Tom, Rozdzial

 1     1, 3 |      dochodziło i oblewało bielone ściany, po których i muchy łazić
 2     1, 3 |          bo drogę otaczały potężne ściany boru, że żaden wiater ni
 3     1, 5 |       mokra zimna noc tłukła się o ściany i pojękiwała w sadach.~Nawet
 4     1, 5 |         morze się kolebała, biła o ściany domów i przewalała z końca
 5     1, 6 |          płotów i bryzgał pianą na ściany chałup.~Cała wieś była zajęta
 6     1, 7 |             bo się mocno dzierżyła ściany i dyszała ciężko.~Jędrzych
 7     1, 8 |          czerwieniła, odwracała do ściany, ale w końcu, przysłoniwszy
 8     1, 8 |          bełkotał niewyraźnie spod ściany, ale się nie doczekał, bo
 9     1, 9 |       samej ziemi... juści... całe ściany widzi mi się ze szyb...
10     1, 10| zapamiętale. Wziął się do ogacania ściany od podwórza, Witek nosił
11     1, 10|        sobą o łóżka, o skrzynie, o ściany, aż łby trzaskały. Krzyk
12     1, 10|          domach gasły, ino bielone ściany występowały mocniej ze sadów
13     1, 11|          się chwiał, zdało się, że ściany się rozpękną od tej ciżby
14     1, 11|        zakurzyć papierosa abo i te ściany mocne podpierać.~Jagnę wprowadziły
15     1, 11|       przestanku, podłoga dudniła, ściany się trzęsły i izba wrzała
16     1, 11|        izbie się nosił szeroko, od ściany do ściany, to przed muzyką
17     1, 11|        nosił szeroko, od ściany do ściany, to przed muzyką piosneczki
18     1, 11|           oszalałe, taczało się od ściany do ściany, z izby do sieni,
19     1, 11|           taczało się od ściany do ściany, z izby do sieni, z sieni
20     1, 12|   niezgorzej, muzyka huczała przez ściany i krzyki szły wesołe a śpiewania.~
21     1, 12|           z których sączyły się na ściany żywiczne strugi, niby łzy
22     1, 12|         dzień przechodził z wolna; ściany przygasły, drzwi zbladły
23     1, 12|           chałupie z taką mocą, aż ściany stajni drygały i przestraszone
24     2, 13|           raz wichura parła barami ściany, tłukła się o węgły, podważała
25     2, 13|          rozgonione i tłukły się o ściany, we świat gnały!~Najstarsi
26     2, 13|           trzęsawiska dźwigały się ściany spaczone, struchlałe, przegniłe,
27     2, 13|            mróz trząsł siwą brodą; ściany pełne dziur, pozapychanych
28     2, 13|         kajś niekajś ino czerniały ściany stodół, kłębiły się rude
29     2, 14|      podłoga, okna jak się patrzy, ściany bielone; i ciepło, i czysto,
30     2, 14|             Magda porwała się spod ściany i z płaczem a wyrzekaniem
31     2, 14|      rozsrebrzone dachy, czerniały ściany, występował w głębi za szopą
32     2, 14|    doszczekiwać i przypierać ją do ściany, aż Jewka obroniła i powiedła,
33     2, 14|         szczycie, to pogięte stare ściany łupnęły, jakby kto strzelił,
34     2, 16|   Jambrożym przystrajali ołtarze i ściany jedliną, jakiej nawiózł
35     2, 16|       swawoli skrzydła przybiją do ściany!...~Msza się odprawiła,
36     2, 18|        świecie, biła niby barami w ściany, aż dom trzeszczał i pojękiwał.~-
37     2, 19|     wielgachnym, taczającym się od ściany do ściany, rozśpiewanym,
38     2, 19|        taczającym się od ściany do ściany, rozśpiewanym, pijanym uciechą
39     2, 19|      prawił do ucha, przypierał do ściany, obejmował, za ręce brał,
40     2, 20|            piersi, odwrócił się do ściany i ani już słowem się ozwał
41     2, 20|         izby, omieciono z pajęczyn ściany, Józka wysypała żółtym piaskiem
42     2, 21|        borowi, odbijał się kiej od ściany, przewalał wznak na pola,
43     2, 23|            z krzykiem, bijąc się o ściany, nie wiedząc wyjścia, oszaleli
44     2, 25|         kajś niekaj zacinało przez ściany i okna, lało ze wszystkich
45     2, 25|          staruchy zaś wyłazili pod ściany nagrzewać struchlałe kości,
46     2, 25|         roztrzęsione i poczerniałe ściany, to znowu staw barował się
