| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] miedzianych 1 miedzianym 1 miedzom 1 miedzy 148 miej 6 miejcie 1 miejsc 9 | Frequency [« »] 149 drugie 149 malo 149 zdziebko 148 miedzy 148 mój 147 iz 146 glowe | Wladyslaw Stanislaw Reymont Chlopi IntraText - Concordances miedzy |
Tom, Rozdzial
1 1, 1 | wisiało w połowie drogi między południem a zachodem, nad 2 1, 1 | ogrodzenie cmentarza i szedł między mogiłami ku kaplicy, co 3 1, 2 | przed chałupą, w sadzie, to między opłotkami uwijała się wysoka 4 1, 2 | palec.~- U wdowca to kiej między wilkami owca - powiedział 5 1, 2 | dziewuch, że jak się idzie między chałupami, to bucha kiej 6 1, 3 | co stał obok i łeb wtykał między deski przegrody, do żłobu 7 1, 3 | domowi Szedłem se miedzą, między Michałowymi burakami a pszenicą 8 1, 3 | pszenicą Borynowa, a potem między jarką Tomka a owsem tego 9 1, 3 | wyjechali z lasu na pola, między przydrożne topole, Boryna, 10 1, 5 | gminne składki i spłaty różne między sobą, a często i przednówkowe 11 1, 5 | bój się. I po co się pchać między najpierwsze, kiej wszyscy 12 1, 5 | taki gąszcz się czynił między kramami.~Było też tego, 13 1, 5 | bo dojrzał twarz Jagny między wozami, ale nim doszedł, 14 1, 5 | wskroś ciżby, ale gdy weszli między płócienne kramy, dziewczyna 15 1, 5 | Jaguś niejedne i przebierała między nimi, a. już się jej widział 16 1, 5 | wrócić do wsi i tam se między swojemi zamrzeć - o to ino 17 1, 7 | potem zawrócił, ogon wtulił między nogi, zawył i kiej ogłupiały 18 1, 9 | polach z jękiem, tłukł się między drzewinami a wionął surowym, 19 1, 10| przecież, zalezie gdzie między płoty i jeszcze nogi połamie! - 20 1, 10| on nijakiej nie da, ale między ludźmi nieco posiedzi, a 21 1, 10| czele i chcieli zgodę czynić między nimi, ale ni syn, ni ojciec 22 1, 11| wesele Borynowe z Jagną.~Między chałupami, przez oszroniałe 23 1, 11| były, nie kwiaty, a ona między nimi najśmiglejsza i kieby 24 1, 11| braterstwo a zgoda rosły między ludźmi!~- Choćby jeno na 25 1, 11| ostały i prześmiewały się między sobą, ale że im się to zmierziło 26 1, 12| kąty się kryły i mało wiele między sobą rajcowały.~Jagusia 27 1, 12| wrzeszczały i tuzowały się między sobą, a Łapa z ujadaniem 28 1, 12| sierocy we wrzawie ludzkiej; między kochane zachodziła, wśród 29 2, 13| gdzieniegdzie przekopywali ścieżki między chałupami, odwalali śniegi 30 2, 13| uczuciem nędzy, motało się między nimi. Nie spoglądali sobie 31 2, 13| handlarze zaś szwargotali między sobą i wzięli krowę macać 32 2, 14| długie opłotki, wiodące między Kłębowym sadem a księżym 33 2, 15| nad nim, a cieszyli się między sobą z jego poniżenia i 34 2, 15| jeszcze nie było szeptali między sobą.~Ale Antek na nich 35 2, 16| i tak uroczyście, jakby między nimi leżało to święte Dzieciątko 36 2, 16| sianie, w stajni lichej, między bydlątkami, co w tej radosnej 37 2, 16| w tych krajach dalekich, między obcymi, między Żydy paskudne, 38 2, 16| dalekich, między obcymi, między Żydy paskudne, między heretyki 39 2, 16| obcymi, między Żydy paskudne, między heretyki srogie! a w ubóstwie 40 2, 16| przemówić jest zdolne, że to między niemi Pan się narodził. 41 2, 16| to prawo twoje rozdzielić między wszystkie. Darzyć ci się 42 2, 16| krową, czyniła krzyż święty między rogami, a wtykała po kawałku 43 2, 16| przygodne na dzień dzisiejszy, a między drugimi i taką:~- "Dawno 44 2, 16| te ptaszyska przeciągały między pniami. Strach go. brał 45 2, 16| zapamiętał i wyliczył!...~A między tym gąszczem zwartym, kolebiącym 46 2, 18| ścianą do wąskiego przejścia między sadem a szopą, nakrytego 47 2, 19| siedzieli spokojnie, zajęci między sobą.