Tom, Rozdzial

3501     3, 32|                 zaś chłopy rozpytywały z cicha o folwarek spalony
3502     3, 32|           Rychtyk, podobni do Olendrów z Grunbacha.~Szeptali oczy
3503     3, 32|                wsiadał na bryczkę wraz z organistami.~Naród się rozbił
3504     3, 32|             Naród się rozbił na kupy i z wolna pociągnął do wsi,
3505     3, 32|          rozżarzały się zorze ogniste. Z łąk za młynem ruszały się
3506     3, 32|               i cała procesja wsiąkała z wolna w pola, że jeno gdzieniegdzie
3507     3, 32|            rozognione i jakby oszalałe z wrzasku, jęły usadzać swoich
3508     3, 32|           rozłąki się zbyli, bo każden z całego serca cieszył się
3509     3, 32|         poleciała do swoich, Józka też z Witkiem poniesła się, kaj
3510     3, 32|              Ale cóż, choć ręce mdlały z utrudzenia i krzyż dziw
3511     3, 32|       odstępował i pomagając zagadywał z cicha i rozżarzonymi ślepiami
3512     3, 32|              przycierał się nieraz tak z bliska, jaże bezwolnie się
3513     3, 32|                 krzyczała rzucając się z grabiami. ~Ale wnet zapomniała
3514     3, 32|               śpiesznie się rozbiegły.~Z obu izb drzwi stały wywarte
3515     3, 32|           światła, że co chwila, jakby z niewytłomaczonego musu,
3516     3, 32|     niewytłomaczonego musu, spozierały z dala na siebie.~Zaś potem,
3517     3, 32|          wspólnie kolację, kręciły się z bliska siebie, ale żadna
3518     3, 32|               ci tak! dobrze - syczały z cicha, prażąc się ślepiami,
3519     3, 32|           cichy i ciepły; gwiazdy jeno z rzadka przebłyskiwały w
3520     3, 32|                a bijące zapachami niby z trybularzówv rozżarzonych;
3521     3, 32|               a każden kwiat czuć było z osobna i wszystkie razem
3522     3, 32|         porznięte świetlistymi pręgami z okien bijącymi, mrowiły
3523     3, 32|             gwarzącą.~Spotkała i brata z Nastusią: trzymali się wpół
3524     3, 32|       niechcący na Marysię Balcerkównę z Wawrzkiem: gdziesik pod
3525     3, 32|                po głosach i drugie, że z każdego cienia nad wodą,
3526     3, 32|            odrosłe, a i to wodziły się z chłopakami, gżąc się a przeganiając
3527     3, 32|           domem spotkała się oblicznie z Mateuszem; nie spojrzał
3528     3, 32|              kiej to drzewo; wiódł się z Tereską trzymając ją wpół
3529     3, 32|      baraszkujące po drogach, jęły się z nimi przemagać i krzyczeć
3530     3, 33|          pogodnie; czerwone i ogromne, z wolna wtaczało się na wysokie
3531     3, 33|           sadom i rymnął w gąszcze, że z wiśni posypał się ostatni
3532     3, 33|          budziło do życia zaś gdziesik z ziemie, ze dna wszelkiego
3533     3, 33|         boleści, jak wczoraj było; jak z jutrem przyjdzie, jak zawdy
3534     3, 33|                 dymy niekajś wykwitały z kominów, a tu i owdzie roznosiły
3535     3, 33|            wyniesło się nad wschodem i z boku przez mrocznawe sady
3536     3, 33|                wodach i rosy skapywały z dachów sperlonymi sznurkami,
3537     3, 33|               powietrzu, boćki leciały z gniazd na żer, kokoty piały
3538     3, 33|            radośnie skrzydłami, a gęsi z gęgotliwym krzykiem wywodziły
3539     3, 33|              doili pośpiesznie krowy i z każdego obejścia wyganiali
3540     3, 33|               płoty i drzewa, zaś owce z zadartymi łbami pobekując
3541     3, 33|          pieskowe szczekania rwały się z ciężkich tumanów, znacząc
3542     3, 33|            tydzień po powrocie chłopów z kreminału.~Wszystko już
3543     3, 33|         Wszystko już w Lipcach wracało z wolna do dawnego, jakoby
3544     3, 33|       niemałych, że naród, ochłonąwszy z trwogi, wyrzekając a żaląc
3545     3, 33|         przewałęsał po wsi i przegadał z kumami, a zaś drugie spychali
3546     3, 33|         ruszyła najpierwej, bo Filipka z płaczem pognała sześć starych
3547     3, 33|            było co wstawić.~Któryś też z komorników ciągnął za rogi
3548     3, 33|                ostre pazury, to Grzela z krzywą gębą, choć na ośmiu
3549     3, 33|                 Józek Wachnik, maciorę z prosiętami popędzał.~Ratowały
3550     3, 33|        przedawać go pojechał.~Wozy się z wolna wytaczały jeden za
3551     3, 33|               lub tęgi gęsior zasyczał z wasąga, a drugie piechty
3552     3, 33|               Tereska żołnierka, która z jakąś sprawą przyszła do
3553     3, 33|              chałupinie o jednej izbie z półsionką, gdyż drugą przy
3554     3, 33|         okopconego komina.~Dojrzała ją z proga Nastka, że to ino
3555     3, 33|               biegnąc ku niej.~Tereska z przełazu opowiadała, co
3556     3, 33|                 co poredzi, ale jak tu z gołymi rękoma iść do niego?~-
3557     3, 33|            przywiózł wczoraj wieczorem z kancelarii - Co tam może
3558     3, 33|               stoić?~Nastka wzięła jej z rąk zaczerniony papier i,
3559     3, 33|     rozpostarła go na kolanach i znowu z niemałym trudem próbowała
3560     3, 33|            brodę na pięściach patrzyła z lękiem na te jakieś kreski,
3561     3, 33|            lękiem na te jakieś kreski, z których tyle jeno Nastka
3562     3, 33|             nic mi do waju. Wróci twój z wojska, to i tak wszyćko
3563     3, 33|          trocha i kryjąc się w cienie, z bojaźnią wpatrywała się
3564     3, 33|              rozgłośnie spod pierzyny. Z nieśmiałością przesunęła
3565     3, 33|                siedziała przed kuchnią z kierzanką między kolanami,
3566     3, 33|          słońce wyłaziło za budynków. ~Z księżego podwórza, płotem
3567     3, 33|                a rzeźwe ciepła buchało z pól, sady rozkwitłe pławiły
3568     3, 33|          obwalone kwiatem wynosiły się z zieleni kiej białe chmury
3569     3, 33|              opylone zorzami; pszczoły z cichuśkim brzękiem leciały
3570     3, 33|              kwiatowy, to stado wróbli z niemałym wrzaskiem spadało
3571     3, 33|             niemałym wrzaskiem spadało z drzew na płoty.~Teresce
3572     3, 33|          Teresce naraz łzy się puściły z oczu i ciurkiem pociekły.~-
3573     3, 33|           Michał.~- Nie cygań. Wuj się z tobą rozmówi, no...~- Ja
3574     3, 33|           Kłębową, a tu proboszcz stoi z brewiarzem, rozgląda się
3575     3, 33|             Tereska oddała jej węzełek z jajkami, a podejmując za
3576     3, 33|              kawę jął czytać.~Słuchała z zamierającym sercem, bo
3577     3, 33|            swój powrót na żniwa, razem z Kubą Jarczykiem z Wólki
3578     3, 33|                razem z Kubą Jarczykiem z Wólki i z Grzelą Borynowym.
