Tom, Rozdzial

1     1, 3 | rozdziawiał im dziobki, poił z ust własnych, aż ożywiały się, otwierały
2     3, 33|           nich! ~Juści, mało to ją własnych zmartwień żarło! Nie żałowała
3     4, 48|             że słyszeli bicie serc własnych i ciche, palące dychania,
4     4, 48|            całkiem już postępłe od własnych żarów i nic o sobie nie