Tom, Rozdzial

  1     1, 4 |       Kijek ci dam, cobyś się miał czym od piesków oganiać.~- Ociec! -
  2     1, 4 |          półwłóczku...~- A masz to czym? .jęknęła aże w tym uczuciu
  3     1, 4 |                odpowiadał myśląc o czym innym.~- A przeciech to
  4     1, 4 |      medytuje... Prawda, że ma i o czym! Bo i ten ociec nie mógłby
  5     1, 5 |           w boru do chojaka, sprać czym twardym, żeby mu aż żebra
  6     1, 5 |       zaczął ostro kowal.~- Niby z czym? Mogłeś mi to samo i w Lipcach
  7     1, 5 |           macie, to miarkujecie, z czym wam najlepiej. Nie raz i
  8     1, 7 |      wstała w sercu nie wiadomo za czym...~Ale chłopak grać nie
  9     1, 8 |        całą ogarnęła ciekawość, na czym się to skończy; spodziewali
 10     1, 8 |         figury do was przyszły i z czym, miarkujcie!~- Dyć wiem,
 11     1, 9 |         przytajone, gotowe za lada czym wybuchnąć...~Jakże, dzieci
 12     1, 10|         zapomniał, gdzie idzie i z czym?..~- Ojcowa jest Jagna,
 13     1, 10|             że dzieci nie mają pod czym spać... juści... marzły,
 14     1, 10|             wywodził swoje żale, w czym mu już i przywtarzała, ale
 15     1, 11|     flaszkę puścił w kolejkę, przy czym już i poczynali prawić z
 16     1, 12|     śpiewaniem, że ani jej było co czym mówić. Raz i drugi skamlał,
 17     1, 12|               Cichojta! Przyjąć go czym, gorzałki mu dać! - wołał
 18     2, 14|          Magdy przez organistów, o czym Kłąb rzekł swoje:~- Juści,
 19     2, 15|        wieś z niego przekpiwała, o czym powiadali na robocie, tyle
 20     2, 15|            nowego; że naród miał o czym radzić, z czego się śmiać
 21     2, 15|         jeden.~- Kto na zwiesnę za czym bryka, od tego zimą umyka! -
 22     2, 16|         chciał naprawić, myślał, o czym by dalej mówić, gdy Józka
 23     2, 16|       prawił, a jeno o tym myślał, czym by się jej jeszcze więcej
 24     2, 16|       ziemia, drzewem, kto jeszcze czym innym, jak tam któremu Pan
 25     2, 17|        wolna prowadzili do tego, z czym przyszli...~Boryna się kręcił
 26     2, 17|      kochane, kiej nie miarkuję, z czym przychodzicie?~- A wedle
 27     2, 18|          Głupiaś, nie powiadaj, na czym się nie rozumiesz...~Zamilkła
 28     2, 19|          pomstował na dziedzica, w czym mu najgłośniej wtórował
 29     2, 19|   odwracano się od nich i unikano, czym głośniej krzyczeli, w gąszczu
 30     2, 20|            A czyja? - mruknął.~- W czym to winowata? Wyście ostawili
 31     2, 20|       bicia weźmie i nie wiada, na czym skończy! - A najpierwsze -
 32     2, 21|            warzy już nie było przy czym zrobić, że jeno suchego
 33     2, 21|       zbrakło, warzy nie było przy czym zgotować...~- Chłopaki zdrowe?~-
 34     2, 22|           sporo babiego narodu i z czym która miała: to z wełną
 35     2, 22|            urwała prędko zagadując czym innym.~- Jagustynki nie
 36     2, 22|              I ustępują kiej przed czym poczciwym.~- Nikto się nie
 37     2, 22|            zbiedzony, nuż go prać, czym popadło, odganiać a wyklinać
 38     2, 22|       opadli nagłą trwogą.~- Kto o czym baje, temu się staje! -
 39     2, 22|          Turek wziął do niewoli, o czym nawet z cicha jeszcze dziady
 40     2, 22|           cały.~Głupi! nie baczył, czym przyjdzie zapłacić za to...~
 41     2, 24|         stary?...~- Złapał, ale na czym innym, a choćby i widział
 42     2, 24|          kto co robił i pamiętał o czym, że gdzieniegdzie krowy
 43     2, 25|          nie do wytrzymania, bo na czym swoją rękę położył, to juści,
 44     2, 25|           w duszy, wiedziała to za czym?~Za zło płaciła złem, prawda,
 45     2, 25|        cicha i wyczekując, kto i z czym pierwszy wystąpi...~Nie
 46     2, 25|               Na las! Kto ino ma z czym, kosę, to z kosą, cepy,
 47     2, 25|        runęli na dworskich prażąc, czym kto ino mógł dosięgnąć,
 48     3, 26|          taki, przyodziać nie było czym... tośwa se pożyczyli od
 49     3, 27|           przeciw doli, człowieku? czym się oprzesz, kruszyno?~Gdzie
 50     3, 27|        wspomagając dobrym słowem i czym jeno mogły.~Juści, że wdzięcznym
 51     3, 27|           szczeka, żeby się miał z czym do chałup zamawiać...~-
 52     3, 27|       chałupie. Józka powiedała, o czym ksiądz mówił z ambony i
 53     3, 27|         mogła jednak wyrozumieć, o czym mówią, gdyż psy zaczęły
 54     3, 28|            podłogę.~- A bo to jest czym palić! Któż to przyniesie
 55     3, 28|            śniadanie, znajdzie się czym przepić.~Juści, że nim się
 56     3, 28|           kuma zamawiając się bele czym, po sąsiedzku, a ujrzawszy
 57     3, 28|          jąkała strzegąc się, by z czym się nie wyrwać.~- Rachuję,
