Tom, Rozdzial

1001     3, 26|        grzesznemu.~To se jeno tajnie, po cichuśku, przepraszając
1002     3, 26|            wchodząc na drogę biegnącą po grobli wyniesionej nieco,
1003     3, 26|            wlekło się złotymi włosami po cichej, rozmodrzonej od
1004     3, 26|           jako ten wiater, któren raz po raz powiewał po stawie i
1005     3, 26|            któren raz po raz powiewał po stawie i gmerał w rudych
1006     3, 26|               się jeszcze rozglądając po chałupach.~Wójtowe stodoły
1007     3, 26|        kościoła otwartego na rozcież.~Po mszy już było, dobrodziej
1008     3, 26|         naglądał psów, baraszkujących po żółtych uliczkach ogrodu,
1009     3, 26|         latając przetrwożonymi oczyma po sadzie i chałupie, siedzącej
1010     3, 26|           wieki! Kto tam? - ozwał się po chwili zajękliwy głos z
1011     3, 26|   Wyprostowała się na te wspominki, a po wynędzniałej twarzy posypały
1012     3, 26|           poręby, pobili rębaczów, że po dobrej woli nie ustąpili,
1013     3, 26|                 Na swoim postawili, a po sprawiedliwości, bo póki
1014     3, 26|               bujno, ze śpiewami kiej po tej wojnie wygranej, całą
1015     3, 26|         wypytywać, zapisywać, a naród po kolei brać pod stróżę...
1016     3, 26|            najemnika dostać nie można po drugich wsiach, boć kużden
1017     3, 26|              że nawet i zorze grające po szybach przygasły, i wieś
1018     3, 26|   rozgorzałymi oczyma.~A ona najpierw po obraziku poświęcanym rozdała
1019     3, 26|          martwe milczenie. - Gdzie to po inne roki, w tym zwiesnowym
1020     3, 26|           górkę poszła, kości me bolą po drodze i oczy już śpik morzy.~-
1021     3, 26|             jęła się w sionce skrobać po drabce, gdy Kłębowa zaczęła
1022     3, 26|               że urwała, dowlekła się po omacku do skrzyni, przykucnęła
1023     3, 26|               z tych naleźnych piórek po pastwiskach uścibała...
1024     3, 27|            jęła mówić pacierz błądząc po świecie zaspanymi oczyma.~
1025     3, 27|           jaśnią bielonych ścian, zaś po omglonej gładzi stawu wlekły
1026     3, 27|          niewidna rzeczka mrowiła się po kamieniach cichuśkim, przytajonym
1027     3, 27|           różne zgwarzały się z cicha po sadach jakoby w tym pacierzu
1028     3, 27|            rada nierada pogłaskała go po łbie.~- Drugi człowiek a
1029     3, 27|            się ździebko wodząc oczyma po oszroniałych dachach, bo
1030     3, 27|                A to śpi pokraka, kiej po weselu!~Chłopak się wraz
1031     3, 27|        zawarte ścianą dalekiego lasu, po którym rozlewały się płomienie
1032     3, 27|         otulały zagony, a kajś niekaj po bruzdach lśniły się poniki
1033     3, 27|          chybcikiem na dawne miejsce, po drugiej stronie Borynowej
1034     3, 27|            garściach rządy, iż ledwie po dwóch niedzielach, a już
1035     3, 27|              ten pacierz, a wszystkie po kątach śpią !~Mamrotała
1036     3, 27|              na ganek i wetknąwszy im po glonku chleba przywołała
1037     3, 27|            izbie, a potem nalewała mu po ździebku do ust świeżej
1038     3, 27|          ciskając rozsrożonymi oczyma po śpiącej.~Ale Jagusia i tak
1039     3, 27|         rozplecione włosy burzyły się po białej poduszce spływając
1040     3, 27|              dzień zaglądali, to jeno po to, by jej pilnować, czy
1041     3, 27|      buchająca i lubością, że powiódł po niej zmrużonymi ślepiami.~-
1042     3, 27|                Przeszedł się kołujący po izbie i niby od niechcenia
1043     3, 27|               jak te złodzieje latały po kątach; zaśmiał się cosik
1044     3, 27|           męża, i tak zawżdy chodziła po izbie, by się nie natknąć
1045     3, 27|      wysiedzieć.~To latała z kądzielą po chałupach - ale mogła to
1046     3, 27|            się w stawie.~Krzątała się po izbie kiej szczygieł, z
1047     3, 27|         skrzyni ubiory rozkładając je po łóżku, rozpatrując, w jakie
1048     3, 27|              niej dziwnie pomroczało. Po cóż się to przybierać będzie
1049     3, 27|        buchały w górę, zaś na drodze, po drugiej stronie stawu, całkiem
1050     3, 27|            wodziła przygasłymi oczyma po rozruchanych drzewach po
1051     3, 27|              po rozruchanych drzewach po wodzie, kaj i owe chmury
1052     3, 27|          zanurzone w niebieskościach, po wszystkim świecie, nic jeno
1053     3, 27|      tęskności, że łzy ważne pociekły po zbladłych policzkach kieby
1054     3, 27|             Darmo Józka trzepała trzy po trzy i Pietrek rzucał jakie
1055     3, 27|             cię w czoło? - spytała go po cichu.~- Juści, że nie kto
1056     3, 27|           Mateuszu? - zagadnęła Hanka po przywitaniu.~- Tyle jeno,
1057     3, 27|          wysypując się z opłotków, że po drogach niby te maki czerwieniały
1058     3, 27|   zabawiających się ciskaniem kamieni po wodzie i za ptakami; niekiedy
1059     3, 27|                albo się pilnie nosiła po krzach, co niby zielone
1060     3, 27|           cień wielgachny poniósł się po ziemi.~Hanka modliła się
1061     3, 27|               dochodził swojego czasu po ździebku z dnia na dzień,
