Tom, Rozdzial

  1     1, 2 |         roboty nijakiej, a jedna gęba więcej do miski. Ale nieboszka
  2     1, 2 |             pasa. - To ino młynarz ma więcej... złodziej, krzywdą ludzką
  3     1, 3 |              że i teń pies polowy nie więcej. A upadek w gospodarstwie
  4     1, 4 |           bezwiednie.~- Juści, że nie więcej. Przecież to i Józka i kowalowa,
  5     1, 4 |               karczmy napływało coraz więcej ludzi, bo już mrok gęstniał,
  6     1, 4 |          starczy!~- A dziedzic ma sam więcej niż dwie wsie razem...~-
  7     1, 5 |               się po nagich sadach, i więcej ptaków zlatywało do wsi
  8     1, 5 |             było co, bo Kuba wartał i więcej, robotny parob, choćby i
  9     1, 5 |             ruszył i o inwentarz dbał więcej niźli o siebie, choć i kulawy
 10     1, 5 |      dostaniesz, to pewnie plew w nim więcej niźli ziarna. Niech żona
 11     1, 5 |           latoś za spis wielkanocny - więcej niż połowa była zbuków.
 12     1, 5 |     powiedziałem.~- Sześć i pół daję, więcej nie można, pszenica ze śniedzią.~-
 13     1, 6 |              bogacze?... Grontu to ma więcej od Boryny i na procenta
 14     1, 6 |            wahająca już i niepewna.~- Więcej by on dał, niźli wziął,
 15     1, 6 |               by on dał, niźli wziął, więcej.~- Rzekliście!~- Co wiadomo;
 16     1, 8 |            bełkotał~Jambroży, ale że, więcej godziny popijał, to juści,
 17     1, 9 |                   szeptał Kuba cicho, więcej do siebie niźli do Witka,
 18     1, 10|      pokorności mam już po grdykę, że więcej nie ścierpię! Choćby i zbój,
 19     1, 10|               to u ojca i że panienka więcej uczona, bo w szkołach była
 20     1, 10|              wam za dwadzieścia abo i więcej!~- Jak wam krzywda, idźcie
 21     1, 10|          wykrzyknął w głos, ale coraz więcej mu się przypominało gadań
 22     1, 10|               Kupię ci, kupię ci i co więcej, ino dobrą córką bądź, o
 23     1, 11|             niejedną ... - nie mówiła więcej, bo Witek ją wołał, gdyż
 24     1, 11|        popuszczał, przeciągał się, by więcej zmieścić...~Kucharki znowu
 25     1, 11|            jesieni, papierki leciały.~Więcej niźli trzysta złotych zebrali!~
 26     1, 12|      spoważniała prędko. - Księdza ci więcej potrzeba niźli dochtora!
 27     1, 12|                 że niechby tylko miał więcej mocy, to nie gniłby dłużej
 28     2, 13|            przyjdą.~I znowu ani słowa więcej. ,Jakże, któreż miało rzec
 29     2, 13|             byle miał dach nad głową, więcej mu nie potrza, o dzieciskach
 30     2, 13|         podarte, że słomy opajęczonej więcej w nim było niźli desek.