3579     3, 33|              Kubą Jarczykiem z Wólki i z Grzelą Borynowym. List był
3580     3, 33|             nie wiedział, co się stało z Maciejem.~Zaś Tereskę te
3581     3, 33|        paciorkami.~- Jak się to cieszy z powrotu chłopa! - szepnęła
3582     3, 33|            rzęsistszy grad posypał się z oczu. Uciekła biedota, aby
3583     3, 33|               sierota? co? - wyrzekała z bezradną żałością.~Juści,
3584     3, 33|          chałupie była jeno Jagustynka z Józką: płótno zmoczone rozpościerały
3585     3, 33|               prawda, jeno że ten grób z chłopem i dzieciskami lepszy
3586     3, 33|              to kochanie sponiewiera i z chałupy wygna, kaj to pójdziesz?
3587     3, 33|               siekierkę kijek! Zlecisz z woza, to biegnij potem za
3588     3, 33|               biegnij potem za rozworą z wywieszonym ozorem! pod
3589     3, 33|              taki żal za Mateuszem, że z rykiem tłukła się po bruździe
3590     3, 33|             kłótnia.~Juści: to wójtowa z Kozłową przezywały się od
3591     3, 33|           zagadując niekiedy do chłopa z Modlicy siedzącego w ganku,
3592     3, 33|               ganku, któren jaże tupał z uciechy, pokrzykując judząco
3593     3, 33|              coraz barzej, zaś Kozłowa z rozmysłu nieco przycichała
3594     3, 33|              Nie ma tygodnia; by mi co z chałupy nie zginęło! Kokoszki
3595     3, 33|        chlasnęła ją kijem przez pysk i z dzikim kwikiem w kudły się
3596     3, 33|              Czasem ktosik wyrywał się z kupy, czasem i wszystkie
3597     3, 33|           wyszło i paru pacierzy, wójt z zapuchłym pyskiem wraz z
3598     3, 33|               z zapuchłym pyskiem wraz z kobietą, też niezgorzej
3599     3, 33|            więc jak się byli podnieśli z bitki ni ździebka się nie
3600     3, 33|                że ledwie ją poznawali. Z gołym łbem jechała, włosy
3601     3, 33|          Bartek pociotkiem jej wypadał z matczynej strony. W chałupie
3602     3, 33|            troje dzieci przywiezionych z Warszawy.~Tuliły się do
3603     3, 33|           drzwi, już w dyrdy poleciała z nowinami.~U Gołębiów jeno
3604     3, 33|        Bylicowego zięcia. Właśnie wraz z nim penetrował rozwaloną
3605     3, 33|           zapatrzone, że jeno niekiedy z trześni Bylicowych spadał
3606     3, 33|              do cna, samo próchno, nic z tego nie postawi, to darmo...~-
3607     3, 33|              Dokupcie na całą chałupę, z tego gnoju nie wybierze
3608     3, 33|                to sobie stawiajcie, ja z próchna nie poredzę - rzucił
3609     3, 33|                 Nadeszła na to Weronka z dzieckiem na ręku i jęła
3610     3, 33|         Przeciech coś by drzewa dostał z naszego lasu... juści, żeby
3611     3, 33|      zbieraniny wzbronili. Poczekajcie z chałupą do końca sprawy! -
3612     3, 33|             znajdzie.~Osłupieli stając z rozdziawionymi gębami, aż
3613     3, 33|                Na lewo się wziął zaraz z miejsca, ścieżką wiodącą
3614     3, 33|              rad przystawał poredzajac z chłopami o wójtowej bitce,
3615     3, 33|               a niejedna matka rada by z nim przepiła choćby całego
3616     3, 33|                szły wszystkie zabiegi, z matkami pił, z córkami jamorował,
3617     3, 33|                zabiegi, z matkami pił, z córkami jamorował, a od
3618     3, 33|       dziewuchy.~A zimą zmówił się był z Tereską i żył z nią prawie
3619     3, 33|                się był z Tereską i żył z nią prawie na oczach wszystkiej
3620     3, 33|             pilnował - prześmiewał się z przyjacioły jakoś wkrótce
3621     3, 33|                już przykrzyła mu się i z wolna od niej odstawał.~
3622     3, 33|                se po drodze pożartować z dzieuchami a uszczypnąć,
3623     3, 33|                śliczniejsza! - szepnął z podziwem.~Ugięta była do
3624     3, 33|               niego skrzącymi ślepiami z taką mocą, że dreszcze go
3625     3, 33|        chciwymi rękoma.~Wyrwała mu się z gniewem.~- Poniechaj, bo
3626     3, 33|               swojej żołnierki wróć se z jamorami... wysługuj się,
3627     3, 33|                powiedziała, co czuła i z czym się już cały tydzień
3628     3, 33|           Gniew nim miotał na przemian z podziwem. Jakże, zawdy była
3629     3, 33|             gotów go jeszcze wypomnieć z ambony! Z taką to i człowiek
3630     3, 33|            jeszcze wypomnieć z ambony! Z taką to i człowiek flaczeje.