1062     3, 27|               troskliwie obzierał się po izbie. Hanka warowała jego
1063     3, 27|         uśmiech kiej słońce przemknął po niej.~- A na odchodnym zapowiedział,
1064     3, 27|              jego teraz wola pierwsza po ojcowej - podniesła ostry,
1065     3, 27|          dygotem trwogi.~- Może zaraz po świętach. może ździebko
1066     3, 27|       przeszedł, bo się już rozniesło po wsi o jego powrocie, i wkrótce,
1067     3, 27|            otwartego; prawda, bo niby po zarazie widziało się w Lipcach,
1068     3, 27|               chłopów wybije, że jeno po chałupach opustoszałych
1069     3, 27|          nieszpory, zbierali się jeno po opłotkach, po drogach stowarzyszali,
1070     3, 27|       zbierali się jeno po opłotkach, po drogach stowarzyszali, to
1071     3, 27|        Akuratnie i zapomniałam dać mu po połedniu...~- To i dobrze
1072     3, 27|       Jambroża, niech jutro, choćby i po mszy, a przychodzi ze statkami
1073     3, 27|            raniuśko jechała do miasta po sól i przyprawy...~- Zachciało
1074     3, 27|           kraju łóżka rozglądając się po izbie. Hanka przypadła ku
1075     3, 27|           zleciał, a on wodził oczyma po niej wlepiając je naraz
1076     3, 27|           przy mnie...~Rozkazał stary po jego wyjściu.~Juści, że
1077     3, 27|          Mówił wyraźnie, odpoczywając po każdym słowie, a ona, tłumiąc
1078     3, 27|          która nadeszła na ten czas i po swojemu zaraz rzekła:~-
1079     3, 27|           rzekła:~- Tak se zgodliwie, po przyjacielsku poredzacie,
1080     3, 27|      przyjacielsku poredzacie, że się po całej wsi roznosi...~Sklął
1081     3, 28|              ognia, ja polecę do Żyda po przyprawy.~- A śpieszcie,
1082     3, 28|             Ziąb tu u ciebie, że jaże po łystach liże.~Wzdrygnęła
1083     3, 28|              Nie powiadaj bele czego, po dobrej woli poszedł z drugiemi
1084     3, 28|             to, że się nażyje dobrego po grdykę; stroi się, po kumach
1085     3, 28|         dobrego po grdykę; stroi się, po kumach spaceruje i święto
1086     3, 28|          mówię!... nie dzieckom, wiem po co przyszłam i czego mi
1087     3, 28|            was, bych przedzwonić pałą po łbie świntuchowi!~- Żeście
1088     3, 28|            nie zrobić! Księża dopiero po śniadaniu wezmą się do spowiedzi.
1089     3, 28|               wyciągnie.~- A wy zawdy po swojemu, bych o północku
1090     3, 28|           brzuchu, nożem błysnął i aż po osadę wbił w serce.~Podstawili
1091     3, 28|             zamawiając się bele czym, po sąsiedzku, a ujrzawszy wiszącego
1092     3, 28|               obijały, wstępując niby po drodze do kościoła i na
1093     3, 28|          dzieci się też sporo plątało po kątach i do okien zaglądając,
1094     3, 28|           coraz więcej ludzi człapało po drogach, to wozy z drugich
1095     3, 28|             to wozy z drugich wsi raz po raz turkotały, że nad stawem
1096     3, 28|           ciepły wiater przewalał się po sadach albo zaś nawet sypały
1097     3, 28|             mu ano naród śmierdzi, że po każdym wyspowiadanym złe
1098     3, 28|             organiściakiem do Rzepek, po spisie.~- Gęsią orze, piaskiem
1099     3, 28|      spowiedzi osobno przeciek bierze po trzy grosze z duszy. Co
1100     3, 28|               w garście cudze patrzy, po trzydzieści złotych od pochowku
1101     3, 28|           bierze za to, co ta pobeczy po łacińsku i na organach poprzebiera.~-
1102     3, 28|       Jagustynka. ~- Nie mogliście to po swojej stronie szlachtować!
1103     3, 28|            spokój, zakręciła się jeno po izbie, wzięła różańce z
1104     3, 28|       przysłał ryb cały więcierz i że po obiedzie będą jeszcze spowiadali,
1105     3, 28|               gdyż siła narodu czeka.~Po prędkim i krótkim obiedzie,
1106     3, 28|                Jaki to zmyślny, nawet po ogonie rozpozna czyj!- szydziła
1107     3, 28|             mus nie dostaniecie.~- To po dobroci dacie tę oto ćwierć
1108     3, 28|              jęły drżeć i trzepać się po odzieniu, taką chęć poczuł
1109     3, 28|            gardziel ją chycić, powlec po izbie i skopać, ale się
1110     3, 28|              wykupić z kreminału... a po co drugie wiedzieć mają?...
1111     3, 28|             któremu pilno z nowinkami po kumach?...~- Dyć przestrzegam
1112     3, 28|               parę kroków; boć to nie po raz pierwszy ciska jej w
1113     3, 28|           sucho ujść mu nie ujdzie.~- Po prawdzie, że ojca rodzonego
1114     3, 28|        zatykał, a do tego zaś i Magda po jego odejściu przyleciała
1115     3, 28|           dobrodziej najpóźniej jutro po mszy; nie darmo Dominikowa
1116     3, 28|        blichowanego wosku, nosiła się po izbie. Nie odzywała się
1117     3, 28|         połcie w cebrzyki a beczkę.~- Po tej stronie w komorze będzie
1118     3, 28|          wreszcie przez zęby.~- Rano, po cichuśku, jak pójdzie do
1119     3, 28|             do swojej komory i będzie po krzyku! Nie odbije wam przeciech! -
1120     3, 28|      długachne flaki, że się skręcały po stole, kiej te węże czerwone
1121     3, 28|            wiecie?... pomaga sprzątać po drugiej stronie!...~- Co?
