Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |         parobcy mają pieniądze?... Każdemu trzeba machorki, a kieliszka
 2     1, 4 |            rób a z głodu zdychaj i każdemu się nisko kłaniaj, żebyś
 3     1, 5 |            cieszyli się ze sobą bo każdemu pilno było iść do swoich,
 4     1, 7 |       Boryna dziękował wszystkim a każdemu z osobna, i co starszym
 5     1, 10|         Rozdział 10~ ~Na ambonie i każdemu z osobna to mówię, ale wy
 6     1, 12|        cięgiem zapraszała i prawie każdemu z osobna podtykała czy mięso,
 7     1, 12|            to szło, i tak utrafnie każdemu to słowo przypochlebne powiadała,
 8     2, 15|        szarpał i nastawał na mnie, każdemu tak zrobię albo jeszcze
 9     2, 16|            gorąco a tak mądrze, że każdemu to szło prosto do serca
10     2, 18|         raz w tydzień dwór pozwala każdemu przychodzić z kulką, bo
11     2, 18|       tobie, tom mu pysk stulił, a każdemu zrobię to samo!~Drzwi trzasnęły
12     2, 19|          ciepnie, ale nie, podawał każdemu rękę a z dobrością patrzał,
13     2, 19|        chcą! - krzyczał Płoszka.~- Każdemu czas na swoje.~- A wszyscyśmy
14     2, 24|            nocnej przetarli, a już każdemu było pilno na pogorzelisko,
15     2, 24|            rzadziej i płoniej, boć każdemu bliższe są i pierwsze własne
16     2, 25|           kłócił i nie przemawiał, każdemu zarówno wszystko było, bo
17     3, 26|       obraziku poświęcanym rozdała każdemu, potem zaś sznury paciorków
18     3, 27|     rodzony, a on się witał cicho, każdemu coś rzekł i w głowę całował,
19     3, 30|      rozdzielając po talerzach, że każdemu po równo wypadło po kawale
20     3, 30|           wrzeszczącą Józkę, która każdemu z osobna opowiadała, jak
21     3, 30|           zimie zwiesna przychodzi każdemu, któren jej czeka w pracy,
22     3, 31|             obchodził wszystkich i każdemu chłopu z osobna raz jeszcze
23     3, 32|       zawdy, jaże do samej śmierci każdemu do oczu stanę i rzeknę:
24     3, 32|      krzyków.~- Robię, co robię, a każdemu wara do mnie jak temu psu! -
25     3, 32|          kto ją przywitał - jakże! każdemu było pilno do swoich...
26     3, 33|           krzywdy, a rany okazywać każdemu, kto jeno chciał patrzeć.~
27     3, 33|          wczorajszym?~- I... bitka każdemu przytrafić się może, zwyczajnie...
28     3, 33|            jakby z grobu wyszli.~- Każdemu przyjdzie na to, każdemu -
29     3, 33|           Każdemu przyjdzie na to, każdemu - szepnął łzawo Kłąb.~-
30     3, 33|            szepnął łzawo Kłąb.~- A każdemu... wola Boża, cóż, nie poredzi...
31     3, 33|           bo to przyległa i rodna. Każdemu by się przydało kilka morgów,
32     3, 33|         się przydało kilka morgów, każdemu. Dyć się już cisnęli na
33     3, 34|               Żeby ojce wydzieliły każdemu, co jego, a prędzej by poredził.~-
34     3, 35|    kobietami się zmawiał i w końcu każdemu z osobna a cicho powiadał:~-
35     3, 36| błogosławiące każdej grudce ziemi, każdemu źdźbłu, i siał - siał wciąż,
36     4, 38|    Tylachna ziemi la narodu. A toć każdemu w Lipcach wykroi się nowa
37     4, 38|         trzy po trzy o działach, a każdemu roiły się nowe gospodarki,
38     4, 38|          też sielnie mełł ozorem i każdemu z osobna rychtował, ale
39     4, 39|     niewoliła do jadła przylewając każdemu, ale prawie nie spuszczała
40     4, 40|      jeszcze Michał się natłumaczy każdemu?~- Co tam Michał! Za swoim
41     4, 41|       śmiały się z pacierza.~- Tom każdemu z osobna pomacał żebra i
42     4, 41|            barany, dziedzic obrywa każdemu coś niecoś, bo z osobna
43     4, 44|          wśród ludzi przypominając każdemu z osobna, jak ma głosować. ~-
44     4, 45|            i złością. - Prawda, że każdemu źle, każden wije się kieby
45     4, 46|             ozwał się uroczyście~- Każdemu jest na świecie źle, ale
46     4, 49|         sobie dobrze! A niechże tu każdemu będzie wolno kraść, rozbijać,
47     4, 49|          wójtowa też swoje krzywdy każdemu w uszy kładła, a i drugie