 58     3, 28|       przyjacielstwie i może być w czym pomocny; cała kiszka, kiełbasa
 59     3, 28|         mają... jeden się frasuje, czym by lepszym kichy nadział,
 60     3, 28|     nadbutwiałe na drugą.~- Będzie czym podpaść maciorę i la krów
 61     3, 28|    stoczyła.~I nie wiada zgoła, na czym by się to skończyło, bo
 62     3, 28|           nie mogąc wymiarkować, w czym się Jagnie krzywda dzieje.~
 63     3, 29|        miarkując, gdzie może być w czym pomocny.~Przyciszał kłótnie,
 64     3, 29|     sąsiadkach i o tym wszyćkim, w czym jeno babi gatunek pociechę
 65     3, 29|         wam zginąć i Pan Bóg was w czym innym zapomoże. Nie potłukło
 66     3, 29|     Weronkę znowuj rozpłakaną.~- A czym to sobie u was zasłużyłam
 67     3, 29|       zasłużyłam na tyle dobrości? czym? - biadoliła.~- Niewiela
 68     3, 30|       muszą! - zauważył Rocho.~- Z czym to pójdą? z gołymi pazurami
 69     3, 30|            jakoś i zbywszy go bele czym, dzieci zwołała i do dom
 70     3, 30|         ino!~- Hale! kiej cię to z czym wydałam? Dziw mi jeno, żeś
 71     3, 30|             ale że go zbywała bele czym, jął rozpytywać Jagustynkę
 72     3, 30| rozpowiadam. Hale, gadu, gadu, a z czym to ja przyszłam? Obiecały
 73     3, 31|           Przy takim urzędzie, a o czym potrza, nie zapominają!~-
 74     3, 31|            podkop, starszy klął na czym świat stoi, a natknąwszy
 75     3, 31|        teraz przez miesiąc.~- A na czym się to jeszczech skończy,
 76     3, 31|           to jeszczech skończy, na czym! - poszeptywały trwożnie.~
 77     3, 31|       mówię, że się zaradzi.~- A o czym to będziem czekać tej pomocy?...
 78     3, 32|          się z Filipki, że pyta, o czym już wróble świergocą.~-
 79     3, 33|          Grzeli, chcąc się wynieść czym prędzej, ale stara odwiedła
 80     3, 33|          powiedziała, co czuła i z czym się już cały tydzień nosiła,
 81     3, 33|            wygna pod szopę... bele czym się przeżywi.. długo nie
 82     3, 33|           wygada, może się wyda, z czym przyszedł - myślała trzymając
 83     3, 34|        jakoś nikto nie zaczynał, z czym przyszli: jaże Mateusz rzucił
 84     3, 34|          jedna wieś koło Płocka, o czym był wyczytał w gazecie.~-
 85     3, 34|        plecy wypnie: będzie miał o czym czekać, jak wypadnie sprawa
 86     3, 35|        rozjuszona oglądając się za czym do ręki.~- To sam se je
 87     3, 36|         oparzelinę! - odrzekła, za czym dając dziecku z drugiej
 88     3, 36|        kiej płomień nie mający się czym podsycić.~Tyle jeno teraz
 89     3, 36|            próżne poczynania...~Za czym cokolwiek robił, czynił,
 90     4, 37|      barzej wszystkiego.~- Prawda, czym to sama nie praktyk! A jemu
 91     4, 37|            ostawił, co?~- Mają się czym pocieszać, mają.~- Gotowych
 92     4, 38|    doskwierało, że dychać nie było czym, a pokrótce i gwarzyć nie
 93     4, 39|        kiej rzep psiego ogona.~- W czym cię to ukrzywdziłam, w czym?~-
 94     4, 39|        czym cię to ukrzywdziłam, w czym?~- Jak twojego wsadzą do
 95     4, 39|           o wypadkach, to o tym, z czym chłopi powrócą od dziedzica.~
 96     4, 40|         węgły i drapiąc.~- Jak cię czym twardym zleję, to przeckniesz!
 97     4, 40|            niego, ale on ani już o czym wiedział, grążył się bowiem
 98     4, 40|          lepiej wiecie, to mówmy o czym drugim... - zły był jak
 99     4, 41|           pięć roków! Nie było się czym wykupić, to i musiałem rużie
100     4, 41|             babulu, jeść! a nie ma czym zatkać głodnych brzuchów,
101     4, 41|             po cóż to me wołasz?~- Czym ci to już taki całkiem cudzy,
102     4, 41|            duszę albo i wynagrodzi czym szkodę! Nygusy, jak się
103     4, 41|      zaczął z wolna rozpowiadać, z czym był przyszedł. Proboszcz
104     4, 41|           skoro mu opowiedziała, z czym to wczoraj przychodził kowal
105     4, 42|          udała, iż nie miarkuje, o czym powiedają.~Zaś nazajutrz
106     4, 43|         cięgiem jeno przemyśliwał, czym by ją zabawić i przywieść
107     4, 43|           pogładź.~- Jakże, mam to czym - jęknęła unosząc głowę.~
108     4, 43|       świecie cięgiem prażyło, zaś czym bliżej ku żniwom, tym jeszczek
109     4, 44|      drugich wsi, każdego strasząc czym innym, a do jednego niewoląc,
110     4, 44|          nawet i strachali Bóg wie czym, większość srożyła się coraz
111     4, 45|          niespokojnie, zagadując o czym innym, ale Antek z rozmysłem
112     4, 45|           czytał se półgłosem.~- O czym to napisane? - spytała lękliwie,
113     4, 49|        żarło od dawien dawna i nad czym srodze bolała.~- To musi
114     4, 49|           jednak wywiedział, bo go czym niebądź i niechętliwie zbywali.~