1122     3, 28|       ziębiący, wiater ciepał się raz po raz o ściany i tratował
1123     3, 28|                to się jej nie chciało po omacku utykać! - myślała
1124     3, 28|            napęczniałe przewalały się po zmętniałym niebie, a nikaj
1125     3, 28|              spała, wiater jeno hulał po polach i barował się z drzewami,
1126     3, 28|               jej stróżuje, więc choć po niewoli, dała spokój odkładając
1127     3, 28|               przyjacielstwo trzymał, po kiełbasie lebo czego inszego
1128     3, 28|          kiełbasie lebo czego inszego po kawale.~- Juści, łacno nie
1129     3, 28|          westchnieniem zmieniając nie po raz jeden zbyt krótkie kawałki
1130     3, 28|                to przydając niektórym po kawale kiszki, to znowu
1131     3, 28|             się pieknie i rozniesiesz po ludziach...~- Jezus, tylachna
1132     3, 28|             ślecie?~- Później się da, po połedniu... juści, że trzeba...
1133     3, 28|              procesjami ludzie ciągną po mąkę i kaszę; za ostatni
1134     3, 28|              Już i tak wóz się w polu po sękle zarzyna.~- Parę dni
1135     3, 28|             chmurzyska przewalały się po niebie kiej roztrzęsione
1136     3, 28|               szukała; nikaj ni znaku po nim, więc już prosto rzuciła
1137     3, 28|              tam przy beczce z rękoma po łokcie we zbożu i pilnie
1138     3, 28|   niespodzianie.~Nie wasza sprawa!... Po coście tu wleźli? - krzyknęła.~
1139     3, 28|      złodzieja...~- Niby to nie wiem, po cóżeście tu przyszli, co?
1140     3, 28|            właził będzie i penetrował po beczkach, kłódki może będziecie
1141     3, 28|         groziła.~Rozejrzał się dobrze po ścianach i ustąpił wreszcie
1142     3, 28|               nie mogąc się opamiętać po tym wzburzeniu.~- Trza je
1143     3, 28|         jedzenie i wielce rozgniewany po czapkę sięgał.~- Już mi
1144     3, 29|             się na nogach utrzymał, a po drugie, jako strapiony był
1145     3, 29|               wsi działo, to jeno raz po raz wznosił rozpalone oczy
1146     3, 29|         wybierała swoje gęściej niźli po inne roki - takusieńko było
1147     3, 29|         wywozić - to choć urób kulasy po łokcie, a bez chłopa nie
1148     3, 29|              zagonami, boćki brodziły po łęgach, kwiaty też kajś
1149     3, 29|             sięgały tęskliwe oczy, aż po owe wręby wsi i borów, niedojrzanych
1150     3, 29|               i radości...~Zaś wszędy po sąsiedztwach, kaj jeno okiem
1151     3, 29|          wesołe przyśpiewy i kukania, po polach błyskały pługi, ruchali
1152     3, 29|           dnia nie ciągnęło do miasta po kilkoro ludzi z węzełkami,
1153     3, 29|            przewiady.~Zaś w niedzielę po sumie albo jak wczoraj przy
1154     3, 29|            jękiem, trzepiąc gałęziami po stawie, snopki ano wyrywał
1155     3, 29|               się również uciekającym po niebie, zawlekanym kieby
1156     3, 29|          głosy.~Rozejrzał się bystro: po drugiej stronie stawu, przed
1157     3, 29|              Kobusowa zaś uwijała się po bokach, próżno chcąc się
1158     3, 29|               drapiąc się frasobliwie po głowie, a powstrzymując
1159     3, 29|             roboty, a nie penetrowały po chałupach!~- Ścierwy, ukrzywdziciele! -
1160     3, 29|            gorzałki i dalejże chodzić po chałupach, a ludzi pędzić
1161     3, 29|              Namawiał, aby dać tamtym po mendlu jajek z chałupy albo
1162     3, 29|           mendlu jajek z chałupy albo po kurze, tu poniechają i drugie
1163     3, 29|              zaraz Sochowa spokojnie, po porządku, jak to było.~-
1164     3, 29|               swoją szkołę: święta; a po drugie, że muszą w chałupach
1165     3, 29|               za najemnikami na Woli, po trzy złote obiecywałam od
1166     3, 29|           nierychło doszedł wstępując po chałupach:~Wieś się już
1167     3, 29|            szykować warzę obiednią, a po drogach jeno wiater hulał
1168     3, 29|         drzewinami miotał.~Ale wnetki po przypołudniu, mimo wichury
1169     3, 29|               ludzi, że w obejściach, po ogrodach, przed chałupami,
1170     3, 29|          kilka kobiet pojechało zaraz po obiedzie wioząc cosik pod
1171     3, 29|               wytrząchała się z desek po drodze, a dzieuchy we dwie
1172     3, 29|       Balcerków znowu Marysia, ta, co po Jagnie Borynowej za najgładszą
1173     3, 29|        papierosa.~A Rocho szedł dalej po chałupach miarkując, gdzie
1174     3, 29|              jako ten świątek Pański, po zagrodach roznoszący Boże
1175     3, 29|            gniły pod chałupami, błoto po kolana i nieporządki pod
1176     3, 29|            kiej świnie łaziły samopas po drogach, statki gospodarskie
1177     3, 29|             przezpiecznie iść, bo raz po raz leciały na drogę odłamane
1178     3, 29|         największymi worami rypał raz po razie we ściany i dachy,
1179     3, 29|          przewiewał, drzewa chlastały po ścianach i szyby gnietły,
1180     3, 29|         nieraz, co całą wieś wyrwie i po świecie roztrzęsie.~Uspokoiło
1181     3, 29|               się pokazało tyle szkód po wichurze, że i nie zliczyć:
