Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
cmokania 1
cmokaniem 1
cmoknal 1
cna 78
cni 6
cnilo 4
co 2569
Frequency    [«  »]
79 kosciele
79 krzyknal
78 calej
78 cna
78 ktosik
78 lepiej
78 matki
Wladyslaw Stanislaw Reymont
Chlopi

IntraText - Concordances

cna

   Tom, Rozdzial
1 1, 1 | wełniaka, zapomniała do cna, jej odsłonięte do kolan 2 1, 1 | Starzyście. Wawrzku, a do cna jeszcze głupi - zaczęła 3 1, 5 | kieby zgrzebne płótna, do cna przemiękłe, i po drogach 4 1, 5 | doszedł, sczezła gdzieś do cna, jakby się w ziemię zapadła; 5 1, 5 | Wykopaliśta już?~- Do cna !~- Nie wiecie, co u Kłębów?~- 6 1, 8 | chałupach, bo drogi były do cna rozmiękły, to pogwarzano 7 1, 9 | już tych świątków zażyć do cna.~Dzień już przywierał szare, 8 1, 9 | z drugimi, a gdy już do cna pociemniało, Kuba powlókł 9 1, 9 | płotów nawet nie ostało... do cna wszystko spalone... a stary 10 1, 12| Jambroży nie wytrzeźwiony do cna, bo się jeszcze potaczał 11 1, 12| Sił się ino wyzbyłenn do cna, ale zdrowszym!~Leżał spokojnie 12 2, 13| na dobre trzy piędzie, do cna przyokrył kożuchem ziemię 13 2, 13| karczmy, przez dróżkę, do cna zasypaną i ledwie co poznaczoną 14 2, 15| włosami i wąsy golił do cna jak wszyscy, że mu ino te 15 2, 16| roku, ale się we wesele do cna pomarnowały.~Juści, że dał 16 2, 16| i Dominikowej też, że do cna go opanowały! Dobrze mu 17 2, 16| Kościół był zapchany do cna, do tego ostatniego miejsca 18 2, 19| ostatnie zorze zetliły się do cna, że ino kajś niekaj na zachodzie 19 2, 19| raz, nim się jeszcze do cna ściemniało, leciały chyłkiem 20 2, 19| Przepij no do mnie, do cna mi zaschło w gardzieli! 21 2, 20| widywania się bez jej pomocy. Cna to nosiła wieści między 22 2, 22| podporami go wspierać, by się do cna nie zwalił.~Gwar się czynił 23 2, 22| żreć, boć zgłodniały był do cna - ale co chyci zębami trawy, 24 2, 24| przyodziewku.~Bróg był spalony do cna i porozwalany, że jeno dwa 25 2, 24| mocno, opadła przy tym do cna z ciała, że szmaty wisiały 26 2, 24| zawdy, bo jakby w niej do cna struchlało kochanie po mężowych 27 2, 24| dość długo, ale już był do cna przytomny. Odszedł go śpik, 28 2, 25| obmokłe, poczerniałe i do cna zbiedzone, a co już pola, 29 2, 25| niższych polach widziały się do cna wymarzłe, to niejednemu 30 2, 25| nie zapamiętała się już do cna, nie; myślała wtedy o domu, 31 2, 25| bojałaś, przemieniłaś się do cna...~- Nie pleć, co się ta 32 3, 26| nie wywczasowawszy się do cna zrywać się ano musi nade 33 3, 26| ścianę i z jękiem padła.~- Do cna, widzę, zwątleliście, nie 34 3, 26| szybach przygasły, i wieś do cna ogłuchła, zapalili w izbie 35 3, 27| wysiedzieć? Stary obmierzł jej do cna i ciążyła ta ciągła wojna 36 3, 27| To może i bez to już do cna straciła serce do niego, 37 3, 28| najadłam, że me w końcu do cna rozebrało. Człowiek nie 38 3, 29| Myśleli, że rozum do cna stracił.~Naraz poruszyli 39 3, 29| boć dach się zwalił do cna i razem z sufitem runął 40 3, 30| zasnute, ale już widne do cna i połyskujące, a wieś spała 41 3, 30| na moście.~A kiej się do cna wyludniło, wsunął się do 42 3, 31| zażyciu.~- Widać już do cna ogłupiał! Obaczcie; czy 43 3, 31| taki pan...~- A jest, że do cna ogłupiał! Człowiek każden 44 3, 31| krótko, bo go wnet słońce do cna zeżarło - to i nie dziwota, 45 3, 31| co począć, bezradni i do cna wystraszeni, któraś rzuciła 46 3, 33| stała zamknięta i drogi do cna opustoszały, bo kto ostał, 47 3, 33| stanowczo:~- Zetlałe do cna, samo próchno, nic z tego 48 3, 33| mdlały pożółkłe, trawy do cna wypalało po ugorach, strugi 49 3, 34| świątkach umajenia chałup do cna nie przewiędły, kiej któregoś 50 3, 34| potrzebę schowany.~- Do cna ustałem, dzień jaki odpocznę - 51 3, 34| zaś Jędrzych pijany do cna ryczy w kominie.~Nie pytali 52 3, 36| powieda, jako nie chce do cna zgarbacieć przy ciosołce, 53 4, 37| w żałobnej cichości, do cna w sobie struchleli z onej 54 4, 37| zachodu.~A kiej się już do cna zrobił wieczór i pokończyli 55 4, 37| ściągała na świat, więc już do cna przycichło, gdzie spać się 56 4, 38| dziw duszy nie zgubił.~- Do cna miętki naród, na oko chłopy 57 4, 38| bych Józce pomagał.~Do cna już ściemniało na świecie, 58 4, 39| po polach.~- Wiecie, a do cna przepomniałyśmy o tym papierze 59 4, 40| noc już była zbielała do cna i na wschodzie rozpalały 60 4, 40| W Modlicy zaś wyschła do cna, musiały sadzić na nowo.~ 61 4, 40| Kobiety poglądały na się, do cna stropione jej spokojnością.~- 62 4, 40| marsza grają.~- Laboga, do cna przepomniałam. Józka, łap 63 4, 40| ten wisielec czy co? Do cna zgłupiała.~- Zarno się ona 64 4, 40| przetoczyć na klepisko, bo się do cna rozeschnie.~- A bo to raz 65 4, 40| jeść?~- Bogać ta mają, do cna już trawę wypaliło, żeby 66 4, 41| wojował. Pokorzylim ich do cna!~- Pietrek, kajże to drzewo? - 67 4, 41| cmokaniem je przynaglał, gdyż do cna ustawały, robota bowiem 68 4, 41| czterdzieści roków, a do cna już posiwiał i zgarbaciał, 69 4, 41| nikim. Juści, co chłopak do cna był zmizerowany i wyschnięty 70 4, 41| to rozumiesz, com już do cna zgłupiała i uwierzę ci w 71 4, 41| markotnie.~- Zgłupiałem już do cna! Jezu, dokąd to baba może 72 4, 43| dopiero kiej się już prawie do cna uspokoiło i padał deszcz 73 4, 43| na przyźbie, jakby już do cna zagubiona w dumaniach i 74 4, 44| bójcie się, po gorzałce do cna straci wiater.~Rzucał kto 75 4, 44| spokoili sołtysi.~A nim się do cna przyciszyło, rozległ się 76 4, 46| na wywiady.~Mrok już do cna przysłonił świat, Hanka 77 4, 46| odszedł, a że już było do cna pociemniało na świecie, 78 4, 47| nawet marnego słowa. Do cna głupie urządzenie na świecie!


IntraText® (V89) Copyright 1996-2007 EuloTech SRL