3631     3, 33|          człowiek flaczeje. Psiakrótka z tymi babami! - srożył się
3632     3, 33|             smutne, ledwie co obeschłe z płaczu.~- Czegoś to buczała?~
3633     3, 33|           cherlawe i wymiękłe... Ni to z pierza, ni z mięsa! Gnat
3634     3, 33|         wymiękłe... Ni to z pierza, ni z mięsa! Gnat rozkwaszony.
3635     3, 33|          opięte, a ilekroć spotkał się z nimi, odwracał głowę i klął
3636     3, 33|            nimi, odwracał głowę i klął z cicha:~- Wytrzeszcza ślepie
3637     3, 33|             już ochotę krzyknąć, by mu z oczu ustąpiła.~- Żeby to
3638     3, 33|            Kłęby pogadywali o powrocie z wojska Grzeli Borynowego.~-
3639     3, 33|               Nie wiecie to? Dyć razem z Jaśkiem Tereski i Jarczakiem
3640     3, 33|           Jaśkiem Tereski i Jarczakiem z Woli.~- Na żniwa się obiecują.
3641     3, 33|        obiecują. Tereska latała dzisia z listem do organisty, bych
3642     3, 33|            niej, chociaż mi powinowata z ojcowej strony, ale żeby
3643     3, 33|             Agata, siedząca pod płotem z miseczką na kolanach.~-
3644     3, 33|             ino patrzeć, jak do której z wódką poślesz - żartował
3645     3, 33|              kapusty we wianie; Franka z przychowkiem; Marysia zbyt
3646     3, 33|               jaże się gołębie porwały z dachów.~- Prawdę mówię.
3647     3, 33|               złotówkę. Po dydku i już z ojcowym litkupem je przedają.
3648     3, 33|            jeno zza węgłów patrzą, czy z której strony swaty nie
3649     3, 33|              ciągną Widziałem, które i z dachów, zapaskami powiewały
3650     3, 33|                zapłacił, ale jemu włos z głowy nie spadnie. Z urzędnikami
3651     3, 33|              włos z głowy nie spadnie. Z urzędnikami się zna, to
3652     3, 33|            szepnął stary podnosząc się z ławy.~Podnieśli się wraz
3653     3, 33|         zadrzemać, powlókł się do dołu z ziemniakami.~Zaś potem cosik
3654     3, 33|                mnie się łoni ulęgła... z mlecznego gatunku. Może
3655     3, 33|             Jezus pozwoli dożyć, to mi z nowego oddacie. Wziąć od
3656     3, 33|         poredzę.~- Weźcie, dyć jeszcze z pół rubla dołożę, weźcie -
3657     3, 33|           bierzcie, do równa - supłała z węzełka dodając po dziesiątce -
3658     3, 33|               każdy grosik pruła sobie z wnętrzności.~Pieniądze dziwnie
3659     3, 33|                słońcu. Przymrużał oczy z lubości, grzebiąc między
3660     3, 33|               będę, co?... Słabam, już z dnia na dzień końca czekam.
3661     3, 33|        pokrótce... - jąkała nieśmiało, z bijącym sercem oczekiwania,
3662     3, 33|           powinna, zaś Kłębom, niby to z przyjacielstwa, też mówili:~-
3663     3, 33|          opowiedział jej o dzisiejszym z Agatą. Spać się już położyli,
3664     3, 33|          rozkołysane. Sady się chwiały z poszumem, gęsto trzęsąc
3665     3, 33|             pastwisk śpiewy się niesły z wiatrem. W kuźni dzwoniły
3666     3, 33|              się od czerwieni.~Kłębowa z córkami też tam pociągnęła,
3667     3, 33|               tam pociągnęła, zaś Kłąb z Mateuszem i chłopakami wzięli
3668     3, 33|             psubratów! bij! - krzyknął z nagła ogromnym głosem, podniósł
3669     3, 33|                milczeniu zgrozy, jakby z grobu wyszli.~- Każdemu
3670     3, 33|           Pewnie. Zginął, a drugie się z tego pożywią - westchnął.~-
3671     3, 33|              mu przeznaczone, nie...~I z tym się rozeszli.~Zaś drudzy
3672     3, 33|                może by i pomarł prosto z głodu, gdyby nie Witkowe
3673     3, 33|                stronę.~Chociaż to jeno z Kozłami była sprawa, ale
3674     3, 33|         zabiegał. Górę też wziął zaraz z miejsca, bo więcej niźli
3675     3, 33|           leżał ciężko chory i księdza z Panem Jezusem sprowadzali
3676     3, 33|                co już przedała maciorę z prosiętami na lekowanie
3677     3, 33|             ich stronie, a nawet jeden z pomniejszych gospodarzy,
3678     3, 33|           niejeden radził jeszczek, by z wójtem nie zadzierali, bo
3679     3, 33|             niczego nie wskórają.~Nowe z tego wychodziły historie,
3680     3, 33|             niepowściągliwy, łacno się z pięściami ponosił, a baby
3681     3, 33|         przebierały.~Więc jeno wrzaski z tego szły i gniewy, bo cóż?