1182     3, 29|           przerażenia.~- Przyleciałam po was, bo oni tam prosto przez
1183     3, 29|              kawał deski, bo w błocie po kostki stojał, przestąpił
1184     3, 29|            wiszące nad głowami, a nie po jednym policzku łzy skapywały
1185     3, 29|              potrzeby, ja i tak zaraz po świętach mszę odprawię na
1186     3, 29|             więcej, skoro nie chciał. Po prawdzie i u niej było ciasno,
1187     3, 29|          zapachem topolowych pąków.~A po drogach wsi roiło się od
1188     3, 29|         dzieciaków i czerwieniejących po sadach kobiet.~Sienie i
1189     3, 29|          stały na przestrzał wywarte, po płotach suszyli przeprane
1190     3, 29|          dopiero co szmaty, wietrzyli po sadach pościele, ściany
1191     3, 29|               ze świniami bobrującymi po rowach, a kajś znów krowy
1192     3, 29|            wóz wyjechał do miasteczka po świąteczne zakupy. A zaraz
1193     3, 29|              kogo przemówić, to i raz po raz ciągał na wóz ciołka
1194     3, 29|       złodziej obcy też nie przyszedł po parę funtów... To Jagusina
1195     3, 29|             znowu zeźliła, że dopiero po pierwszych kurach zadrzemała.~
1196     3, 29|             łóżka przypominając jazdę po zakupy i biegnąc budzić
1197     3, 29|             przeszkadzały, nosiły się po drogach, grzechocąc a klekotając
1198     3, 29|             dymy w pochmurzone niebo.~Po oborach zaś ryczały inwentarze,
1199     3, 29|           ogródkach, drób się wałęsał po drogach, a dzieci robiły,
1200     3, 29|          chciały, za łby się wodząc i po drzewach łażąc za wronimi
1201     3, 29|               przyjechał i spacerował po wsi w okna jeno zaglądając,
1202     3, 29|        saganie kiełbasy parkotały, że po izbie chodziły takie wiercące
1203     3, 29|              cosik wpośród dzieci raz po raz nosem pociągał i wzdychał.~
1204     3, 29|      Dziwowali się temu oglądając raz po raz, a kiej Hanka powróciła
1205     3, 29|            jeno turkotał zawzięcie, a po chałupach prawie do północka
1206     3, 29|            świecie, że naród, chociaż po ciężkiej pracy wczorajszej,
1207     3, 29|           onymi różnościami polał się po Witku.~Uciecha zapanowała,
1208     3, 29|             spencerek i w las pognała po borowinowe gałązki i wąsy
1209     3, 29|         masłem zagniatane i na mleku, po nich następowały placki
1210     3, 29|               czasu brakowało chodzić po wszystkich.~Lipce miał najbliżej,
1211     3, 29|          Zażył tabaki, powlókł oczyma po kupiących się przy progu
1212     3, 29|              chałup lipeckich też raz po raz wychodzono do kościoła,
1213     3, 29|               co to z nim mieli pójść po dyngusie.~Hanka wyprawiła
1214     3, 29|               izby, przykazując cosik po cichu staremu. Stanął na
1215     3, 29|          palcach do ojcowej komory... Po dobrej półgodzinie wyszła
1216     3, 30|           kiej ten deszczyk trzepiący po liściach; głowy pochylały
1217     3, 30|              sypkie zimno zboża i raz po raz ściskała ramiona, aby
1218     3, 30|             wodząc rozpalonymi oczyma po ludziach, a nie dostrzegając
1219     3, 30|            oczy kleiły się śpikiem, a po kątach już na dobre drzemali,
1220     3, 30|              się jękiem wstrząsającym po kościele, aż przestał mówić.
1221     3, 30|               spychać, a sprawiedliwe po prawice swojej sadzać w
1222     3, 30|               chłopy...~Uspokoili się po tych słowach, ulżyło im
1223     3, 30|        surowizną ziemic i mokradeł, a po drogach roznosiły się miodne
1224     3, 30|               docierały z opłotków, a po chałupach tu i owdzie rozbłyskiwały
1225     3, 30|           światła.~Hanka, opatrzywszy po drodze stajnie i obory,
1226     3, 30|           stawach a rosach, i płynęło po bladym, wysokim niebie,
1227     3, 30|               ciszej i smutniej niźli po inne roki w tę porę.~Zaspali
1228     3, 30|               dopiero ruch się czynił po chałupach, skrzypiały wierzeje
1229     3, 30|            ojcowej izby, rozdzielając po talerzach, że każdemu po
1230     3, 30|              po talerzach, że każdemu po równo wypadło po kawale
1231     3, 30|              każdemu po równo wypadło po kawale kiełbasy, szynki,
1232     3, 30|               do jadła i nawet poszła po Jagusię; przyszła ci zaraz
1233     3, 30|             dobrze przyprawione, gdyż po izbie rozniesły się zapachy,
1234     3, 30|              Pietrek.~- Zaraz choćby, po śniadaniu.~- Jagustynka
1235     3, 30|              na waju!...~- Toście już po święconym? - westchnęła
1236     3, 30|            błocie legać pozwalają, to po śmierci radzi go w gorzałce
1237     3, 30|        gorzałce moczą! - prześmiewała po swojemu.~- Pijcie na zdrowie
1238     3, 30|                że już muchy brzęczały po szybach, jaskółki zapamiętale
1239     3, 30|               pusto i żałobnie kiejby po pogrzebie, tyle co wypuszczone
1240     3, 30|               i bacznie wodził oczyma po drogach. A wkrótce nadeszła
1241     3, 30|               w domu? - zapytał Rocho po długiej chwili. ~- Gdzie
1242     3, 30|              wychodzącej.~- A cóż tam po mnie! - wyszła w opłotki