 31     2, 13|           handryczyć a przysięgać, że więcej dać nie mogą, a w ręce przebijać
 32     2, 14|              szmaty macie, czegóż wam więcej?...~- Juści... wszystko
 33     2, 14|             się przyjaźnie, rozjaśnił więcej światło w lampie wiszącej,
 34     2, 15|               przyostrzyć, a na płask więcej... widzicie... Bartek, weźcie
 35     2, 15|              tyle co Bartek, a może i więcej, tom postąpił. Sprawiedliwy
 36     2, 15|           nastraszyć, to nie nastawał więcej, schował złość do Antka
 37     2, 15|             się, ścierwo, przechwalał więcej, żeś u Jagny w komorze bywał! -
 38     2, 16|               czym by się jej jeszcze więcej przypodchlebić.~Ale Jagna
 39     2, 16|           przełóż z wody do mleka, to więcej soli stracą, Józka niech
 40     2, 16|       siedzieć; nie wyganiała ich też więcej, ale się zaraz podniesła
 41     2, 16|              i te... - nie mógł mówić więcej, płacz go chycił, żal i
 42     2, 16|            widzenie, majakiem, niczym więcej... Przywarła oczy i długo,
 43     2, 17|              i nie chciał o tym mówić więcej:~- Gadanie nasze tyle zrobi,
 44     2, 17|           położyć, przycisnąć - dałby więcej niźli zgodą. Niech se radzą,
 45     2, 18|              nie wykrztusiła ni słowa więcej, ruszyć się nie mogła, pomyśleć
 46     2, 18|          śpiewania.~Nie pytał się już więcej, ale podejrzeń się nie pozbył.~
 47     2, 19|             darł się do nich, a coraz więcej ludzi wrzało przeciwko,
 48     2, 19|           morgi, to dziedzic musi dać więcej! - tłumaczył Balcerek.~-
 49     2, 19|              to sąd i prócz kozy nikt więcej nie wskóra, że trzeba, aby
 50     2, 19|           pójdzie.~Nie prosiła go już więcej, zawzięła się tak, że ani
 51     2, 19|            się tak, że ani tym słowem więcej się nie odezwała, popłakiwała
 52     2, 20|         przybiegła z kądzielą, ale ta więcej do Józki i by się z Szymkiem
 53     2, 20|              szczere zapewnienia, tym więcej się rozjaśniał, uspakajał
 54     2, 20|           dawała lepsze podwieczorki, więcej omasty, a czego gęsto i
 55     2, 20|          niego, taki zbój, podobne.~I więcej nie rzekł, nie chciał się
 56     2, 20|               do niego musi być cosik więcej niźli gniewy i żale o grunt,
 57     2, 20|             siedzi a podgryza.~Baczył więcej na dobytek, sprawił złego
 58     2, 22|            rade dokładały swoje, bych więcej było do śmiechów i zabawy.~
 59     2, 24|              czynił niemały, bo coraz więcej nadciągało narodu, że kupy
 60     2, 24|             się coraz barzej, jeszcze więcej pił i już się całej wsi
 61     2, 25|             drodze zbierało się coraz więcej narodu, każdy był ciekaw,
 62     2, 25|              pisk pił.~Walili bór!...~Więcej niźli czterdzieści chłopa
 63     3, 26|          jeszczech drugich wzieni, że więcej niźli pięćdziesiąt chłopa
 64     3, 26|               bojała się rozpytywać o więcej, tylko podniesła roztrzęsioną
 65     3, 28|              Nie frasuj się, narządzę więcej, by la obu starczyło, i
 66     3, 28|               jako że gorzałki wzięła więcej, aby już i na święta starczyło,
 67     3, 28|           ruch nadspodziewanie, coraz więcej ludzi człapało po drogach,
 68     3, 28|             pora, co już nie zdzierży więcej i w ten piasek dusza mu
 69     3, 28|               oknem, w izbie nie było więcej nikogo.~- A kajże się to
 70     3, 29|           nieboraków, że go już nawet więcej uważali niźli dobrodzieja...~
 71     3, 29|         wzięcia chłopów, trzymało się więcej boską Opatrznością niźli
 72     3, 29|            dziwota, że z dniem każdym więcej się mnożyło bied, potrzeb,
 73     3, 29|              Ze wsi nadchodziło coraz więcej kobiet i dzieci, że ino
 74     3, 29|               weź...~Nie nalegała już więcej, skoro nie chciał. Po prawdzie
 75     3, 29|         czystej wełny wyszło na niego więcej niźli cztery funty, farbierzowi
 76     3, 29|           zawzięcie, nie odezwała się więcej ani słowa, jakby z rozmysłem
 77     3, 29|         Borynów, tyle jeno różnie, że więcej było rąk i z groszem skrzybot
 78     3, 30|            jak zawdy. Może by nawet i więcej pojadł, ale Józce się przykrzyło
 79     3, 30|              ale kiej Rocho chciał ją więcej pociągnąć za język, zacięła
 80     3, 30|       rozgorzały, od miasta zaś coraz więcej nadjeżdżało wozów i coraz
 81     3, 30|            niechbym już raz zdechła i więcej nie cierpiała! - wybuchnęła.~
 82     3, 31|            niech weźmie, a potrza jej więcej, to dopiero po sadzeniu,
 83     3, 32|               stada.~- I bociaków coś więcej niźli zeszłego roku.~- Mają
 84     3, 32|               nie, tyle zniesła, to i więcej przemoże, przecierpi...