3682     3, 33|             wójtowi?~Nawet już Żyd się z nich prześmiewał i na bórg
3683     3, 33|                 Oto Płoszka zmówił się z młynarzem i wraz otwarcie
3684     3, 33|                domyślnie.~- Niech jadą z Bogiem!... co wama do nich? -
3685     3, 33|              karczmie przed szynkwasem z dziesięciu Niemców popijało.~
3686     3, 33|                Dopiero Mateusz, któren z Żydami poredził szwargotać,
3687     3, 33|                 A Adam Kłębiak szepnął z zapalczywością:~- Pchnę
3688     3, 33|                  Pchnę w kałdun tego j z brzega, zwali me, to pierzta
3689     3, 33|         poczuwszy groźby, wzięli antał z piwem i prędko się wynieśli
3690     3, 33|            piwem i prędko się wynieśli z karczmy.~- Te, pludry, nie
3691     3, 33|             Stacho Płoszka.~- Psiakrew z taką sprawą! - zaklął Mateusz
3692     3, 33|            medytować i rozważać, co by z takiego somsiedztwa mogło
3693     3, 33|                 Przypierali kowala, bo z Niemcami się już zwąchał
3694     3, 33|            Lasu przeciek teraz, dopóki z nami w procesie, ciąć mu
3695     3, 33|            szli po radę. Nie poredził: z pustego nie naleje.~- Kto
3696     3, 33|             napominać, a to Balcerkowa z Gulbasem kudłów sobie nastrzępili
3697     3, 33|             najgorzej.~Szymek powrócił z drugimi, Jędrzych wyzdrowiał,
3698     3, 33|                za nogi, jak przystało, z pokorą podjęli, ale się
3699     3, 33|                ludźmi. - Cała wieś się z nas prześmiewała...~A Dominikowa
3700     3, 33|                wywołać i prowadzić się z nią na ogrody.~Na wsi się
3701     3, 33|             nie ukryje, dobrze wiedzą, z czego się kurzy i kaj, to
3702     3, 33|           kurzy i kaj, to i zgorszenie z tych grzesznych jamorów
3703     3, 33|             niczego nie żałuje i zwozi z miasta, co ino może, we
3704     3, 33|           wyglądał. W chałupie też się z wolna rozprzęgało. Mogła
3705     3, 33|            niech jeno Antek powróci, a z nim się często porachuje.~-
3706     3, 33|     odkrzykiwał zuchwale.~Jaże cierpła z gniewu, bić by jeno ten
3707     3, 33|            dnia pod koniec maja ksiądz z organistą pojechali na odpust,
3708     3, 33|              zaś Jambroży tak się spił z Niemcami, które często zaglądały
3709     3, 33|           bramy stojała mała kapliczka z figurą Matki Boskiej. Każdego
3710     3, 33|              do obór ściągały; od wsi, z pól, z miedz już niedojrzanych
3711     3, 33|               ściągały; od wsi, z pól, z miedz już niedojrzanych
3712     3, 33|                    że to opóźniali się z nutą niektóre.~A nawet raz
3713     3, 33|               stada gołębie i krążąco, z wolna unosiły się ku niebu
3714     3, 33|          drogach.~Hanka powracała jeno z dzieckiem na ręku i srodze
3715     3, 33|        spowiedzi, tak prawdę powiem... Z Antkiem jest źle! z pewnością
3716     3, 33|          powiem... Z Antkiem jest źle! z pewnością ciężko go zasądzą,
3717     3, 33|            gorąco upewniać, jako teraz z prostego przyjacielstwa
3718     3, 33|           źrebak gonił się w opłotkach z Łapą, a chłopaki rajcowały
3719     3, 33|             się wygada, może się wyda, z czym przyszedł - myślała
3720     3, 33|               niepoznaki. Grzela wróci z wojska, to spłaciłby z ojcowizny,
3721     3, 33|           wróci z wojska, to spłaciłby z ojcowizny, a nie, kupiec
3722     3, 33|              Jeno przed nikim ani pary z gęby, bych się strażnicy
3723     3, 33|                  jęknęła.~- Znam kogoś z Modlicy, kto by dał na dobry
3724     3, 33|              Groza ją przejęła, rosnąc z minuty na minutę, a serce
3725     3, 33|        zmartwiała, powtarzając niekiej z męką i strachem:~- W cały
3726     3, 34|                mszy i długiej rozmowie z księdzem pokazał się na
3727     3, 34|             się wspierając, wolniuśko, z podniesioną głową, w tej
3728     3, 34|             kapocie szarej, i tak samo z różańcami na szyi; wiater
3729     3, 34|               do wszyćkiego, witał się z każdym z osobna, że nawet
3730     3, 34|         wszyćkiego, witał się z każdym z osobna, że nawet dzieciom,
3731     3, 34|             tak się szczerze, cieszyli z jego powrotu, że zaraz po
3732     3, 34|           Hanka przyjęła go radośnie i z całego serca ugaszczać chciała,
3733     3, 34|              leżał. Rozruchane gałęzie z cichym poszumem chwiały
3734     3, 34|                narządziła, i popijając z wolna, wypytywał, co się
3735     3, 34|                polu, ziemniaki osypuje z komornicami i Jagustynką,
3736     3, 34|               Stachowi list i kazał mu z nim iść do dziedzica. Nawet
3737     3, 34|               na darmo?... jeszcze się z niego wyśmieją, że zawierzył
3738     3, 34|         gorzałką i rzekł: "Przyjeżdżaj z wozami, to ci borowy wycechuje
3739     3, 34|                wybrał co najśmiglejsze z tych, co to je zimą cięli
3740     3, 34|               trzydzieści wozów będzie z gałęziami. Stacho galantą
3741     3, 34|            głupawego, że to nie wiada, z czego żyje, i pod figurami,
3742     3, 34|             jak Mateusz rachuje, warto z tysiąc złotych, i to jeno
3743     3, 34|             kiej to chto chłopu dał co z dobroci? Żeby po najmniejszą
3744     3, 34|              niźli miarkujecie - rzekł z uśmiechem.~- Jezus, co wy
3745     3, 34|          sprzedaniem się nie śpieszyć: z grontu wyjeżdża się w ogiery,
3746     3, 34|                moglibyście co sprzedać z inwentarza!~- Juści, mogłabym
3747     3, 34|            powiadomią, że pora, pojadę z wami po Antka. Uładzi się
