Tom, Rozdzial

  1     1, 2 |              Którna?....~- A Jagna Dominikowa?~- Prawda, całkiem o niej
  2     1, 2 |       przygodziłoby się. Ale stara Dominikowa to pies... a cóż, mają chałupę
  3     1, 3 | Paczesiowej przywitać, boć to była Dominikowa, matka Jagny.~- Oskarżony,
  4     1, 3 |            nie zjadłem a Marcjanna Dominikowa, na ten przykład, szczeka
  5     1, 3 |       ludzie, ludzie!... - jęknęła Dominikowa.~- To już sobie później
  6     1, 3 |           co jestem niewinowaty, a Dominikowa cygan jest baba, pleciuch
  7     1, 3 |             wiszącego w rogu izby, Dominikowa, a potem, że to już ścierpieć
  8     1, 3 |           na wsi się zwiedziały, a Dominikowa poskarżyła, że to jej, przyszła
  9     1, 3 |       gdzie?... - syknęła złowrogo Dominikowa.~- Gdzie? Spytajta się Kruczka
 10     1, 3 |           świadczyła poszkodowana, Dominikowa a zeznawała cichym, nabożnym
 11     1, 3 |         zaprzeczań i złorzeczeń, a Dominikowa ino wzdychała do obrazu,
 12     1, 3 |           nad biedotą! - krzyknęła Dominikowa tak mocno, aż pomilkli,
 13     1, 3 |        zaraz ze sądu i czekając na Dominikową, jął .medytować i rozważać
 14     1, 3 |        sięga, ale kto?:..~Poszli z Dominikową i z Szymkiem do karczmy
 15     1, 3 |          po południu, i chociaż mu Dominikowa napomykała z lekka, że cała
 16     1, 3 |           do powrotu.~- Siadajcie, Dominikowa, ze mną, ckno samemu, pogwarzym...~-
 17     1, 3 |            tak kołować a zabiegać.~Dominikowa przezierała go coś niecoś
 18     1, 4 |           mu się nawinęły pod oczy Dominikowa z Jagną, wychodzące z kościoła -
 19     1, 4 |            miło jest i potrzeba... Dominikowa rozwodziła się cichym, nabożnym
 20     1, 5 |          Zaraz na skraju dopędzili Dominikową, jechała z Jagną i Szymkiem,
 21     1, 5 |         końcu spytał:~- To Jagusia Dominikowa?~- Ona ci sama, ona - powiedział
 22     1, 6 |           przepowiadali...mruczała Dominikowa.~- Cniło mi się samemu,
 23     1, 6 |                Ale?... - zagadnęła Dominikowa pytająco.~- Prawdę mówię.
 24     1, 7 |            pacierzy parę, nadeszła Dominikowa, musi być zła była, bo już
 25     1, 7 |       mojej matki.~- Prawda, że to Dominikowa jakby drugą chałupę ma na
 26     1, 8 |            się tam nie obejdzie.~- Dominikowa nie głupia, już ona wszystkich
 27     1, 8 |           prawił o przyjęciu przez Dominikową, co rzekła Jagna, a mimo
 28     1, 8 |            poważnie: - Słuchajcie, Dominikowa, pilnie, co wama powiem;
 29     1, 8 |          wraz mówić zaczęli, nawet Dominikowa podpiła se niezgorzej i
 30     1, 8 |           rękę całować, aż w końcu Dominikowa odciągnęła Borynę pod okno
 31     1, 8 |         głos, aż posłyszeli i sama Dominikowa dała mu wódki, przegryźć
 32     1, 8 |            a w ciemny kąt ciągnął.~Dominikowa wrychle się opatrzyła, że
 33     1, 8 |       chłopaki, do domu! - syknęła Dominikowa groźnie.~- Gospodarz jestem!
