraj, a w druhny me proś, Mateusz - pisknęła
 70     3, 33|          to będzie wiedział. Niech me ino zaczepi!~- Maciej chory,
 71     3, 33|      kałdun tego j z brzega, zwali me, to pierzta na odlew.~Powstrzymali
 72     3, 34|    Jeździłam niedawno, nie puścili me do niego. Bóg wie, kiej
 73     3, 34|        leżą w boru! Jezus, zatkało me całkiem. Konia pasłem na
 74     3, 34|     sterczą spod jałowców. Filipka me ciąga, by uciekać... Grzelowa
 75     3, 34|      niczegój nie porywam! Jeszcze me nie znacie! - krzyczał za
 76     3, 34|               Deszczyk rosi, zrosi me, zrosi me -~Moja Maryś,
 77     3, 34|     Deszczyk rosi, zrosi me, zrosi me -~Moja Maryś, nocuj me;
 78     3, 34|       zrosi me -~Moja Maryś, nocuj me; nocuj me!~ ~Zaś od pola
 79     3, 34|        Moja Maryś, nocuj me; nocuj me!~ ~Zaś od pola wraz z rykiem
 80     3, 35|        Słyszałeś?! Nie doprowadzaj me do złości przy świętej niedzieli...~-
 81     3, 35|           się nie pokazał...~- Boś me skrzywdziła!... Śmiałem
 82     3, 35|           krzywdę mi zrobił... tak me spoił... a nikto się za
 83     3, 35|            zaś po ruskiemu też ani me, ani be... Młodsze co się
 84     3, 35|            na niego oko... Starszy me spotkał w kancelarii i sielnie
 85     3, 35|            pies nie tknie.~- Tknij me, pludro jedna, tknij - grozili
 86     3, 36|         bój się, Hanuś... zemgliło me... Antek w polu, co? W polu? -
 87     3, 36|     szemrały cosik cichuśko.~- Kto me woła? - myślał dotykając
 88     4, 37|            wyciągał. ~- Nie ruchaj mę, bom żałosny! - odburknął -
 89     4, 38|         Jaguś, prędzej prowadź, bo me jeszczek ugryzie ta suka.~
 90     4, 38|           wstydu nie macie!~- Puść me, bo się ozgniewam!~- Rzućcie
 91     4, 38|        nich wczoraj z wieczora, to me psami wyszczuli. Heretyki
 92     4, 38|               Abo raz! Nie sklęłaś me to, co?~- Niepoczciwie rzekłeś,
 93     4, 38|       rzekłeś, to i musiałam. Któż me... - przymilkła nagle.~Jasio
 94     4, 38|            za mną uważasz.~- I tak me już noszą kiej psy tę zdechłą
 95     4, 38|           widzę płakanie, to jakby me kto nożem żgnął!~Zrównał
 96     4, 38|           skisł, zbóju jeden! A to me kujnął! - mruczał zbierając
 97     4, 39|            oczy od różańca.~- Kiej me tak cosik spiera w dołku
 98     4, 39|         cosik spiera w dołku i tak me mgli...~- Nie przeszkadzaj,
 99     4, 39|         rady... Sam dziedzic a rad me słucha. No, cóż powiecie?...~-
100     4, 39|        garści.~- Sprobujcie! Tknij me jeno, tknij! - wrzeszczała
101     4, 39|          trep swój pokazała! To on me niewolił! To on me otumanił
102     4, 39|           To on me niewolił! To on me otumanił i robił z głupią,
103     4, 39|           jej nie pożałowała. A to me miłował, że już nie wypowiedzieć!