3748     3, 34|               bo mu się do nóg rzuciła z podzięką.~- Rodzony ociec
3749     3, 34|             lepszy by nie był - wołała z płaczem.~- Wróci chłop,
3750     3, 34|               dnia pojechała do miasta z matką i z wójtem. Powiadały,
3751     3, 34|          pojechała do miasta z matką i z wójtem. Powiadały, co do
3752     3, 34|                 przerwał jej powstając z ławy.~Chciała mu słać Józine
3753     3, 34|               się wybierał, kiej Hanka z wielką nieśmiałością się
3754     3, 34|           gankiem. Pietrka ino patrzeć z lasu, przywiezie gaci jodłowej
3755     3, 34|            świerczaków, zaś Jagustynkę z Józką zarno po obiedzie
3756     3, 34|         Jambroży przyobiecał przynieść z kościoła wczesnym rankiem.~-
3757     3, 34|               Każcie Weronce, by zaraz z rana przyszła pomagać!~Kiwnął
3758     3, 34|          zdziwiony Rocho.~- Siadajcie. Z radości w głowie mu się
3759     3, 34|             przed przekrojem i patrząc z lubością na żółte, nabrzmiałe
3760     3, 34|            Jacek jeno prześmiechał się z tego nieznacznie i pogadawszy
3761     3, 34|         nieznacznie i pogadawszy cosik z Rochem, wziął skrzypki pod
3762     3, 34|         źrebców dęba stających. Wiater z różnych stron parł na nie
3763     3, 34|           stada na uwięzi rozlewał się z wolna czerwonawy brzask
3764     3, 34|               kończącego się dnia.~Zaś z powodu jutrzejszego święta
3765     3, 34|             ludzie wcześniej schodzili z pól, kobiety wiły wianki
3766     3, 34|              ich jakoś i pognał do wsi z całych sił, jaże koniowi
3767     3, 34|               się nieco i jął krzyczeć z całych sił:~- A to nie wiecie,
3768     3, 34|              pasłem na smugu i jużeśmy z Gulbasiakiem jechali do
3769     3, 34|             powiadomić!~- Wójt jeszcze z miasta nie przyjechali -
3770     3, 34|             kole kowala drogę poprawia z chłopakami!... - wołali
3771     3, 34|                ludzie jaże się żegnali z przerażenia. A nim słońce
3772     3, 34|      przerażenia. A nim słońce zaszło, z pół wsi wyległo na drogi.
3773     3, 34|                tam szli niemałą, rając z cicha, młodsi puścili się
3774     3, 34|            naprzód topolową, a wszyscy z wielką niecierpliwością
3775     3, 34|            drodze wójta i zabrałem się z nim, to cała historia. Wio!
3776     3, 34|                po próżności!~Wyrzekali z oburzeniem, rozchodząc się
3777     3, 34|             oburzeniem, rozchodząc się z wolna po chałupach.~Jeszcze
3778     3, 34|             gdy się pokazały komornice z ciężkimi brzemionami drzewa
3779     3, 34|              powiedziała ledwie zipiąc z utrudzenia. - Zabitych w
3780     3, 34|           obejrzeć Poszliśmy... widzim z dala, prawda, leżą jakieś
3781     3, 34|                rozdziana; jaże Filipka z litości przyokryła ją zapaską.
3782     3, 34|              któraś.~- Żeby to parobek z dziewką, ale to gospodarz,
3783     3, 34|            ręce.~- A kaj Dominikowa?~- Z rozmysłem ją w mieście ostawili,
3784     3, 34|                 załamując ręce, że już z tej zgrozy i oburzenia co
3785     3, 34|            podrobno i prześmiewały się z całej historii.~- To ci
3786     3, 34|                historii.~- To ci kokot z wójta, no! to chwat! - śmiał
3787     3, 34|            kobieta łeb mu obedrze!~- I z pół roku nie przypuści do
3788     3, 34|             Borynów, przedzierając się z pięściami do Grzeli - któren
3789     3, 34|               kieby się to przytrafiło z którego siostrą albo kobietą,
3790     3, 34|        ćwiartek nie wynoszę do Żyda ni z komory niczegój nie porywam!
3791     3, 34|               porozrywane, i wzbierały z wolna wielgachne chmurzyska.
3792     3, 34|            wierzchołkami; ptaki jakieś z wrzaskiem przeciągały niedojrzane,
3793     3, 34|          kupiąc się przed opłotkami, a z cicha poredzając.~Wieś była
3794     3, 34|           Jagnie dowiedzieć. Poczynały z różnych stron, ale Hanka
3795     3, 34|           takiej doli! - myślała potem z dziwną litością i jeszcze
3796     3, 34|                nim swoje i nie puszczę z gęby, trzymam! - mruczał
3797     3, 34|              znowu Sikora.~- Zwalić go z urzędu, to jedyna rada,
3798     3, 34|                wsi, aleć gorsze robił, z dziedzicem zawdy trzymał
3799     3, 34|                Borynami, że Hanka wraz z domownikami już od świtu
3800     3, 34|            kieby kapliczka, wypleciona z brzozowych gałęzi a zieleni,
3801     3, 34|            ołtarzem przyczepili klatkę z kosem, którego Nastusia
3802     3, 34|                swojemu, że mu to Witek z cicha przygwizdywał.~A całe
3803     3, 34|            były świerczyną na przemian z brzózkami, żółtym piaskiem
3804     3, 34|           Jagusi, która wymknąwszy się z chałupy wczesnym rankiem;
3805     3, 34|                więcej turkotało wozów, z drugich wsi jadących.~Jęli
3806     3, 34|              dziobem w bose nogi, jaże z wrzaskiem rozpierzchali
3807     3, 34|  zasznurowanych czerwonymi tasiemkami, z książką w ręku.~- Witek,
3808     3, 34|              ta biała gąska! - odrzekł z podziwem.~- Tyla się na
3809     3, 34|              schowaj: ksiądz przyjdzie z procesją i jeszcze go obaczy
3810     3, 34|               jaże gołębie porwały się z dachów, i naród jął się
3811     3, 34|             złość Lipczakom, same obce z drugich wsi.~Cała procesja
3812     3, 34|             Cała procesja wywaliła się z cieniów smętarza na plac,