 34     1, 11|           niebo posypał zarzewiem.~Dominikowa umyła się w sieni i cicho
 35     1, 11|            Nie przeszkadzała w tym Dominikowa, ino nowe strapienie wśliznęło
 36     1, 11|        rozbiegały się spiesznie.~A Dominikowa tęgo się zwijała - pilnowała
 37     1, 11|             A za nimi dopiero szła Dominikowa ze swatami, kowalowie, Józia,
 38     1, 11|           Jagusiuu, tobie...~Hej !~Dominikowa całą drogę popłakiwała i
 39     1, 11|         ich kto ze skóry obłupiał.~Dominikowa rychlej pobiegła, a gdy
 40     1, 11|            zaczął się poczęstunek.~Dominikowa, synowie, kowal, Jagustynka
 41     1, 11|        muzyki?~- Stary chciał, ino Dominikowa się przeciwiła, wszyscy
 42     1, 11|       komory, Boryna na przyzbie z Dominikową siedział, a co starsi zalegli
 43     1, 12|         Boryna, kowalowie i Józka.~Dominikowa wniosła przodem w węzełku
 44     1, 12|       biedro w biedro chodzili, aż Dominikowa z niepokojem naglądała do
 45     1, 12|       przystało na przenosinach, z Dominikową i jej chłopakami w pośrodku;
 46     2, 15|           się spieszyła i bez to - Dominikowa przytwierdziła, jako się
 47     2, 16|        zapodział. Próżno Józka, to Dominikowa szukały go po obejściu i
 48     2, 16|            to uwarzę - proponowała Dominikowa. Wymawiali się, ale przysiedli
 49     2, 16|         Boryna najpierwszy, siadła Dominikowa z synami, bo się dołożyła,
 50     2, 16|         rok ostanie! - wykrzyknęła Dominikowa.~Opuścili łyżki i słuchali
 51     2, 16|        mnie wójt i prosił, byście, Dominikowa, zaraz szli do niej, już
 52     2, 17|             rwetes tam niemały, aż Dominikowa przepędza ludzi, tyla się
 53     2, 20|          rzekł Jagusi, nawet przed Dominikową się nie użalał, jakby się
 54     2, 20|            macica opadła! - rzekła Dominikowa smarując mu boki gorącym
 55     2, 20|        dzień biegała do matki, ale Dominikowa mało siedziała w chałupie,
 56     2, 20|           na tym się skończyło, bo Dominikowa, widząc jego zatwardziałość
 57     2, 20|     dokładając, gdzie się kłócili. Dominikowa też bywała co dnia i co
 58     2, 20|   uroczyście, przyrychtowany przez Dominikową, na której słowach zupełnie
 59     2, 20|       stronie, bo tam tkała płótno Dominikowa przy lampce, a reszta z
 60     2, 20|          tu nie obora! - wrzasnęła Dominikowa.~- Nie bójże się, nie zjedzą
 61     2, 20|           i to nie wiadomo; czy mu Dominikowa pozwoli się żenić, . więc
 62     2, 20|           żartował z Jaśkiem, to z Dominikową, a coraz niespokojniej czekał
 63     2, 21|       takie Paczesiowe nasienie, a Dominikowa nie insza była, nie.~- Chodźma;
 64     2, 22|            pobożna wielce i wraz z Dominikową najwięcej w kościele przesiadująca;
 65     2, 24|           gospodarz chodził wraz z Dominikową, która wczoraj do późna
 66     2, 25|            Pańskiego wyglądał - aż Dominikowa nie mogła nastarczyć lekować,
 67     2, 25|       pierwsze nie chciało.~Próżno Dominikowa chciała łagodzić i zgodę
 68     3, 27|       rychtowany na sprzeciw przez Dominikową.~Tyle że jej nie przemogli,
 69     3, 28|           jednak na baczności. Ale Dominikowa odsunęła kieliszek.~- Wielki
 70     3, 28|          grzysi ponoszą - mruknęła Dominikowa zabierając się do opatrzenia
 71     3, 28|            użyć! - rzekła wyniośle Dominikowa obrzucając go srogimi oczyma.~-
