Tom, Rozdzial

  1     1, 2 |               poszedł na swoją stronę.~Dom był zwykły, kmiecy - przedzielony
  2     1, 2 |                na drugą stronę, w duży dom, świecący białymi ścianami
  3     1, 2 |                 Ino Grzela z wojska do dom powróci, to niechta se Antek
  4     1, 2 |                gdy się obejrzał na jej dom, bo rychtyk stał naprzeciw,
  5     1, 3 |           wysypał się do sieni i przed dom odetchnąć nieco: kto pojeść
  6     1, 5 |            gęstym mroku, a wracając do dom obzierał się jeszcze za
  7     1, 5 |              Do świąt jeno.~- Wróci do dom czy też do urzędu pójdzie?~-
  8     1, 6 |             raz w raz wychodziła przed dom i patrzała w mgły, ku młynowi,
  9     1, 6 |              ino mogła, i poleciała do dom.~Cisza znowu objęła izbę.~
 10     1, 7 |               w ziemię. A za wodą stał dom Boryny, dobrze było widać
 11     1, 8 |               któren wybałykował przed dom i utytlał się w błocie;
 12     1, 8 |             mać niespokojnie.~- Trudno dom na boskiej Opatrzności ostawić.~-
 13     1, 9 |              rósł jeszcze i potężniał.~Dom ogłuchł, ino płakania w
 14     1, 9 |               oczach ćmi... baczę... a dom kiele domu i takie wielgachne
 15     1, 11|               zwyczajnie w dzień taki!~Dom był świeżo obielony, choć
 16     1, 11|          braćmi , lub wychodziła przed dom i patrzyła długo w świat.
 17     1, 11|               a co trochę zaglądała do dom, stary dzisiaj do niczego
 18     1, 11|               nie napije...~Pójdzie do dom wczas!~Oj ta dana, dana,
 19     1, 11|       przypomniała.~Wysypali się przed dom, ustawili w porządku należytym
 20     1, 11|          ustawione na okapie dygotały, dom się chwiał, zdało się, że
 21     1, 11|            Młodzież wysypała się przed dom w opłotki i na przyzby;
 22     1, 11|              oszroniałe i senne łby, a dom wciąż śpiewał i tańcował!~
 23     1, 11|               rozcież, wywarli okna, a dom buchał wrzawą, światłami,
 24     1, 11|             gwiazdy, i te płoty, i ten dom stary, i wszystko ujęło
 25     1, 12|           gospodynią weszła w mężowski dom, w tyle grontu i dobra wszelkiego,
 26     1, 12|                losu takiego?..~Już sam dom najlepszy we wsi, duży,
 27     1, 12|               Łapa z ujadaniem obiegał dom i darł się do sieni, naród
 28     1, 12|          hołubców, bitych zapamiętale, dom zda się roznosiły, budził
 29     1, 12|                                        Dom zaś tańcował wciąż i weselił
 30     2, 13|                Chlew to przegniły, nie dom; kupa zmurszałych bali,
 31     2, 13|          zabrał łopatę i wyszedł przed dom. '~Śniegu było prawie równo
 32     2, 13|              prawie równo z dachem, bo dom stał na wydmuchu, za wsią
 33     2, 13|               Trza krowę wywieść przed dom!~- Juści, że Żydy, a nie
 34     2, 14|                nią z trąconych gałęzi.~Dom stał w głębi, w księżym
 35     2, 14|               jeszcze wyskakując przed dom.~Magda porwała się spod
 36     2, 14|               z nagła boleśnie, i cały dom kurczył się, przywierał
 37     2, 15|              miesiące wyrychtowałem mu dom, że na dwór patrzył, aż
 38     2, 16|            chałupy idźta z Jędrzychem, dom na boskiej Opatrzności został,
 39     2, 17|               w pacierz potem już cały dom chrapał, aż się rozlegało,
 40     2, 17|               co trochę wybiegał przed dom patrzeć na drogę, bo Szymek
 41     2, 17|            potrza, z drogi zbierał, do dom zwoził; jeść dawał, lekował
 42     2, 17|                na ganek, to do sadu za dom i przez drzewa patrzyła
 43     2, 17|       nieustępliwie chęć wybieżenia za dom... do brogu... Ale nie mogła
 44     2, 17|            boku, nie pilno mi, nie!...~Dom już cały legł spać, a Maciej
 45     2, 18|               niby barami w ściany, aż dom trzeszczał i pojękiwał.~-
 46     2, 18|               oknem wyglądał, to przed dom wychodził i coraz niecierpliwiej
 47     2, 18|           zapalił fajkę.~- Borynowy to dom, Macieja Boryny? - zagadnął
 48     2, 20| powstrzymywanych gniewów a żalów.~Cały dom zmilknął, osnuł się posępnością,
 49     2, 20|               tam u Borynów wyprawia !~Dom całkiem omroczał, że snuli
 50     2, 20|              się za węgłami, obchodził dom i budynki, zaglądał pod
 51     2, 20|      wstrzymuję... ale do sądu pojadę, dom zostanie na boskiej Opatrzności,
 52     2, 21|               przepijał z kamratami, o dom nie stojał, a kiej ten pies
 53     2, 21|                w szyby.~Wybiegła przed dom wystraszona.~Paliło się,
 54     2, 22|             dosyć ostawało w izbie, bo dom był wielki, choć niski,
 55     2, 22|         oganiać.~Przychodzi przed swój dom, przeciera oczy, żegna się,
 56     2, 23|                razem wyjdziemy...~- Do dom chciałam bieżyć, a zniewoliłeś...~-
 57     2, 23|             śniegach.~- Trza bieżyć do dom, późno już - szepnęła unosząc