3813     3, 34|             Powiedli się do pierwszego z prawej strony ołtarza, do
3814     3, 34|               niejeden we staw zleciał z wysokiego brzegu, i przydrożne
3815     3, 34|              głowie, ledwie już dysząc z żaru i ciasnoty, ale śpiewając
3816     3, 34|                ciasnoty, ale śpiewając z całego serca, całą mocą,
3817     3, 34|              że zdało się, jakoby wraz z nimi świat cały śpiewał
3818     3, 34|               głosów i ostatnie kwiaty z drzew leciały ~Przed Borynami
3819     3, 34|                burzę się zbierało.~Już z dobrą godzinę ciągnęła się
3820     3, 34|             kiej burak, ale obchodzili z wolna, posobnie wszystkie
3821     3, 34|              bimbały bezustannie; biły z wolna, a długim, mocnym
3822     3, 34|           znajomkami, kiej pociemniało z nagła, daleki grzmot zahuczał
3823     3, 34|            podniósł na drogach.~Ludzie z bliższych wsi jęli na gwałt
3824     3, 34|              szarpiąc zbożami, ptactwo z wrzaskiem uciekało pod dachy,
3825     3, 34|              do chałup, bydło wyrywało z pól, a po drogach już się
3826     3, 34|       powyrywał, jaże gałęzie i snopki z dachów w cały świat porwał,
3827     3, 34|             wyłazić na świat, i dychać z lubością ochłodzonym powietrzem;
3828     3, 34|             spienione wody, spływające z radosnym bełkotem do stawu.~
3829     3, 34|        przenikała duszę, że już dzieci z wrzaskiem brodziły po rowach
3830     3, 34|           nocuj me!~ ~Zaś od pola wraz z rykiem stad spędzanych darły
3831     3, 34|               nieszporów roznosiło się z karczmy zawodzenie skrzypków,
3832     3, 34|        przepełniała karczmę, zaraz też z miejsca poszli oberkiem,
3833     3, 34|           podziwowi Szymek Dominikowej z Nastusią. Darmo go młodszy,
3834     3, 34|         grajkom, Nastkę wpół ujmował i z całej mocy wrzeszczał:~-
3835     3, 34|                   Jeno ostro, chłopcy, z kopyta, po naszemu!~I nosił
3836     3, 34|           obcasami.~- Wiechcie, jucha, z butów powytrzącha! - szeptał
3837     3, 34|          kamratami.~- Gorzałki bym się z wami napił na zgodę - rzekł
3838     3, 34|             brat, zaczął im cosik raić z cicha; że wsparci o szynkwas
3839     3, 34|              jakoś nikto nie zaczynał, z czym przyszli: jaże Mateusz
3840     3, 34|                   Rzekłeś! Dobrze wama z Miemcami w piątki na sperce
3841     3, 34|            Miemcami w piątki na sperce z kawą, to jeszcze lepiej
3842     3, 34|                 co wiadomo, że co dnia z nimi hańdryczysz.~- Kto
3843     3, 34|                  Robotę! co inszego ty z nimi obrabiasz - rzekł ciszej
3844     3, 34|              ciszej Wachnik.~- Jakeś i z dziedzicem nasz las obrabiał -
3845     3, 34|                do dychania w Lipcach i z torbami pójdziemy albo do
3846     3, 34|              zaradzić nie poredzą.~- I z gospodarek nam nie ustąpią! -
3847     3, 34|               torby se wygrały.~- To i z Podlesia możem wykupić i
3848     3, 34|       sprzedają, a potem to znajdziesz z jakie tysiąc złotych za
3849     3, 34|              głupie, głupie! To starzy z całego ledwie się przeżywią,
3850     3, 34|           zwalił w ciemię.~- Bieda nie z tego, że ojcowie nie chcą
3851     3, 34|      gospodarek - mówił dalej - a jeno z tego, że Lipce mają ziemi
3852     3, 34|             ugryziesz, choćbyś zdychał z głodu, nie ma jej kupić
3853     3, 34|               kogo. Żeby to wciórności z takim urządzeniem.~Grzela
3854     3, 34|                mu przerwał:~- Cóż nama z tego, że drugie dobrze mają!
3855     3, 34|             piekła, przyleciała bowiem z kijem po synów, chciała
3856     3, 34|              jeno co się oparli, matkę z karczmy wypędzili, a teraz
3857     3, 34|                sposób, który był taki: z dziedzicem się pogodzić
3858     3, 34|                dwanaście pola!~- A nam z dziesięć, cała gospodarka!~-
3859     3, 34|                żeby wam dodał po koniu z wozem i po krowie, co? -
3860     3, 34|            czekać, jak wypadnie sprawa z borem. Grzelowy sposób jest
3861     3, 34|               trza zrobić tak samo jak z borem.~- Czasem tak można,
3862     3, 34|               Wykurzymy ich kiej lisów z jamy.~- A juści, niby to
3863     3, 34|           dobrze rozważą, czy im wojna z nami pójdzie na zdrowie...
3864     3, 34|           zerwał się od stołu i zaczął z całych sił odwodzić od tych
3865     3, 34|         zamysłów. Przekładał, jakie to z tego wynikną procesy, nowe
3866     3, 34|                kiej w kościele, jakbyś z książki wyczytywał, a nam
3867     3, 34|         pięściami w stół, a wrzeszczeć z wielkiej radości:~- Dobra
3868     3, 34|             jak i wszystkie, ale jakoś z pomocą boską żyć można...
3869     3, 34|            wytłucze!...~- Żyd i trzyma z narodem! Słyszeliśta, co?~
3870     3, 34|         dziadek i mój ojciec też... to z kim ja mam trzymać?... co?...
3871     3, 34|       będziecie gospodarze, to ja będę z wami handlował!... Jak mój
3872     3, 34|          handlował!... Jak mój dziadek z waszymi, no nie?... A coście
3873     3, 34|          jakiemuś Tereskę i puścił się z nią w tany, a za nim drugie
3874     3, 34|             nim drugie zaczęły dziewki z kątów wyciągać, na muzykantów
3875     3, 34|                bo grajki wiedziały, że z Mateuszem nie przelewki,
3876     3, 34|     Roztańcowała się karczma na dobre, z czubów już się galancie
3877     3, 34|             szumiały cicho drzewiny, a z mokradeł roznosiły się żabie
3878     3, 34|       trzymając się wpół, wysuwała się z karczmy i w cienie szła...