1243     3, 30|              z westchnieniem Magda.~- Po matuli, nie poznajecie go
1244     3, 30|           bursztyny te wielgachne też po matusi! - pouczała ją Józka
1245     3, 30|         Prawda, tylachna szmat ostało po nieboszczkach, to nama ich
1246     3, 30|             pytał ciekawie.~- A zaraz po południu iść mają...~- Tyle
1247     3, 30|              ich dzieci nie ostanie i po morgu, juści...~- To we
1248     3, 30|               i teraz się stawiają... po dwie włóki na osadę - mówił
1249     3, 30|             pomagają... a niechby tak po chłopsku z gołymi palicami
1250     3, 30|           biegli nowin posłuchać.~Zaś po nieszporach, o samym zachodzie,
1251     3, 30|              do dworu na bal, a zaraz po jego wyjeździe organisty
1252     3, 30|         Zmierzch się roztrząsał cichy po ziemiach, słońce zaszło
1253     3, 30|        pospuszcza.~- I nie zgub czego po drodze! - śmiała się Nastuś
1254     3, 30|       przyodziewę kiejby na wyrost.~- Po dziadku dodziera buciarów.~-
1255     3, 30|             stado źrebaków przeganiał po grudzi, a piski, wrzawa,
1256     3, 30|          Witek!~- Ni, jutro pójdziemy po dyngusie, to obaczą. Jeszcze
1257     3, 30|              robiła, światła zapalali po domach, gwiazdy się też
1258     3, 30|            jeść skamlały, a Jagna raz po raz zaglądała do izby, kiej
1259     3, 30|           czerwony, mało jadł i łyżką po zębach dzwonił, tak mu się
1260     3, 30|            nie daruję, i odebrałem... Po tom go pewnie łaskawił,
1261     3, 30|              ciepły wiater przeganiał po drzewinach, że szemrały
1262     3, 30|           walił z komina, konie rżały po stajniach, skrzypiały wierzeje,
1263     3, 30|            się między sobą i ganiając po sadach, że zaś ich dużo
1264     3, 30|                  Wama cosik niezdrowo po wczorajszym? - szepnęła
1265     3, 30|          niczym, przetrzęsły się jeno po kiełbasach i dworowi się
1266     3, 30|           wzbronili, a kupce go teraz po sądach włóczą. Klął pono
1267     3, 30|             Kozłowa już z tym od rana po chałupach lata i pomstą
1268     3, 30|              przeciech rzecz. Dopiero po jakimś czasie Józka posłyszała
1269     3, 30|              rozniosło się też migiem po wsi, że w dyrdy lecieli
1270     3, 30|         krzycząc, by się nie tłoczyli po próżnicy i do dom szli.~
1271     3, 30|            się z kościoła i brzęczały po szybach, już i przedzwonili
1272     3, 30|        dopiero turkot wozów pędzących po wybojach, bo jak to było
1273     3, 30|             drugie święto Wielkanocy, po sumie, ścigali się, któren
1274     3, 30|           wszystkie dwory zjechały, a po sumie dobrodziej zwoływał
1275     3, 30|            się z pościeli, a że zaraz po obiedzie nadeszła Weronka
1276     3, 30|             trudem nieco, ale godnie, po gospodarsku podejmowała
1277     3, 30|            tym, nie wiada już dzisiaj po raz który, kiej z podwórza
1278     3, 30|        ruszyli do dobrodzieja, bo tak po inne roki parobki poczynały.
1279     3, 30|           piskliwie:~ ~Przyszliśmy tu po dyngusie!~Zaśpiewamy o Jezusie,~
1280     3, 30|               aż wyszedł dobrodziej i po dziesiątku im rozdał, kogutka
1281     3, 30|           przetaczało się nad bory, a po niebie modrym rozwłóczyły
1282     3, 30|               wymówiła się słabością, po prawdzie, bo już poczuła
1283     3, 30|               spod chałupy.~- A wy to po swojemu tym słowem kieby
1284     3, 30|               bezradnie wodząc oczyma po świecie i ledwie płacz wstrzymując.
1285     3, 30|        trzęsły się nad wsią, że nawet po szarych polach czerwieniały
1286     3, 30|             rozpierało i ponosiło, że po znajomych latała, po drogach,
1287     3, 30|               że po znajomych latała, po drogach, w pole wychodziła
1288     3, 30|         przysłaniały oczy i ognie się po niej rozlewały; rwała lepkie,
1289     3, 30|              chciało, śpiewać, tarzać po runiach zbóż mięciuchnych
1290     3, 30|        rozpowiadał komornicom, często po kieliszek sięgając.~Naraz
1291     3, 30|         opłotki, naród rozchodził się po chałupach, dobiegały święta
1292     3, 30|              nad czołami, we fryzkach po uszy nastroszonych, na które
1293     3, 30|               coś trzy razy Płoszkowa po gorzałkę posyłała do Żyda.~
1294     3, 30|               kożuch, gdyż ziąb wziął po zachodzie, była z drugimi.~
1295     3, 30|            cichym głosem powiadał:~- "Po zimie zwiesna przychodzi
1296     3, 31|           przyginając się do kichania po tęgim zażyciu.~- Widać już
1297     3, 31|        jeszcze nie widno! - objaśniła po chwili Jagustynka, znowu
1298     3, 31|            Stary kichał zawzięcie raz po razie, że aż na ławie przysiadł.~-
1299     3, 31|               robią? - zapytała Hanka po długiej chwili.~- Pietrek
1300     3, 31|             trepy całkiem więzną, ale po zbronowaniu rychlej przeschnie.~-
1301     3, 31|            poszła.~- Nosi się cięgiem po wsi jak ten pies, że żadnej
1302     3, 31|           niej wywiezie i zaorze, ale po cztery dni odrobku z jednego.