 72     3, 28|           jutro po mszy; nie darmo Dominikowa przesiadywała cięgiem w
 73     3, 29|       przykryte.~Hanka z Jagusią i Dominikową, choć nie mówiły prawie
 74     3, 30|          cosik trefnego dodać, ale Dominikowa przyszła opatrywać Hankę,
 75     3, 30|            roznosiły się ze sadów.~Dominikowa zakazała Hance ruszać się
 76     3, 31|          Ale nim próg przestąpili, Dominikowa odebrała dziecko i przeżegnawszy
 77     3, 31|      majdał kulasami na pierzynie, Dominikowa przetarła mu wódką oczy,
 78     3, 31|          się zasiało! - westchnęła Dominikowa.~Rozsrożyła się Jagustynka,
 79     3, 31|       Rocha wziął na probanta, nie Dominikową! - drwiła stara.~Nie zdążyła
 80     3, 31|             Nie zdążyła się odciąć Dominikowa, bo kowal wszedł i wójt
 81     3, 31|            obiad i wieczorem, albo Dominikową, zaglądającą do niej raz
 82     3, 33|            z nas prześmiewała...~A Dominikowa jaże pożółkła ze złości
 83     3, 34|            załamując ręce.~- A kaj Dominikowa?~- Z rozmysłem ją w mieście
 84     3, 34|           i zaraz rano kazał wołać Dominikową, która była dopiero o północku
 85     3, 34|            śmiechem, co się stało: Dominikowa narobiła takiego piekła,
 86     3, 35|           i uspokoiło się całkiem. Dominikowa ucichła, od kościoła roznosiło
 87     4, 37|          księża skończyli śpiewać, Dominikowa trzymająca się Jagny, zgarbiona
 88     4, 38|           no, a cóż na to powiedzą Dominikowa?~- A cóż by, udry na udry
 89     4, 38|           dojadała z prześmiechem.~Dominikowa sprostowała się nagle i
 90     4, 39|     rozlewając kawę w garnuszki.~- Dominikowa, Jaguś, a chodźcież do kupy! -
 91     4, 39|            od niedawnego płaczu, a Dominikowa czapirzyła się kiej kwoka
 92     4, 39|            Jaguś! - podniesła głos Dominikowa - przypomnijże o swoim.~-
 93     4, 39|          się cicho jakby w grobie.~Dominikowa jaże się trzęsła od tajonego
 94     4, 39|            poleciała po Jędrzycha.~Dominikowa nie przeciwiła się już niczemu,
 95     4, 39|        niespokojne oczy.~- Wiecie, Dominikowa pojechała z Jagusią do sądu,
 96     4, 40|             jakby od niechcenia:~- Dominikowa zły pies, nie przepuści
 97     4, 41|         ślub ma być w niedzielę, a Dominikowa wczoraj zapowiedziała przez
 98     4, 41|         nie było bowiem sposobu na Dominikową. Aż dopiero Nastka odciągnąwszy
 99     4, 45|            o zmierzchu pogadywać z Dominikową a patrzeć za Jagusią zwijającą
100     4, 45|            był dzień, a kiedy noc.~Dominikowa czuła, że się z nią wyrabia
101     4, 46|        żadna nie zawtórzyła, tylko Dominikowa rzekła z przekąsem:~- Cięgiem
102     4, 46|       pogadał jeszcze na stronie z Dominikową i zarzuciwszy toboł na plecy
103     4, 47|         Nastusi pod sekretem, jako Dominikowa ma podać do sądu o grunt
104     4, 48|         chowam - westchnęła ciężko Dominikowa.~- Ani ja! chociem niemało
105     4, 49|         żywą, serdeczną krwią.~Ale Dominikowa nie bacząc na to jęła ją
106     4, 49|            jaże zadygotały ściany, Dominikowa zastąpiła drogę, to ją stratowali,
107     4, 49|           w połowie drogi spotkali Dominikową, szła okrwawiona w potarganej
108     4, 49|           Jasia przyzywa. ~- Jakże Dominikowa?~- A też kiej trup, jeno