Tom, Rozdzial

 1     1, 5 |      tuż za karczmą dopędził go organista, jadący bryczką w parę tęgich
 2     1, 5 |       francuska... - proponował organista pstrzykając w tabakierkę.~
 3     1, 5 |       wiedział ci on dobrze, że organista pieniądze ma i na procenta
 4     1, 5 |  uważnie słuchał jej wywodów, a organista raz po raz uchylał czapki
 5     1, 9 |   trzeszczały przy stole, gdzie organista przyjmował na wypominki,
 6     1, 11|      gdy wychodzili z kościoła, organista jął na organach wycinać
 7     1, 11|         młynarz z Boryną, wójt, organista i co pierwsi gospodarze.
 8     1, 11|      muzykanci.~Gwar przycichł, organista stojący odmawiał w głos
 9     1, 11|        dziewuchy i na dzieci, a organista też dowodził, że to wielki
10     2, 13|    Antek, chcesz iść do młocki? Organista powiedział, bym sobie dobrał
11     2, 13|       nie będę! - powiedział.~- Organista potrzebuje do młocki!...~-
12     2, 14|      płonący na trzonie komina. Organista rozdziany, w koszuli tylko
13     2, 14|      dreszcz Hankę przenikał, a organista wykrzykiwał:~- Te, trąba,
14     2, 14|     wszedł i coś powiedział, że organista krzyknął.~- Michał! Do chrztu
15     2, 15|        mruknął niecierpliwie.~- Organista jeździł po snopkach - powiedziała
16     2, 16|        i drugą mszę wysłuchali, organista jął wycinać kolędy na taką
17     2, 17|         w tym domu, gdzie teraz organista siedzi, dobrze baczę, iż
18     2, 25|        bronił Jambroży wespół z organistą, sklął ich, chciał nawet
19     3, 27|     przysunął się tuż do niej - organista wygadał się przede mną,
20     3, 28|         nie miał i młynarz albo organista.~Hanka była tym wielce rozradowana,
21     3, 28|    dworskie wozy nie wywiózł.~- Organista z górą dwadzieścia roków
22     3, 28|   gospodyni, do mnie, ja to nie organista!- wykrzyknął Jambroż.~-
23     3, 28|          a młynarz, a ksiądz, a organista, a drugie...~- By im kto
24     3, 29|     zwoził z lasu świerczaki, a organista wespół z Rochem i Jambrożym
25     3, 32|        rozdał brackim świece, a organista z książką w ręku stanął
26     3, 32|  miedzach la jakiegoś zabobonu.~Organista zaintonował litanię, ale
27     3, 32| chłopaki przywarły po bruzdach, organista znów jął beczeć, kowal zawtórował,
28     3, 33|        ją spotkało.~- A może by organista przeczytał?... pisane musi
29     3, 33|     oczu i ciurkiem pociekły.~- Organista jest w domu? - spytała,
30     3, 33|    naprzód śpiesznie, właśnie i organista krzyczał spod pierzyny na
31     3, 33|   pacierzy zawołano ją do izby. Organista rozmamłany całkiem, w gaciach
32     3, 33|        pod koniec maja ksiądz z organistą pojechali na odpust, zaś
33     4, 37|   południu nadszedł proboszcz z organistą, przyszli braccy ze światłem
34     4, 37|        z proboszczem słupskim i organistą, zasiadłszy naprzeciw siebie
35     4, 37|   przywtórzył mu słupski wraz z organistą i kowalem, któren trzymał
36     4, 37|         przegryźli coś niecoś i organista zaczął czytać z książki
37     4, 37|       zaś po chłopskiej stronie organista, napity już ździebko, dźwignął
38     4, 38|         Pamiętam, jak go to raz organista sprał, że krowy puścił w
39     4, 38|        jej wszyscy, a nawet sam organista przyniósł sporą doinkę i
40     4, 41|       wzion wożenie na spółkę z organistą i ze Żydami jest za pan
41     4, 42|     Szczęściem, co na wychodnym organista zagrał tak skocznie, jaże
42     4, 45|    dobre.~Snadź tak samo myślał organista, albowiem kiedy parobek
43     4, 47|        Zaś na pierwszego ruszył organista, wywiódłszy do żniwa kilkanaście
44     4, 49|       nocy zrobiły nad nim sąd, organista zerżnął mu skórę, ksiądz
45     4, 49|          i wrzało z cicha, gdyż organista stojał właśnie na ławie