1303     3, 31|         potrza jej więcej, to dopiero po sadzeniu, boć nie wiada,
1304     3, 31|           zaczęła Jagustynka.~- Bo se po cichu miarkuje, że chłopakowi
1305     3, 31|       wietrzyła na płocie przyodziewę po swoich nieborakach!~- Pono
1306     3, 31|              na progu obory dając pić po palcu srokatemu ciołkowi.~
1307     3, 31|          Rochem przejechali.~- Ksiądz po wino do mszy się wybierał -
1308     3, 31|              kumie, zgonię, bo tu już po was lecą...~Co jeno domówił,
1309     3, 31|            urwały! - narzekał Jambroż po czapkę sięgając.~- Józka,
1310     3, 31|            zaperzona.~Gospodynią była po Borynach pierwszą, to posłuchały
1311     3, 31|            pola... Długo uganiali się po zagonach rozpytując ludzi,
1312     3, 31|             do południa, nałazili się po wertepach i zabłocili po
1313     3, 31|              po wertepach i zabłocili po pasy, gdyż role były jeszcze
1314     3, 31|               obchodził dom, zazierał po kątach, psa nawet kopnął,
1315     3, 31|               nie mogąc się uspokoić.~Po skończeniu chcieli co przegryźć,
1316     3, 31|               zapomnieć obrazy.~Zaraz po południu któraś wstąpiła
1317     3, 31|              się Jagustynka.~- Pewnie po susz do lasu poleciała!~-
1318     3, 31|          Warsiawie siedzi od wczoraj, po dzieci pojechała do szpitala,
1319     3, 31|             od niej. Wyżala się teraz po wsi, że Kozłowa co dnia
1320     3, 31|            siebie i skoro posprzątały po obiedzie, rozegnała wszystkich
1321     3, 31|             domem pod okiem Bylicy, a po drugiej stronie Boryna leżał
1322     3, 31|            po- nosiło nie wiada kaj i po co, że ino krzyczeć się
1323     3, 31|        przeciągać albo tulać choćby i po tych trawach mokrych, jako
1324     3, 31|               głos sygnaturki klękali po rolach do rannych pacierzy.~
1325     3, 31|              sadzeniu ziemniaków, zaś po piaszczystych rolach już
1326     3, 31|             kole ziemniaków a lnów, a po reszcie pól kuropatki skrzykiwały
1327     3, 31|          ozimin; wrony łaziły stadami po ugorujących zagonach, leniwie
1328     3, 31|             górę, lebiody trzęsły się po dołkach, rudziały szczawie,
1329     3, 31|       szczawie, perze kłuły się gęsto po podorówkach jesiennych,
1330     3, 31|         zagony i panoszyło się bujnie po rolach.~Aż lęk jakiś przewiewał
1331     3, 31|               Aż lęk jakiś przewiewał po tych polach opuszczonych.~
1332     3, 31|       obwalone białymi pąkami, grusze po miedzach, przelotne ptactwo,
1333     3, 31|           stało.~I tak schodził dzień po dniu bez żadnej przemiany
1334     3, 31|        zwyczajnie, wolniej jeno niźli po inne lata i ździebko gorzej,
1335     3, 31|            rosół kokoszkę, nie nieśną po prawdzie, ale zawdy wartałą
1336     3, 31|                ale się uparła i zaraz po sumie poszła z Płoszkową.~
1337     3, 31|         bielały i dachy się wynosiły. Po gąszczach ptastwo świergotało
1338     3, 31|            się na to w Lipcach, idzie po temu!... - westchnęła smutnie,
1339     3, 31|               tak utrudzoną, że zaraz po powrocie do izby przyległa
1340     3, 31|          Jakoż wkrótce rozleciała się po wsi cała banda Cyganek,
1341     3, 31|   przezwyciężyć ciekawości wróżby, że po sto razy zawracała do chałupy
1342     3, 31|            strachem, żegnając się raz po raz, kazała sobie wróżyć,
1343     3, 31|      szynkwasie stojących.~Wieczorem, po kolacji, zeszły się do Józki
1344     3, 31|               to Cygany dzieci kradną po wsiach.~- I żeby czarne
1345     3, 31|        Śmiałbym to, kiej chodzi cosik po stajni, obroków przysypuje,
1346     3, 31|       szepnęła Józka żegnając się raz po raz.~Zatrzęsły się wszystkie,
1347     3, 31|           Jagusia.~- Skocz no, Józka, po Jagnę, niech przychodzi
1348     3, 31|           spętany.~Przyleciał sołtys, po wójta też posłali, ale go
1349     3, 31|           były końskie ślady, znaczne po rosie i na świeżej ziemi,
1350     3, 31|              wozu złodzieje i kołując po rolach, wyjechali koło młynarza
1351     3, 31|         Skopał mi chłopaka, kumo, ale po prawdzie wałach był przedni.~-
1352     3, 31|              dowiedziały się jeno, że po inszych wsiach również mnożyły
1353     3, 31|             stróże i w braku parobków po dwie kobiety wespół ze starszymi
1354     3, 31|       wyrabiało: tak rozpaczała, że i po dziecku nie poredziłaby
1355     3, 31|           zjawił się Rocho i biegając po chałupach roznosił nowinę
1356     3, 31|      najuroczyściej - radość buchnęła po ludziach, że już o zmierzchu,
1357     3, 31|              krzykami. Zagotowało się po chałupach od gwarów, biegali
1358     3, 31|          chałupach od gwarów, biegali po sąsiadach rozważać i dziwować
1359     3, 31|            jako trza wystąpić godnie, po gospodarsku, iż bez to niejedna
1360     3, 31|      wzruszony, cały dzień uwijał się po wsi popędzając jeszcze tu
1361     3, 31|              A rozrośnie się wtenczas po wszystkie ziemie kiej ten
1362     3, 31|            przyjadą z pomocą? Chodził po wsi, gdyż do późnej nocy
1363     3, 31|              późnej nocy świeciło się po chałupach, że to dzieuchy
1364     3, 31|             chłopaki zaś skrabały się po drabinach na kalenice, patrząc