 85     3, 33|              początku.~- Nie rozbierę więcej, to darmo. Mateusz to by
 86     3, 33|           dosyć, to chciałby jeszczek więcej - mruknęła dziewka.~Tereska
 87     3, 33|            się! Muchami ją zmaściłaś, więcej ich niźli skwarków.~- Już
 88     3, 33|             wziął zaraz z miejsca, bo więcej niźli połowa wsi za nim
 89     3, 33|               przeto na zdrowiu coraz więcej. Jakże, i żelazo w końcu
 90     3, 34|         gorszego.~I skoro zebrało się więcej ludzi, zwabionych jej głosem,
 91     3, 34|         wynosiło się nad wieś i coraz więcej turkotało wozów, z drugich
 92     3, 34|               w kominie.~Nie pytali o więcej, gdyż Grzela zaczął wykładać
 93     3, 35|      zmarszczył, ale czekał, co powie więcej.~- Przynieś wody ze stawu,
 94     3, 35|                  Żebych cię moje oczy więcej nie widziały... żebych cię...~
 95     3, 36|          świętymi olejami namaścił.~- Więcej mu już nie potrzeba, lada
 96     3, 36|              Odwrócił się do ściany i więcej nić nie powiedział, ale
 97     4, 37|             się nachorzał, jakże, toć więcej niźli kwartał! A komu nie
 98     4, 37|            tyla co i drugie, a może i więcej, gdyż sam się przymawiał
 99     4, 38|             głodem morzysz i o świnie więcej dbasz niźli o niego.~- Prawda
100     4, 38|              chałupami, ale już coraz więcej ludzi schodziło się na plac
101     4, 38|         dziedzic tyle daje, to może i więcej.~Zaczęli się przemawiać
102     4, 39|         sprawiedliwie należy się wama więcej. Mnie ta z tego dacie co
103     4, 39|            abych cie jeno nie widzieć więcej na oczy. Chciałaś, to masz
104     4, 39| przytwierdzała odsuwając się, aby już więcej nie słuchać, a gdy wszyscy
105     4, 40|            zamamrotał i nawet jeszcze więcej cosik gwarzył po swojemu,
106     4, 40|        uredziła!~- La ciebie to bym i więcej zmogła - szepnęła gorąco,
107     4, 40|             bywa takusieńko z ludźmi! Więcej zrobi z niejednym pogrozą
108     4, 40|         radośnie: - I gąsków można by więcej przychować, a i drugiego
109     4, 41|            podzięki.~- A może ta i co więcej najdzie Hanka - dodał z
110     4, 41|               ugodzić, to dziedzic da więcej, a tera robią w pojedynkę,
111     4, 41|            pedzieć, to mi rzeknij, bo więcej już do cię nie wyjdę...~-
112     4, 42|      westchnął żałośnie i wzbronił mu więcej przyjeżdżać.~- Sam se już
113     4, 42|            już jej zarówno, jeden czy więcej. ~I wygadywała takie trefności,
114     4, 44|             to bele pyskacz miałby go więcej niźli sam proboszcz! Prześmiewajta
115     4, 44|              Sporo przeszło, ale dużo więcej narodu ostało na miejscu,
116     4, 45|         wyroić na plebanii. Proboszcz więcej teraz pilnuje swojego byka
117     4, 45|               ćwierć ula! Wyroiło się więcej, Ambrożemu kazałem pilnować
118     4, 45|          podoba, co? - nabierał coraz więcej śmiałości.~- Żaden, nie
119     4, 46|                Niech jeno nie powraca więcej, nic ta po nim! - rzekł
120     4, 47|         trzymał będzie, ale tutaj już więcej jego noga nie postoi.~-
121     4, 47|              gniewnie i nie słuchając więcej poleciał na Podlesie przestrzec
122     4, 47|              i żeby tutaj nie postała więcej twoja noga, bo cię wyszczuję!~-
123     4, 48|               wyssałam. ~- Bajki, nic więcej! Przecież to byłoby straszne! -
124     4, 48|               Ni słowa nie przemówili więcej do siebie, ni jednego słowa,
125     4, 49|       przepuszczą!~Nie śmiała już się więcej pastwić nad nią, zaś Jagusia
126     4, 49|            opłotkach zbiera się coraz więcej narodu, wziął kosę na ramię