~Nikto też z gospodarzy 48 2, 19| całą, kije ino ściskali między kolanami, popijali piwo, 49 2, 20| pomocy. Cna to nosiła wieści między nimi, ona stróżowała przed 50 2, 22| cicho jeszcze pogadywały między sobą tylko, wrzeciona jeno 51 2, 22| cudownościami, to zaczęli między sobą cicho zrazu, a potem 52 2, 22| i pomożemy...~Wzięły go między siebie i powiedły rankiem 53 2, 22| niego, na dwór zapraszał i między swoich komorników sadzał.~ 54 2, 22| rozprysnąć i tęczą się rozsnuć między ziemią a niebem.~To trwali 55 2, 22| zwyczajnie.~Młódź zaczęła między sobą się prześmiewać, bo 56 2, 23| dobrze, zali są jeszcze między żywe, zali w nich się stawały 57 2, 24| insi, a kowal rzucał się między ludzi, podjudzał, do pomsty 58 2, 24| ozory i tak przewlekały między sobą, że jakby po tych ostrych 59 2, 24| sołtysem i zgodę czynili między Jagną a Boryną. ~Wieś już 60 2, 24| wyżalenia się i wejścia między ludzi, posiedzenia choćby 61 2, 25| łagodzić i zgodę sprząc między nimi, nie poredziła przemóc 62 2, 25| bełkoty strug, co gdziesik między korzeniami płyną... czasem 63 2, 25| dostał na odlew pięścią między oczy, że jeno ozwarł ramiona 64 3, 26| wlewającej się do stawu, między chałupami.~Bliżej zaś, dokoła 65 3, 26| przeciech mogła zamrzeć zimą między obcymi, chorzała bowiem 66 3, 26| przygarnąć, nim wejdzie między chałupy, ale miała to siły, 67 3, 26| się ta ona nigdy naprzód, między możne i władne, nie wyrzekała 68 3, 28| huknie w wieprzkowy łeb między uszy, aż świńtuch z kwikiem 69 3, 29| starszych, a poszturchując między sobą, aż ciasno się uczyniło 70 3, 29| pytał Rocho wchodząc między kobiety.~- Czego! aby wieś 71 3, 29| spółkę i klęły swarząc się między sobą.~- Poredzim, Rochu, 72 3, 29| pośpieszna robota, przekrzyki między chałupami, chmary dzieciaków 73 3, 29| do wypieku, to w sadach między chałupami gęsto krążyły 74 3, 30| ściskała ramiona, aby poczuć między piersiami wtulony węzełek.~ 75 3, 30| ledwie było można dojrzeć między nimi wójta, sołtysa i ten 76 3, 30| zapachy, jaże psy się wierciły między ludźmi skamlając żałośnie.~ 77 3, 30| dziecińską głową, trzymaną między kolanami, że Rocho na próżno 78 3, 30| się niezgorzej, lejąc się między sobą i ganiając po sadach, 79 3, 30| lebo nasturcji roiły się między drzewinami, we wodzie się 80 3, 30| obsiadłszy ławy, poredzały godnie między sobą. Wójtowa na pierwszym 81 3, 31| przygięte w pracy, gdzie wóz na miedzy i kobiety, co jak liszki 82 3, 31| dziewczyny kiej oparzone latały między chałupami, chłopaki zaś 83 3, 31| Wie się już o tym, Rochu, między nami, jeno chłopy jeszcze 84 3, 32| powiedła go na plebanię.~Dróżką między księżym ogrodem a Kłębami 85 3, 32| kwiatem prostuje się na miedzy pod tknięciem wiatru i chwieje 86 3, 32| wpierał w bór niedaleki, między drzewa przydrożne, kaj już 87 3, 32| drogę, szli także i borem między drzewami, szli i nad polami, 88 3, 33| oniemienia dzień wita i to, że między żywymi jest jeszcze, niepomna, 89 3, 33| nad drogą mignęła niekiedy między drzewami.~Lipce ścichły 90 3, 33| przed kuchnią z kierzanką między kolanami, masło wybijając, 91 3, 33| Sady stojały w cichości, między drzewinami mieniło się od 92 3, 33| oczy z lubości, grzebiąc między nimi: nowe były i czyste. 93 3, 33| Wojna się też wnet zawiązała między stronami cicha i zawzięta, 94 3, 33| wykręciły do chłopów, rechocąc między sobą jakoby te świnie nad 95 3, 34| bociek gajdał się pociesznie między drzewami kieby na straży.~ 96 3, 34| poniektóre całe wieki ostawały między nami - mówił smutnie, zabierając 97 3, 34| przewiedzieć się potrza między ludźmi... Juści, żeby pieniądze 98 3, 34| skończył, gdyż się zjawił między nimi Grzela, wójtów brat.