104     4, 39|  podsłuchiwałem juści, a mówię, co me jeno doszło piąte przez
105     4, 40|           po bratersku. - Tera już me we wszyćkim słuchaj kiej
106     4, 40|           o jego śmierci, to jakby me kto kłonicą zdzielił, jaże
107     4, 40|         kto kłonicą zdzielił, jaże me zamroczyło. Taki parob kochany,
108     4, 40|         jakąś wagę w żywocie. A to me paśli w tym kreminale, żeby
109     4, 40| przykazywałam Pietrkowi? Cóż, kiej me nie słuchał.~Zaczęła zwoływać
110     4, 40|            z tęsknicy!~- Wymęczyły me, ścierwy! - zaklął nie ruchając
111     4, 40|         świat kochany.~- Nic, jeno me tak powietrze rozbiera! -
112     4, 40|          Grzela.~- A cóż, trzymały me i trzymały kiej wilki! Ani
113     4, 40|      jenteres...~- Cóż ja? Któż to me posłucha, co? - jąkał zmieszany.~-
114     4, 40|    roztrzęsionymi wargami.~- A jak me zasądzą na Syberię, to co? -
115     4, 41|           dziadźka we wojsku, kiej me przy uczeniu pierwszy raz
116     4, 41|           spuchnął niby bania. Już me potem nie bijał...~- Długoś
117     4, 41|            się najadł, ale kamraty me nauczyły, że jak czego brakowało,
118     4, 41|            się z nią ożenić! A jak me przezywały od kartoszków,
119     4, 41|        macie sprawę, nie wygonicie me krzykiem. ~- Obaczysz, co
120     4, 41|      trajkotać nad uszami.~- Ostaw me, nie ciekawym twoich nowinek -
121     4, 41|      poruchując miechem.~- A bo to me młynarz dopuści, ponoć wzion
122     4, 41|         spłoszona.~- Nie poznajesz me to? - szepnął gorąco, probując
123     4, 41|           uwidzieć?~- Kaj? Wygnała me twoja z chałupy, to siedzę
124     4, 41|        prosił gorąco.~- Hale, żeby me kto jeszcze obaczył! Dosyć
125     4, 41|          nowego powiesz? po cóż to me wołasz?~- Czym ci to już
126     4, 41|            Nic, jeno ta spieka tak me rozebrała! - pomyślał rozdziewając
127     4, 41|               Nie dziwota, jeno to me zastanawia, że się za nijakim
128     4, 41|            te parę miesięcy, a już me się dur chytał...~- A za
129     4, 41|          ojcach zapiera, z chałupy me goni, spłaty nie daje, to
130     4, 41|           podzieję, kaj? I żeby to me rodzona matka tak krzywdziła! -
131     4, 41|            Bożego.~- Hale, i wezmą me w dybki, w Sybir pognają...~-
132     4, 41|        Czuł się dotknięty.~- Jakąś me ostawił, takusieńką i jestem...~-
133     4, 41|          myślach!...~- Czekałeś to me, Jantoś, czekałeś? - wyjąkała
134     4, 41|    zatrząsł.~- Jezu kochany! A tak me skląłeś tam za brogiem!
135     4, 41|       żalów i udręki.~- Nie tak to me kiedyś witałaś! - rzekł
136     4, 41|           mam witać, jak? Małoś to me już pokrzywdził i sponiewierał,
137     4, 41|       ciebie! Przez ciebie wygnała me z chałupy ta flądra, to
138     4, 41|     bardziej rozżalona. - A czemuś me do się zniewolił jak tego
139     4, 41|       kobietę. Głupia byłam, a tyś me tak opętał, co już świata
140     4, 41|            nie widziałam! I czemuś me potem ostawił samą, na pastwę?~
141     4, 41|           coś mi nie wzbronił? Byś me miłował, to byś me nie dał
142     4, 41|             Byś me miłował, to byś me nie dał na wolę, nie ostawiłbyś
143     4, 41|            na wolę, nie ostawiłbyś me samej, a jeno strzegł przed
144     4, 41|           prawie z płaczem:~- Puść me, Jantoś! Puść! Loboga, bo
145     4, 41|         przytajoną złością:~- Aleś me zniewolił, kiej ten zbój,
146     4, 41|          przekąsem: ~- Zniewoliłeś me do grzechu, to rozumiesz,
147     4, 41|       uronię ci ni zagona, jeszcze me nie znasz... nie popuszczę
148     4, 42|            miłosierny! Rodzona mać me ukrzywdziła, Tobie się jeno
149     4, 42|           Juści, com grzeszny, ale me spomóż, Panie miłosierny,
150     4, 42|             Nastuś? Jakże, wygnała me i na ciebie pomstuje.~-
151     4, 42|       obaczysz.~- A niechta! a jak me spierą, to już całkiem do
152     4, 42|         jenom się bojał, pilnowali me i zrazu Jagusia też odradzała -
153     4, 42|              ślepi, to im niełacno me zmacać, a sam przeciek pod
154     4, 42|          napiłym głosem:~- Słuchać me powinieneś, pomiarkuj jeno,
155     4, 42|      całował i skamlał:~- Wygonisz me to, Nastuś? wygonisz, najmilsza,
156     4, 42|         niźli dwojaków.~- A zdradź me ino, to ci łeb wrzątkiem
157     4, 43|    trwożnie wołać:~- Odpędź je, bo me zatratują, odpędź! Basiuchny!
