Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |    kobieta - pomyślał i odszedł śpiesznie, bo mu uderzyło do głowy,
 2     1, 4 |    śmignął w nie grudką ziemi i śpiesznie bił się w piersi.~- A ochfiarowanie
 3     1, 4 |        na kraju ławki, pojadała spiesznie, a pilnie baczyła, czy warza
 4     1, 5 |    swoją krwawicą... - myślał i spiesznie się przeciskał do ogromnego,
 5     1, 5 |        rzuciła ostro paciorki i spiesznie już szła, zachmurzona i
 6     1, 10|  ciemnościach, a ksiądz poszedł spiesznie ku plebani, bo usłyszał
 7     1, 11|    nadziwowały i rozbiegały się spiesznie.~A Dominikowa tęgo się zwijała -
 8     1, 12|        jęli zajmować miejsca, a śpiesznie, bo już kucharki wnosiły
 9     1, 12|         zasypiał.~Józka odeszła spiesznie.~- Cesiu! Ceś, Ceś... -
10     2, 13|      taką mocą, że Żyd zbladł i spiesznie się usunął.~Antek ino gruchnął
11     2, 15|       kasza będzie! - I poszedł spiesznie, zły był, wzburzony i tak
12     2, 16|        aż poczerwieniała i jęła spiesznie ściągać na ręce rękawy,
13     2, 18|        mu dwie złotówki i kazał spiesznie wracać do domu. Chłopak
14     2, 20|      piaskiem ganek i sienie, i spiesznie przebierali się odświętnie,
15     2, 20|     zacięte wargi, odwrócił się spiesznie i zatarł ręce ze zdenerwowania,
16     2, 22|        jeszcze swojej ziemie, i spiesznie ruszył do wsi...~Nikt go
17     2, 24|      zaprzestano tańców, dopito spiesznie flach i kieliszków, i naród
18     2, 24|       się żywo na wsze strony i spiesznie zaczęli wychodzić.~Nim się
19     2, 24| postawił nie dopity kieliszek i spiesznie wyszedł.~Łaził błędnie dookoła
20     2, 25|     pchnął ją tylko na ścianę i spiesznie poszedł.~- Jezus mój, Jantoś! -
21     3, 26|      brogów o samym wschodzie i śpiesznie drepcąc podnosiła do słońca
22     3, 26|    roztrzęsioną rękę i jęła się śpiesznie żegnać pacierz mamląc gorący.~-
23     3, 26|        i podniósłszy wieko jęła śpiesznie drżącymi rękoma błądzić
24     3, 27|      się z miejsca żegnając się śpiesznie, a bijąc w piersi na dokończenie
25     3, 27|       doczesała włosów i poszła śpiesznie.~W Hanczynej izbie już wszyscy
26     3, 27|       ino zjem - tłumaczył się, śpiesznie dojadając.~Jagna położyła
27     3, 28|  zapaską na głowę, wysunęła się śpiesznie na wczesny i galanto rozkisły
28     3, 28|        te noże ostre, poleciała śpiesznie do karczmy czynić zakupy.~
29     3, 28|        są w kościele? - podjęła śpiesznie Hanka, również wielce nierada
30     3, 28|        srodze rozeźlona zaczęła śpiesznie przenosić na swoją stronę,
31     3, 28|      zaraz przyletę...~Wybiegła śpiesznie.~Ale kawał wieczoru się
32     3, 28|      któren od świtania wywoził śpiesznie Pietrek, niemało już dzisia
33     3, 29|      niemocy ciężkiej i wyszedł śpiesznie do wójta. Jeno że tam nierychło
34     3, 29|         to dobre słowo, odeszła śpiesznie.~A on i we młynie wójta
35     3, 29|         jął się rozchodzić dość śpiesznie, przypominając sobie z nagła
36     3, 29|        akuratnie przedzwaniali, śpiesznie poleciała do chałupy.~Jasno
37     3, 29|       chałupy, więc zaczęła się śpiesznie myć i przyogarniać do kościoła,
38     3, 30|      dać, ale Jasio odsunął się śpiesznie.~- Muszę iść prędzej, dobranoc
39     3, 31|    czekając odpowiedzi, do izby śpiesznie powracał.~- Ho, ho, ciołek
40     3, 31|         jeszcze spał, w koszuli śpiesznie wybiegał na drogę myśląc,
41     3, 32|        łzami a bólem ociężałe i śpiesznie się rozbiegły.~Z obu izb
42     3, 33|      miał jeszcze do przedania, śpiesznie wyprowadzał, zaś drugie
43     3, 33|     stoi.~Potoczyła się naprzód śpiesznie, właśnie i organista krzyczał
44     3, 34|        krzyczał za odchodzącymi śpiesznie, bo nijako się im zrobiło,
45     3, 34|         jadących.~Jęli się więc śpiesznie szykować do kościoła.~Witek
46     3, 35|    zlewała zimną wodą, poleciał śpiesznie do kościoła, gdyż sygnaturka
47     3, 35|       nimi, więc odwracając się śpiesznie, zapytał cicho, nie patrząc
48     4, 37|       wozami a gwarem, że Hanka śpiesznie powróciła do chałupy.~Boryna
49     4, 38|       ugryzie ta suka.~I poszła śpiesznie, jakby uciekając, a Płoszkowa
50     4, 39|         matczyne sprzeciwy jęła śpiesznie wiązać toboły i wynosić
51     4, 41|       pomyślał rozdziewając się spiesznie do kąpieli.~Przechłodził
52     4, 41|         kajś pod wsią, zawracał spiesznie, gderząc niby gniewnie na
53     4, 41|     przypomniał sobie Jagusię i spiesznie do niej poleciał.~Juści,
54     4, 43|         zaświtało, rozeszli się śpiesznie, gdyż nazajutrz trza było
55     4, 45|      rękę, że przysiadła pobok, śpiesznie chowając bose nogi pod wełniak.~
56     4, 46| niedziel leży na ospę.~Urzędnik śpiesznie cofnął się do sieni.~- To
57     4, 47|      odwrócił się od niej jakoś śpiesznie.~- To dziwne, trzeci dzień
58     4, 49|   narodu, wziął kosę na ramię i śpiesznie poszedł w pole pod las. ~
59     4, 49|         po stodołach biły cepy, spiesznie młócące na chleb. A na przestronnych,