1365     3, 31|           Ptactwo zajadle świergotało po sadach, zaś głosy ludzkie
1366     3, 31|               i im któryś przypadnie, po wsi zaś rwetes się czynił:
1367     3, 31|           radość przepełniała serca i po ziemiach się niesła - i
1368     3, 31|               żegnał, potaczał oczyma po rolach, przyginał i pracy
1369     3, 31|        sięgnął, od borów chmurnych aż po wyżnie polnych granic, po
1370     3, 31|             po wyżnie polnych granic, po wszystkich ziemiach w tym
1371     3, 31|         przygiętych w pługach i wozów po miedzach.~Niby pszczelny
1372     3, 31|            słoniny przysmażonej wiały po drogach, aż w nozdrzach
1373     3, 31|               może niezgorzej oberwać po łbie - co?~- Mądrze mówicie,
1374     3, 31|                    Wytoczyli się wnet po wieczerzy na ganek, kaj
1375     3, 31|             kwiliły z mokradeł i młyn po swojemu turkotał, a czasem
1376     3, 31|               późna też w opłotkach i po drogach wrzały przyciszone
1377     3, 31|              otrząsając krze roznosił po wsi terkoty, wołania, ryki,
1378     3, 31|            jaśni, że jak okiem sięgał po lipeckich ziemiach, pociętych
1379     3, 31|          sadzących ziemniaki, a gęsto po czarnych i długich zagonach
1380     3, 31|             dobrodzieja, któren zaraz po mszy jawił się przy swoim
1381     3, 31|            potem ku zdumieniu chodził po poletkach, pozdrawiał wesoło,
1382     3, 31|              poredził lepiej.~I zaraz po obiedzie razem ze wszystkimi
1383     3, 31|            niekiedy jeno przysiadając po miedzach, by pot obetrzeć
1384     3, 31|                całując chylące mu się po drodze głowy.~Właśnie byli
1385     3, 31|           mówię... - bełkotał latając po nich oczyma.~- Juści! pomagali,
1386     3, 31|                kobiety, nie skamlajta po próżnicy!... żebyśta nie
1387     3, 31|         zwiesnowa cichość przędła się po ziemiach. Żaby jęły gdziesik
1388     3, 31|                  Dzwoniły młode głosy po rosie i we wszystek świat
1389     3, 32|            kiej płomień rozniesła się po Lipcach!~Prawda-li to? I
1390     3, 32|               sito i pluskał cichuśko po rozkwitających sadach.~-
1391     3, 32|              drepcą? - bo nie poredzę po samym głosie rozeznać?!~-
1392     3, 32|    kontentować!... he?~- A nieprawda! po ojców wyszlim - zawrzeszczały.~-
1393     3, 32|         wywiezie... co się ma wałęsać po próżnicy!~- Przy was to
1394     3, 32|           brały dzisiaj na pokładankę po kopcach! - zaśmiała się
1395     3, 32|               Stanęły wnet do roboty, po dwie na zagonie, głowami
1396     3, 32|             cięgiem, rozpryskując się po skibach, a trzepiąc po sadach,
1397     3, 32|            się po skibach, a trzepiąc po sadach, co zwiesiły okwiecone
1398     3, 32|                    Stare, a bają trzy po trzy: dyć na to Pan Jezus
1399     3, 32|       przewodzić...~- Rzekliście! Ale po prawdzie, co poniektóre,
1400     3, 32|              że to pogorszyło się jej po wywodzie. Dzisiejsza nowina
1401     3, 32|               każdym kroku, zaglądała po kątach źląc się coraz barzej.~
1402     3, 32|               że go to i Łapa jeszcze po swojemu za ucho odprowadzał...~
1403     3, 32|             potem zajrzała, ale jakby po nową zgryzotę - ano klacz
1404     3, 32|              drabkę siano i głaszcząc po mięciuchnych a ciepłych
1405     3, 32|             gorsze...~Źrebak lizał ją po twarzy, że bezwolnie przytulała
1406     3, 32|           coraz boleśniej.~Cóż jej ta po gospodarce, po bogactwie,
1407     3, 32|             Cóż jej ta po gospodarce, po bogactwie, po ludzkim uważaniu,
1408     3, 32|             gospodarce, po bogactwie, po ludzkim uważaniu, kiej la
1409     3, 32|  przyśpiewywała huśtając go i chodząc po izbie.~- A może i wróci! -
1410     3, 32|              świniny la niego, że już po gorzałkę chciała posyłać
1411     3, 32|          miejscu, obzierając się jeno po izbie rozpalonym wzrokiem,
1412     3, 32|              nie dwa! A wtedy, com ci po północku drzwi otwierała,
1413     3, 32|          drzwiami uciekła z izby.~Ale po tej kłótni ruchać się nie
1414     3, 32|               przezłocone chmury szły po niebie stadami, a z pól
1415     3, 32|              niejedna w dyrdy leciała po gorzałkę, bo Żyd, ucieszony
1416     3, 32|               przykarcane, wyprawiały po drogach takie breweryje,
1417     3, 32|            Jagnę, jeno śmignął oczyma po ojcach i rękę do niej wyciągnął.~-
1418     3, 32|           pogwizdywał srokom, łażącym po płotach.~- Wiesz to, Jaguś?...
1419     3, 32|              Błysnęła ślepiami srogo, po matczynemu.~- I... nic...
1420     3, 32|             wiedziała, że o to skamle po swojemu.~- Byś już raz zdechł! -
1421     3, 32|              już polśniewały kałuże i po gładzi stawu tańcowały złotawe
1422     3, 32|        chwieje się ździebko, i patrzy po świecie tysiącami oczu,
1423     3, 32|               białym, wonnym okwiatem po rozchwianych, zielonych
1424     3, 32|              na rozjazdach! - zakpiła po swojemu Jagustynka. ~- Chudziaki,
1425     3, 32|              cieple wyspali i najedli po grdykę...~- Juści, tyle
1426     3, 32|               ale one jeno przewlekły po sobie srogimi ślepiami.