158     4, 43|        krowa stoi, porykuje i liże me po palcach. Juści, byłam
159     4, 43|     odmianę - żartowała.~- Żeby to me chciała, którą mam w myślach -
160     4, 43|            upatrzyłem se jedną, to me do drugiej nie bierze.~-
161     4, 43|      rozzłoszczona.~- Jeszczek raz me tkniecie, to wam ślepie
162     4, 44|  gospodarza: robił nie będę, całuj me gdzieś, i uciec przed skarceniem.
163     4, 44|            i uciemiężenie! Jeszcze me...~- A dajże mu ta który
164     4, 44|             prawo swoje mam i nikt me palcem tknąć nie śmie! Tam
165     4, 44|         trzy roki, a też ni be, ni me.~- Ciszej, ludzie, ciszej!~-
166     4, 44|           stoi napisane. Nie sroka me zgubiła - dodał zuchwale.~
167     4, 44|           Chciałem z wami, ale jak me prześwidrował ślepiami,
168     4, 45|            A podejdź który i tknij me jeno, spróbuj! - zakrzyczał
169     4, 45|            mnie, głupi, myślał, co me wezmą kiej psy zająca. To
170     4, 45|      rośnie i na żniwo czeka Kłęby me ano przytuliły, bym se u
171     4, 45|           ostatnią moją godzinę to me przeniosą do izby, na łóżko
172     4, 45|         potem we świąteczne szmaty me przyobleką i pochowek sprawią
173     4, 45|      złocie i koralach. Pogładziła me po głowie i rzekła: "Nie
174     4, 45|      drugiego. Organiścina pchnęła me go szukać... lecę w tę stronę,
175     4, 45|   rozglądam się... pusto... tknęło me cosik, bych zajrzeć pod
176     4, 47|     wyrwało mu się bezwolnie.~- To me proś w dziewosłęby i sprawiaj
177     4, 47|   prześpiegi za nią nie chodzę, bo me ni parzy, ni ziębi, ale
178     4, 47|       Zabij! ulży nam obojgu!" Ale me nie tknął nawet palcem!
179     4, 47|               Jezu miłościwy, żeby me chociaż sprał, skopał, sponiewierał,
180     4, 47|            kaj się podzieję! Ratuj me, bo się rzucę do studni
181     4, 47|            szaleństwa.~- To po coś me brał? po coś me stumanił?
182     4, 47|          To po coś me brał? po coś me stumanił? po coś me przywiódł
183     4, 47|            coś me stumanił? po coś me przywiódł do grzechu?~-
184     4, 47|           wybrany z tysiąca, zabij me, a nie odpędzaj od siebie!
185     4, 47|    odpędzaj od siebie! Miłujesz to me, co? Miłujesz? Dyć me utul
186     4, 47|           to me, co? Miłujesz? Dyć me utul ten ostatni razik,
187     4, 47|        utul ten ostatni razik, dyć me weź, ogarnij sobą i nie
188     4, 47|           świecie, jedynego... Ino me ostaw przy sobie, a służyła
189     4, 47|          Cyganisz jak pies! Zawdyś me ocyganiał! Już me teraz
190     4, 47|           Zawdyś me ocyganiał! Już me teraz nie zwiedziesz! Strach
191     4, 48|                  byś skisł... puść me, puść, bo będę krzyczeć!...~- ...
192     4, 48|         serce nie pękło! A to dziw me rozum nie odszedł.~Łzy błysnęły