Tom, Rozdzial

 1     1, 1 |            ma żyto, kto ma kapustę temu dobrze słychać! - Pocałował
 2     1, 3 |          Głupie to jeno bydle, a i temu na koniec przyszło. Widzi
 3     1, 5 |           kto ma księdza w rodzie, temu bieda nie dobodzie... powiedział
 4     1, 5 |            Kto cięgiem jarmarczy - temu długo nie starczy.~- Im
 5     1, 6 |          oczy to się wam świcą jak temu wilkowi... aże dziwno...~-
 6     1, 6 |        różne... Jakoś ze trzy roki temu...~Nie skończyła, bo wszedł
 7     1, 7 |          srodze... bo przecież nic temu niewinna...nie zwoływała
 8     1, 7 |          Kiedy?~- Ze trzy pacierze temu. Dopiero co Jankiel umówił
 9     1, 7 |      usmarkany kiej Żydziak.~- Jak temu psu Jezusowemu było przez
10     1, 9 |            nabożnym przyglądał się temu i wyzierał okienkiem, żeby
11     1, 10|          rznąć przestał.~- Przeciw temu nie powstawaj w oczy, a
12     1, 10|          najwięcej obawiał.~- Trza temu zapobiec! - zdecydował natychmiast
13     1, 10|      nienawistnych, aż się zdziwił temu! Suka, ścierwa, rzucili
14     2, 13|       pieniędzmi.~- Kogo nie boli, temu wszystko powoli. Nie bolała
15     2, 13|          bierze, że ani oprzeć się temu, ni nawrócić. Dola go rzuciła
16     2, 13|          we świat.~Jeszcze godzinę temu ani myślał, że pójdzie,
17     2, 14|    gospodarstwo, i bieda cała! Kto temu zaradzi jak nie ona? Tylko
18     2, 15|           bo coś ze dwie niedziele temu, jak przyjechał.~- Wrócił,
19     2, 15|          do dawnego. Dziwowali się temu ludzie i różnie o tym mówili.
20     2, 15|          przyjacielstwa, że ledwie temu poradzę - powiedział Kłębowi,
21     2, 15|         ckno, ciasno i duszno, jak temu spętanemu koniowi w zagrodzie,
22     2, 15|           koniowi w zagrodzie, jak temu psu na łańcuchu, jak...
23     2, 15|         zmarło się komuś, bodaj że temu Bartkowi, którego to po
24     2, 15|              Juści, kogo nie boli, temu zawsze powoli. - Nie boli!
25     2, 16|      Dopiero w niedzielę, trzy dni temu.~- Pewnikiem ckni się im
26     2, 16|       drugimi i taką:~- "Dawno już temu będzie, bo tyle roków, co
27     2, 16|   powietrzu."~Dziwowali się wielce temu, co Rocho opowiadał, ale
28     2, 17|            la ludzkiego skrzybotu, temu i płakania są zbędne! Komu
29     2, 17|          zbędne! Komu jest dobrze, temu się widzi, że wszystko się
30     2, 19|          się na karczmie dziwowano temu. Mateusz zaś, że sobie był
31     2, 19|         ten smok, nie opierała się temu, bo jakże, mogłaby to, kiej
32     2, 20|           zachorzał!~Dziwowano się temu, przytakiwano, głowami kiwano,
33     2, 20|            z oburzeniem, bo zawsze temu przytwierdzała, kto z nią
34     2, 20|        parę koni, że dziwowano się temu wielce i mocno nad tym deliberowano,
35     2, 21|       Antek nie sprzągł z tą suką, temu stary nie winowaty, nie!~
36     2, 22|            zagrody!"~Dziwowali się temu zrządzeniu boskiemu niepomiernie,
37     2, 22|         trwogą.~- Kto o czym baje, temu się staje! - szepnęła ze
38     2, 24|            Jagna przecież, nikt by temu wiary nie dał, nie stary;
39     2, 24|         nastąpiła, nie dziwiła się temu siostra, a jeno tego nie
40     2, 24|           jej widział, aż się sama temu dziwowała, a choć czasami
41     2, 24|           kto przez kogo zgrzeszy, temu się do niego nie spieszy,
42     2, 25|       łęgach za młynem. Nie dawano temu wiary, boć dopiero marzec
43     2, 25|           rąbie chłopski las.~Nikt temu zrazu wiary nie dawał, bo
44     2, 25|         rychło się zgodził, aż się temu dziwowano, przemienił się
45     3, 26|          schodziła, aż się niemało temu nadziwowali.~Zaś kiej już
46     3, 27|        Powiadają: kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje, i prawda,
47     3, 28|          wyje: któren pieniądz ma, temu duda gra, a ty, biedaku,
48     3, 28|           jucha...~- Łacno o rozum temu, któren się na nic nie ogląda!
49     3, 29|           potrzęsie.~Dziwowali się temu oglądając raz po raz, a
50     3, 31|            było z tamtymi dwa roki temu.~- Może to i lepiej la chudziaków,
51     3, 31|          na to w Lipcach, idzie po temu!... - westchnęła smutnie,
52     3, 31|           Jak się im uda, dwa roki temu też tam stali, a Sosze maciorkę
53     3, 31|        stołkiem się rozglądając.~- Temu się najbarzej zdumiewają
54     3, 32|           każdemu wara do mnie jak temu psu! - wrzasnęła nagle,
55     3, 32|      któren zachorzał już parę dni temu, ale z pół drogi zawróciła
56     3, 32|        jego wolę, jakby nawet rada temu, że ją jakaś moc pojena
57     3, 34| hańdryczysz.~- Kto mi robotę daje, temu robię, nie przebieram.~-
58     4, 37|           jak kto na śmierć chory, temu nie pomogą dochtory.~- Taki
59     4, 37|      ślizgie...~- Kogo nie piecze, temu nie uciecze! - mruknął i
60     4, 37|          przebierają.~Zdziwiła się temu, ale po nieszporach, nie
61     4, 38|           jaże w niebiosy, jaże ku temu słońcu przenajświętszemu.~ ~. . . . . . . . . . . .~ ~
62     4, 38|           kole dziedzica. A on rad temu wielce, pogadywał wesoło,
63     4, 38|         wszystkimi, ale nawet była temu rada, gdyż obrzydły jej
64     4, 38|    przepuszczając ani jednego, zaś temu ślepemu z psem wetknęła
65     4, 38|            bede... komu głód kumą, temu torba matką - wyrwał się
66     4, 39|     szepnęła Hanka.~- Gorzej niźli temu psu na łańcuchu, że i w
67     4, 41|           jeno lebiodę z otrębami, temu nie potrza mówić o biedzie.~-
68     4, 41|          ale ja wzbroniłam, bo jak temu wilkowi wpadnie co w pazury,
69     4, 41|           świętej spowiedzi:~- Raz temu musi być koniec! Wstyd to
70     4, 41|     okrzesującego chojary.~- A kto temu był winowaty, jak nie dziedzic
71     4, 43|        lękiem a radością dając się temu, co miało się stać.~ ~
72     4, 44|      owdzie.~- A któren ma przeciw temu, niech wystąpi, a swoje
73     4, 45|          przędła wełnę, dziwił się temu, gdyż oczy miała przewiązane.~-
74     4, 46|           chałupach.~Dziwowali się temu, boć każden byłby przysiągł,
75     4, 46|          boru. Nie sprzeciwiał się temu i pożegnawszy starą ruszyli
76     4, 47|             no, no. Ale dobrze tak temu zdzierusowi, niech mu kałdun
77     4, 48|         łeb wrzątkiem oparzę kieby temu psu...~- ...ino ten razik,