1427     3, 32|           wiater ździebko przegarniał po drzewinach, ale tak mięciutko,
1428     3, 32|               postronkach popaść kajś po miedzach lub nad rowami.~
1429     3, 32|                jak to zwyczajnie bywa po rannym deszczu. Kobiety
1430     3, 32|              i dzieci przyłączało się po drodze, zaś na ostatku młynarz
1431     3, 32|             miejscami tak grząsko, że po kostki zapadali. Osłaniając
1432     3, 32|               rękoma; rozwłóczyli się po wąskiej drożynie, kiej różaniec
1433     3, 32|    zeszłoroczny: schylać się nie było po co.~- Kuropatkom się udał:
1434     3, 32|             końcu, w pojedynkę albo i po parze w rządku, wlekły się
1435     3, 32|              narodowi, chodził oczyma po tym nieobjętym rozlewie
1436     3, 32|        krzyżem na niebie świecił.~Zaś po prawej ręce idących rozlewały
1437     3, 32|            zagrzebywała ją strzępkami po miedzach la jakiegoś zabobonu.~
1438     3, 32|             łysicy, a rozglądając się po sąsiednich rolach pogadywał
1439     3, 32|           rozmowy, chłopaki przywarły po bruzdach, organista znów
1440     3, 32|             poczciwymi oczyma chodził po twarzach wynędzniałych.~
1441     3, 32|             ci każdego brał do serca, po głowach całował, po zbiedzonych
1442     3, 32|            serca, po głowach całował, po zbiedzonych twarzach głaskał,
1443     3, 32|               i utęsknioną.~Juści, co po tych pierwszych przywitaniach
1444     3, 32|         chciało się niejednemu huknąć po lesie albo i przypaść do
1445     3, 32|       ciekawości.~Dziedzic ano skakał po zagonach na swojej bułance
1446     3, 32|       pociągnął do wsi, rozwlekli się po drodze, to miedzami szli
1447     3, 32|          powrotem i swoimi, które raz po raz obłapiał i do serca
1448     3, 32|           dobrze ściemniało, a łazili po obejściach i sadach, lewentarze
1449     3, 32|               że jedna Hanka chodziła po ciemnej izbie pohuśtując
1450     3, 32|         często palącym sznurem ciekły po twarzy, a w duszy krzewił
1451     3, 32|            przyszło, bo Jagusia zaraz po kolacji wyniesła się do
1452     3, 32|              nie wiedzący.~Rozpoznała po głosach i drugie, że z każdego
1453     3, 32|               gżąc się a przeganiając po drogach.~Obmierzło jej to
1454     3, 32|               aż dzieci, baraszkujące po drogach, jęły się z nimi
1455     3, 33|              I wiater się już wałęsał po świecie, kieby ten gospodarz
1456     3, 33|               wodząc zaspanymi oczyma po świecie; kajś już się myli
1457     3, 33|              myli przed chałupami, to po wodę do stawu wypadały rozdziane
1458     3, 33|           gniazd na żer, kokoty piały po płotach wytrzepując radośnie
1459     3, 33|          sczerwieniony. Bydło ryczało po oborach, zaś wszędy przed
1460     3, 33|               Było to jakoś w tydzień po powrocie chłopów z kreminału.~
1461     3, 33|              wolna do dawnego, jakoby po tej burzy srogiej, co szkód
1462     3, 33|           żaląc się na dolę, imał się po ździebku pracy wetującej.~
1463     3, 33|               ów pół dnia przewałęsał po wsi i przegadał z kumami,
1464     3, 33|             roboty, boć niełacno było po tylim próżnowaniu brać się
1465     3, 33|               robiło się w karczmie i po drogach i co dnia gęściej
1466     3, 33|              ciężki, jaże skwierczało po chałupach, więc co jeno
1467     3, 33|       porosłej, że to chłop zachorzał po powrocie i do garnka nie
1468     3, 33|        zeźlona odeszła, kury zwołując po drodze, a Tereska, zawiązawszy
1469     3, 33|           przez sień, rozglądając się po podwórzu, tylko dziewka
1470     3, 33|               ludzie mają wszystkiego po grdykę, a ona ledwie się,
1471     3, 33|             wypasł: Poszedłem do dnia po konie: gniady leżał, a klacz
1472     3, 33|             rozgląda się dokoła i raz po raz popędza je batem coraz
1473     3, 33|        Mocowała się, bych nie poznali po niej, bych zdzierżyć spokojnie
1474     3, 33|                że z rykiem tłukła się po bruździe jako ten poraniony
1475     3, 33|         wyniesła na bielnik. Zachodzę po śniadaniu; aby je zmoczyć.
1476     3, 33|             się rozlegały; tulali się po drodze bijąc a wrzeszcząc
1477     3, 33|              wystrachane kury gdakały po sadach, psy jęły szczekać,
1478     3, 33|              do miasta, byle się jeno po przyjacielsku przysłużyć
1479     3, 33|           poczciwie! - darła się, raz po raz wybuchając strasznym
1480     3, 33|           toporem jeszcze tu i owdzie po bokach, rzekł stanowczo:~-
1481     3, 33|              przódzi, skubiąc bródkę, po niebie wodził oczyma.~-
1482     3, 33|             wsi parobków, bo i mocarz po Antku Borynie pierwszy,
1483     3, 33|             przyjacioły jakoś wkrótce po powrocie, że to już przykrzyła
1484     3, 33|         dłuższą drogę wybrał, bych se po drodze pożartować z dzieuchami
1485     3, 33|       tygodnia cię szukam i wypatruję po próżnicy.~- Cygań se psu,
1486     3, 33|        uwierzy. Co wieczór zęby suszy po opłotkach, co wieczór innej
1487     3, 33|          burak, przygiął się i uciekł po prostu.~A Jagnę, choć powiedziała,
1488     3, 33|         Tereskę... - skrzywił się jak po occie. Dosyć już miał tej
1489     3, 33|       ślepiami toczył.~Niby to czegoś po sadzie szukał i kole domu,
1490     3, 33|            się nie odzywała, to zaraz po obiedzie wziął się i do
1491     3, 33|        wszyscy, jeno ślipia obleciały po sobie, a kobiety się sczerwieniły
1492     3, 33|              Cie! uważny kiej dziewka po przypadku - mruknęła stara
1493     3, 33|          pannę niźli o całą złotówkę. Po dydku i już z ojcowym litkupem
1494     3, 33|               wstęgi pletą i kokoszki po sadach gonią, bych je ponieść
1495     3, 33|              wszystkie, a oni go dziw po nogach nie całują!~- Sami
1496     3, 33|      Podnieśli się wraz i drudzy.~Kto po jadle legł odpoczywać, kto
1497     3, 33|             trawy, pszczoły brzęczały po jabłoniach, staw polśniewał
1498     3, 33|              słodka senność siała się po świecie.~Że Kłąb, aby nie
1499     3, 33|            jął się kiwać i żydy wozić po ścianie.~- Tomaszu! Tomaszu!~
1500     3, 33|             supłała z węzełka dodając po dziesiątce - bierzcie -