~- 99 3, 34| się i cudeńka wygadywać między sobą, zaś starsi na gwałt 100 3, 34| po brodzie, usadzili go między sobą i wszystko znowu rozpowiedzieli, 101 3, 35| lecz potem siedli obaj na miedzy i długo se cosik uradzali: 102 3, 35| Aż trzasnął ją pięścią między oczy, chycił za boki i rzucił 103 3, 35| spojrzenia i wiązać się między sobą...~Mateusza coraz silniej 104 3, 35| wyrwać!~Rozgwarzali się między sobą, coraz prędzej idąc, 105 3, 36| sprawy kłyźniły cięgiem ludzi między sobą, a to Dominikowej spory 106 3, 36| przysiadając do cichej pogwary, a między nimi brodziły boćki, czajki 107 4, 37| schować.~Pogadywały z cicha między sobą kobiety, wyskrzybując 108 4, 38| słońce wisiało w pół drogi między wschodem a południem i wynosiło 109 4, 38| że zasiedli poredzając między sobą.~Był i ten z Woli, 110 4, 38| ojca.~Siedział se w rządku między dziadami, rękę wyciągał 111 4, 38| był jednak, on!...~- Ociec między dziadami! Jezus! - dziw, 112 4, 38| kołnierz i prawie wywlekła między wozy.~- Zaraz mi do domu. 113 4, 39| a pierzyny też podzielić między siebie, co? - podnosiła 114 4, 39| się na wójtową, wchodzącą między opłotki, długo jej cosik 115 4, 39| zemgliło, jakby ją kto trzasnął między oczy, ale papier podniesła 116 4, 39| Nawet rada była, że pójdzie między ludzi, a przewie się, co 117 4, 39| zazdrość!~Jakby wraził kij między osy, tak się wszystkie rzuciły 118 4, 40| wsi, ścieżką nad rzeką, między szuwarami a gęstą, młodą 119 4, 40| sadach, a przez przerwy między chałupami polśniewał staw 120 4, 40| skrzeczały sroki. Czasem między omszałymi dębami zamigotała 121 4, 40| ojcowej i praojcowej grudzi, między swoimi, to i nie dziwota, 122 4, 40| klnąc winnych a swarząc się między sobą coraz zawzięciej, gdy 123 4, 41| źrebiec, szczypiący trawę po między, rwał się raz po raz do 124 4, 41| sad, zaraz przy szerokiej miedzy, dzielącej Kłębową ziemię 125 4, 41| pół stajania od Antka po miedzy spacerował proboszcz w białym 126 4, 41| Usadził ją przy sobie na miedzy i jął przygarniać do serca 127 4, 42| oczyma i złożywszy taczki na miedzy jął obchodzić swoje granice, 128 4, 42| podpiwszy se galancie, darł się między najpierwsze i swoje o wszyćkim 129 4, 42| to prosto przed chałupą między stołami, kaj się porozsadzali 130 4, 44| zapóźniony wóz i kajś niekaj między drzewami zabielała chłopska 131 4, 44| mig się o tym rozniesło między gromadą.~A niemała kupa 132 4, 44| otoczeni przez kupę ludzi, między którymi był wójt, młynarz, 133 4, 44| poredziwszy ze sobą, rozeszli się między łudzi prawiąc im cosik a 134 4, 44| kręcił się niespokojnie między gromadą przewąchując, co 135 4, 44| przerobią, boć żaden pacierza ni między sobą nie będzie mówił inaczej, 136 4, 44| stronę trzymajmy! A drą się między sobą panowie, nie nasza 137 4, 44| chłopi w mig ich ścisnęli między sobą, a ktosik im szepnął:~- 138 4, 44| młynarz i drugie rzucili się między ludzi przyniewalać do posłuszeństwa 139 4, 45| podskubanych gęsi szczypało trawę między topolami.~- Aż tutaj pani 140 4, 45| zniżał się przepływając między drzewami, a za nim leciał 141 4, 45| dosięgnąwszy pszczół gmerał między nimi wyszukując matki.~- 142 4, 45| wszystek by się rozdawał między bliźnie, a bogaczem ostaje, 143 4, 45| Że akuratnie niedaleczko miedzy stało rozłożyste drzewo, 144 4, 46| nieco - rzekł rozsiadając między nimi. Jagusia zwaliła toboł 145 4, 47| podnosił, aby iść kajś na wieś między ludzi, ale ostawał wyczekując 146 4, 48| Jackiem pasącym na jakiejś miedzy Weronczyne krowy, napił 147 4, 49| stateczniejsi, a na to wraziła między nich tłuste brzucho Płoszkowa 148 4, 49| borami jakby się łyskało.~Zaś między ludźmi już się srożyła sielna