3879     3, 34|                ziemniaki, a ta do mnie z pyskiem.~- Wypędzić ją ze
3880     3, 34|                     Baczę, co tak samo z jedną zrobili za moich młodych
3881     3, 34|                poczciwiej...~Rwały się z mroków postrzępione rozmowy,
3882     3, 34|             tylko jeden grubachny głos z Jambroża górował wyraźnie
3883     3, 35|          nawołując do przepędzenia ich z Podlesia.~Karczmarz ze swojej
3884     3, 35|            spokój, Grzela, nie trafisz z niemi do rozumu: trza by
3885     3, 35|       przerobisz: inszym trza sposobem z niemi; oto nie przeciwiać
3886     3, 35|               nie ma czasu, pomogę wam z chęcią.~I zaraz poszedł
3887     3, 35|            kiej ludzie zaczęli ściągać z pól, proboszcz poszedł na
3888     3, 35|            pytał o różności, a głównie z kobietami się zmawiał i
3889     3, 35|              zmawiał i w końcu każdemu z osobna a cicho powiadał:~-
3890     3, 35|             Mieli iść po nieszporach i z Rochem na czele, że to mógł
3891     3, 35|                że to mógł się rozmówić z Miemcami po ichnemu.~Właśnie
3892     3, 35|           chłopakom; odeszli pohukując z radością; on siedział na
3893     3, 35|              osuszone, ciężkie trawy i z pól zawiewał chłód pachnący
3894     3, 35|           miskę przed gankiem pojadały z wolna, broniąc się łyżkami
3895     3, 35|                się dziewczyny i ktosik z cicha grał na fujarce.~Rocho
3896     3, 35|              na nią oczy. ~Przystanęła z zapartym oddechem czekając,
3897     3, 35|             westchnienia rwały się jej z piersi, a niekiedy łzy kapały
3898     3, 35|          piersi, a niekiedy łzy kapały z zaczerwienionych oczu i
3899     3, 35|          wszystko złe przez niego... i z Antkiem by tego nie było...
3900     3, 35|             przez szczytowe okno wasąg z chorym pod drzewami, pobiegła
3901     3, 35|                ganku, gdy przechodziła z powrotem, ale udawał, że
3902     3, 35|         Miemców...~- Prosili, to pójdę z nimi do sąsiadów - powiedział
3903     3, 35|               do sąsiadów - powiedział z naciskiem.~- Nowe dybki
3904     3, 35|               że jak znowu pójdą hurmą z kijami a krzykiem, to Miemcy
3905     3, 35|               wąsy ze złości. ~- Jacek z kancelarii! - zawołał spostrzegając
3906     3, 35|             Maćwiejówny Boryna" papier z kancelarii! - recytował
3907     3, 35|               wyciągając jakąś kopertę z torby.~Hanka przybiegła
3908     3, 35|                papier, nie wiedząc, co z nim począć.~- Przeczytam -
3909     3, 35|      zawiadamia, Hanka, że możecie się z Antkiem widywać raz na tydzień.~
3910     3, 35|                łzami, rozwiedła ręce i z ciężkiem westchnieniem jak
3911     3, 35|             się jej serce nie rozpękło z radości i z onego żaru dziękczynień;
3912     3, 35|               nie rozpękło z radości i z onego żaru dziękczynień;
3913     3, 35|             ciekły strumieniami a wraz z nimi ściekała pamięć wszyćkich
3914     3, 35|              prostowała się, jakby jej z dziesięć lat ubyło.~- Uwińcie
3915     3, 35|            maciory, przedrzeźniała się z boćkiem, a Łapie, któren
3916     3, 35|             wracają! Antek wróci!~Jaże z onej radości Jagnę jęła
3917     3, 35|        domyśliła się łacno wszystkiego z półsłówek i z tego, co Hanka
3918     3, 35|              wszystkiego z półsłówek i z tego, co Hanka wyprawiała.
3919     3, 35|            śniadaniu zasiadł pod oknem z papierosem w zębach, strzykał
3920     3, 35|     nieszporami przyjść na pacierze.~- Z kimże się to żenisz? - spytała
3921     3, 35|               się to żenisz? - spytała z urągliwym prześmiechem.~-
3922     3, 35|              urągliwym prześmiechem.~- Z Nastusią Gołębianką.~Nie
3923     3, 35|               zaś Szymek przeczekawszy z pacierz ozwał się znowu,
3924     3, 35|         wyprawić...~- Posyłałeś to już z wódką, co? - pytała tak
3925     3, 35|               tak samo.~- Chodził Kłąb z Płoszką.~- I przyjęła cię,
3926     3, 35|              za nogi a molestować wraz z bratem.~Odgarnęła ich od
3927     3, 35|    szarpnięciem oderwał wieko i zaczął z niej wywalać na podłogę
3928     3, 35|                obleczenia. Rzuciła się z wrzaskiem do obrony, próbowała
3929     3, 35|               słabiznę, otrząchnął się z taką złością, że padła na
3930     3, 35|            niego. Nie chciał tej bitki z matką, to się jeno obraniał
3931     3, 35|          popadło, że już rozwścieczony z bólu oddawać zaczął. Sczepili
3932     3, 35|              niego niby pijawka i biła z oszalałą zapamiętałością.~
3933     3, 35|            Juści, co zaraz ją wywlekli z rumowiska, ale chociaż była
3934     3, 35|             stara wyrwała się kobietom z rąk, skoczyła za komin do
3935     3, 35|             skoczyła za komin do drąga z obleczeniem i zdzierając
3936     3, 35|               obleczeniem i zdzierając z niego Szymkowe rzeczy, jęła
3937     3, 35|                okno do sadu...~- Precz z moich oczu! Nic tu twojego,
3938     3, 35|                strawy, choćbyś zdychał z głodu! - wrzeszczała ostatkami
3939     3, 35|            przez srogie boleście padła z rozdzierającymi jękami. ~