47     2, 25|          wszystkich stron, kiej te ściany ściskają wieś i duszą, chcesz
48     3, 26| czarniawych sadów świeżo pobielone ściany.~Każdą chałupę mogła już
49     3, 26|            popstrzyły wapnem szare ściany i pofarbowały ramy okien
50     3, 26|          grało w czystych szybach; ściany jaśniały jakby z nowa pobielone;
51     3, 27|          muchy wyłaziły na ogrzane ściany, a czasem i pszczoła się
52     3, 27|    rozpowiadał, jako tam biją i do ściany przykuwają.~- Może tak i
53     3, 28|            ciepał się raz po raz o ściany i tratował sady, że drzewiny
54     3, 29|    przetrącone skrzydła trzepiąc o ściany, a niejedna chałupa się
55     3, 29|       worami rypał raz po razie we ściany i dachy, że wszystko było
56     3, 29|            szyby gnietły, a tak we ściany rypał i tłukł, kieby tymi
57     3, 29|            Stachowej zostały tylko ściany, ino barzej jeszcze pogięte
58     3, 29|            kiej cosik nie rypnie w ściany! Jezus!... myślałam, że
59     3, 29|         czujny wielce.~- Zwalą się ściany i jeszcze was przygniecie! -
60     3, 29|      wietrzyli po sadach pościele, ściany bielono tu i owdzie, psy
61     3, 29|           obrazy, powystawiane pod ściany.~Wszędy zaś taki gwałt panował
62     3, 29|            wysypana, okna czyste i ściany, a obrazy omiecione z pajęczyn,
63     3, 29|         mącie, bielały kajś niekaj ściany z przypadłych do ziemi chałup
64     3, 30|       pozdrawiań, i kołysał się od ściany do ściany, aż się od tego
65     3, 30|           kołysał się od ściany do ściany, aż się od tego naporu kolebały
66     3, 30|           którymi umaili ołtarze i ściany wszystkie.~Ledwie co się
67     3, 30|           się co trocha na płoty i ściany; kierował się za śmiechami,
68     3, 30|         próg wyjrzał, że już nawet ściany były pomoczone i kałuże
69     3, 31|           ryczała też tłukąc się o ściany, jaże strach było patrzeć.
70     3, 31|          sąsiady to jak te płoty a ściany bronne: świnia się bez nie
71     3, 33|       żebra sterczały przepiłowane ściany i dach, przypierające do
72     3, 33|            węgary jeno dać nowe... ściany też by podporami wesprzeć...
73     3, 33|          było tego, było, jaże się ściany rozpierały! A za cóż to
74     3, 34|         gdzie już i dzieuchy maiły ściany, drogę też miejscami równali
75     3, 34|       wyczki polnej i przystrajała ściany kapliczki; opięła też nimi
76     3, 34|     darowała i chałupie, gdyż całe ściany i okna ginęły pod zielenią,
77     3, 34|      miejsca poszli oberkiem, jaże ściany i dyle pojękiwały, a przewodził
78     3, 35|         się po izbie, tłukli się o ściany i sprzęty ze strasznym wrzaskiem.~
79     3, 36|           dojdę...~Odwrócił się do ściany i więcej nić nie powiedział,
80     3, 36|       kożuchem.~Wyrosłe, zielonawe ściany żyta pochylały się nad miedzę
81     4, 37|        Józka z rykiem tłukła się o ściany, Witek buczał wraz z dziećmi,
82     4, 37|      ogniem i tak przypiekał, jaże ściany płakały żywicą i więdły
83     4, 37|            zagląda i obciera się o ściany, to jakby ktoś klamki zatargał
84     4, 40|     przyźbie i przytuliwszy się do ściany zadrzemała, ani się tego
85     4, 40|      wyłaniały się z wolna bielone ściany, płoty a puste, orosiałe
86     4, 41|            jeszcze przypiekało, że ściany popuszczały żywicą, parzyła
87     4, 41|        muchy, od których roiły się ściany, brzęczały nieustannie i
88     4, 42|   popłakiwała spozierając na białe ściany Lipiec, widne ze sadów.~
89     4, 45|          na wsi ludzie widzą przez ściany nawet i to, czego wcale
90     4, 49|   trzeciemu zachce się wyjąć kawał ściany, to w końcu chałupa się
91     4, 49|           ostrze kosy i pojękiwały ściany żyta.~A tymczasem na wsi
92     4, 49|        kiej burza, jaże zadygotały ściany, Dominikowa zastąpiła drogę,
93     4, 49|         drzwi, stała przytulona do ściany i nie broniła się, nie wydała