 58     2, 24|              teraz kochającym wzrokiem dom i budynki, płoty i każde
 59     2, 24|             mną stać może, to dawaj na dom baczenie, Józka~ci krzywą
 60     2, 25|              na starszych, iż co drugi dom ktosik kwękał, na księżą
 61     3, 26|              modę.~Za nim też Płoszków dom, na dwie strony zamieszkany.~
 62     3, 26|           poznałaby nie wiem gdzie, bo dom był znaczny, że to dzieuchy
 63     3, 26|               lepiej nie było.~A dalej dom Gołębiów.~I inszych, które
 64     3, 26|           bezmyślnie patrząc na księży dom. Na ganku stojał bociek
 65     3, 26|           przez pięciu. Chodźcie przed dom, bo trza ich podkarmić i
 66     3, 27|         poszukam... pilno mi bieżyć do dom... Rocho przyjechał?~- Ja
 67     3, 27|            ozwały hukliwie nawołując w dom Pański i bimbały wolno,
 68     3, 27|          swoich.~Wyszedł do nich przed dom i siedząc na przyźbie rozpowiadał
 69     3, 27|              wkrótce śpik ogarnął cały dom, jeno Hanka poszła jeszcze
 70     3, 29|       Zajeżdżały właśnie przed Borynów dom, gdy Józka przy padła z
 71     3, 29|             nią Hanka wyglądając przed dom.~Tereska żołnierka skręcała
 72     3, 30|              czym, dzieci zwołała i do dom poszła.~- Sporo musi wiedzieć
 73     3, 30|               sprawię...~Wróciła przed dom, ale dziewczyny już skończyły
 74     3, 30|               śpik morzył.~- Idźcie do dom, bo tam na was czeka pan
 75     3, 30|             nawoływał wybiegając przed dom, ale się nie odezwały.~-
 76     3, 30|              tłoczyli po próżnicy i do dom szli.~Nikto się go nie ulęknął,
 77     3, 30|          przemawiać do niego cichuśko.~Dom też opustoszał, do kościoła
 78     3, 30|          Płoszkową, wyniesła się przed dom do Jagusi.~- Józka, bydło
 79     3, 30|             noc się paliło, a nikto do dom nie poszedł: czekali cierpliwie
 80     3, 31|               obyczaju, obchodzić cały dom, na węgłach jeno przystając
 81     3, 31|           bijatyką wytoczyły się przed dom...~- Nawet Jambroż zapomniał
 82     3, 31|               naraz podniósł i niby za dom się wyniósł, a chyłkiem,
 83     3, 31|             cosik do siebie, obchodził dom, zazierał po kątach, psa
 84     3, 31|               czego nie porwały.~Przed dom wyszła zatrwożona wielce.~
 85     3, 31|              bych jeszcze za widoku do dom zdążyć.~Wielu i za wieczerzę
 86     3, 32|         organistów zajechała przed ich dom stojący w głębi. Organiścina
 87     3, 32|              razy próbowała uciekać do dom, ale nie poredziła: żal
 88     3, 32|            Borynów było zgoła inaczej.~Dom ostał prawie pusty, Jagustynka
 89     3, 34|                Gulbasiakiem jechali do dom, aż tu przed Borynowym krzyżem
 90     3, 34|        akuratnie się ozwała, kiej cały dom wyszedł. Józka biegła przodem,
 91     3, 36|              płakała.~To wychodziła za dom i niesła się tęskliwymi
 92     3, 36|              rzekła radośnie, szykując dom na przyjęcie męża.~Południe
 93     3, 36|             wybiegając co chwila przed dom, a tak była pewna jego powrotu
 94     3, 36|              przyległa w pościel, cały dom wkrótce zasnął, a Hanka
 95     4, 37|              wypędził wszystkich przed dom, a izbę zamknął, by wespół
 96     4, 37|                 i co trochę leciała za dom, na przełaz i nic nie widzący
 97     4, 37|                 co wszystko obejście i dom pełne były tych płaczów
 98     4, 38|                kaj ją niesie, aż niski dom organistów zastąpił jej
 99     4, 38|        przymykali okna i pokrótce cały dom oniemiał i migiem pogrążył
100     4, 40|               bijącym sercem, ale cały dom spał głęboko, nawet dzieci
101     4, 40|            Antkowy kożuch wyszła przed dom.~W ganku Witkowy bociek
102     4, 40|               jak to było z uchwałą na dom la sądu, co? Dobrze się
103     4, 41|             wrzasnęła wybiegając przed dom.~- W piecu palił nie będę,
104     4, 41|         założywszy wałacha pojechał do dom po nowy.~W chałupie było
105     4, 41|               wszyćko ciepnąć, ostawić dom, dzieci, ziemię, wieś i
106     4, 44|           Gromada jęła się ściągać pod dom i zwierać coraz gęściej,
107     4, 45|           zachęcać do jadła, jaże cały dom się trząsł od wrzasków i
108     4, 45|           dziedzicowym synu, któren do dom wrócił, i o dworskiej panience,
109     4, 46|            milczeniu, jak przetrząsali dom kieby kopę siana. Antek
110     4, 47|             dobrości słowa:~- Chodź do dom, chodź, sieroto. Nie bój
111     4, 47|                było pusto, cały bowiem dom poszedł do żniwa.~Przeniósł
112     4, 47|        buchnęła płaczem, wypadła przed dom i pognała w cały świat.~
113     4, 48|            kiej Jambroż pokusztykał do dom, Kłęby pokładły się spać
114     4, 48|               co nie było nikogo, cały dom leżał pogrążony w twardym
115     4, 49|                nie ma! Wieś to jak ten dom, niech jeden złodziej wyjmie