3940     3, 35|               stara już prosto ryczała z bólu... Jakże, toć całą
3941     3, 35|           ostanę, nie ustąpię! - gadał z ponurą zaciętością, bezwolnie
3942     3, 35|                prośby ni molestowania, z miejsca się nie ruszył i
3943     3, 35|       przysiadł pobok, nie wiedząc, co z nim począć, zaś Jędrek,
3944     3, 35|               bratem nieśmiało.~- Pódę z tobą, Szymek, we świat,
3945     3, 35|                tyle co jedna Sikorzyna z nią pozostała.~Wkrótce i
3946     3, 35|         siedziały pod chałupą. Mateusz z cicha prawił, Szymek kiwał
3947     3, 35|           ponad strzechę.~Jagna wyszła z wiadrem po wodę do stawu.~
3948     3, 35|              ręce kiej to dzieciątko i z nieopowiedzianą dobrością
3949     3, 35|             twardo powiedział:~- Ostaj z Bogiem!...~Musiał uciekać,
3950     3, 35|         winowata?.. co? - skarżyła się z boleścią.~- Ja mu, ścierwie,
3951     3, 35|           zaczęły bić, naród wychodził z kościoła, zaroiły się wnet
3952     3, 35|               na siebie i przechodzili z zasępionymi twarzami; nawet
3953     3, 35|           pusto: nikt się nie pokwapił z odwiedzinami. Stara pojękiwała
3954     3, 35|      przyleciał do Szymka.~- Pójdziesz z nami do Miemców? - pytał.~-
3955     3, 35|               mój po ojcu, nie ustąpię z miejsca - gadał swoje chłopak.~-
3956     3, 35|           stawem.~- Rocho przyszli już z kościoła? - zagadał~- Przyszli;
3957     3, 35|                   Prawda to, że ksiądz z ambony kogoś wypominał?...~-
3958     3, 35|                żeby ją zaraz wypominać z ambony prawie po imieniu...
3959     3, 35|              co wyrabiają! A na dwórki z Woli też nie wygraża pięściami,
3960     3, 35|           pięściami, zaś o dziedziczce z Głuchowa, choć cały świat
3961     3, 35|              świat wie, jak się tłucze z parobkami, głosu nie podniesie! -
3962     3, 35|     Dominikowej Szymek musi się ożenić z Nastką: już ja tego dopilnuję!
3963     3, 35|             rozbłysły.~- Jużeśmy o tym z Grzelą i chłopakami radzili,
3964     3, 35|             bór.~Zebrali się oczekując z niecierpliwością na resztę.~-
3965     3, 35|          resztę.~- Wójt także powinien z nami iść! - zauważył któryś
3966     3, 35|               się Kłąb.~- Byłby zaraz. z tego nowy podatek z morga,
3967     3, 35|             zaraz. z tego nowy podatek z morga, jak w Dołach.~- Pewnie;
3968     3, 35|         dygoczą przed bele łachmytkiem z urzędu.~Wrzeszczał, że stropili
3969     3, 35|            jajków dała mu na święta, a z tego wyszło, co na książce
3970     3, 35|            Przerwali, bo Rocho wyszedł z izby, powiódł oczyma po
3971     3, 35|               się na środek drogi, zaś z tyłu pociągnęło nieco kobiet
3972     3, 35|           strugą wynosił się pod borem z jakiegoś ogniska i śpiewania
3973     3, 35|              trawie, w koszulach jeno, z fajami w zębach, i pili
3974     3, 35|                fajami w zębach, i pili z glinianych garnczków; dzieci
3975     3, 35|          miejsca spokojnie, pociągając z kuflów; flecik zagwizdał
3976     3, 35|               wżerały się w Miemców, a z twarzy kieby zastygłych
3977     3, 35|        odpowiedzieli, nie ruszając się z miejsc. Jeno ten stary,
3978     3, 35|              To siadajcie, gospodarze, z Lipiec, widzę, jesteście,
3979     3, 35|            ostało w domu! - powiedział z naciskiem Grzela.~- Bardzośmy
3980     3, 35|              pierwsi, to może piwa się z nami napijecie... na sąsiedzką
3981     3, 35|             targać, nabzdyczać a cosik z cicha mamrotać.~Kobiety
3982     3, 35|           warczały pod ścianami, a oni z dobre Zdrowaś stojali tak
3983     3, 35|               złością, że już niejeden z pięściami darł się ku chłopom
3984     3, 35|              kupować ziemię! Dlaczego? Z jakiego prawa?...~Znowu
3985     3, 35|                nie podoba, niech idzie z Bogiem i omija nas z daleka.
3986     3, 35|             idzie z Bogiem i omija nas z daleka. No, czego jeszcze
3987     3, 35|        Zdzielże który w łeb pierwszego z brzega.~- Juchy im ździebko
3988     3, 35|                  Damy się to; chłopcy? z całego narodu się wytrząsają!~-
3989     3, 35|          kreminałem i przekpiwacie się z nas! Dobra, ale teraz zagramy
3990     3, 35|               Dobra, ale teraz zagramy z wami inaczej! Nie chceta
3991     3, 35|             nie wysiedzicie! Przyszlim z pokojem, a wy chceta wojny!
3992     3, 35|                zaczynajcie, Szwaby, bo z chłopami nie zdzierżyta.~-
3993     3, 35|                i wyzywająco. Stali już z bliska, ślepiami się jeno
3994     3, 35|               jeno bodąc, przestępując z nogi na nogę, trzaskając
3995     3, 35|          pazury i niejeden aże dygotał z gotowości, gdy Rocho ogarnął
3996     3, 35|               się krzykając:~- Ostajta z Bogiem, świńskie pomioty!~-
3997     3, 35|                 Zajrzymy tu potańcować z waszymi pannami!~Jaże ich
3998     3, 35|               oddawały, jensi gwizdali z uciechy, to gwarząc obejmowali
3999     3, 35|                 jedna w drugą; i każda z łąką i paśnikiem.~- Byle
4000     3, 35|          Mateusz.~- Wziąłbym tę ziemię z kraju; przy drodze - szepnął