Tom, Rozdzial

 1     1, 4 |            a on jej na to raz w raz powiadał:~- Głupiaś! Nie latałem
 2     1, 5 |             i taki, któren po cichu powiadał się aż z Ziemi Świętej i
 3     1, 6 |           tylko Jambroży raz po raz powiadał jakie słowo ucieszne i sam
 4     1, 9 |           Ziemi Świętej, i czytał a powiadał pobożne i święte historie.
 5     1, 10|            rozchorzał naprawdę, nie powiadał, co mu jest, choć go się
 6     1, 11|              bo każden swoje głośno powiadał, a wszyscy chętnie się do
 7     1, 12|             nie rypnie do mnie...~- Powiadał kiedyś w karczmie borowy,
 8     2, 13|        przynaglał i coś ze śmiechem powiadał. Jaguś też w głos mówiła,
 9     2, 14|          Może tak jest, jak młynarz powiadał, a może i nie jest! Opuści
10     2, 15|     naganiał, śmiał się, przekpinki powiadał i pogwizdywał, a siarczyście
11     2, 15|          oczach wszystkich i w głos powiadał o swoim miłowaniu, a Antek
12     2, 15|          duszy rosnąć pomagało... - powiadał wolno obciosując drzewo
13     2, 15|         Mateusz snadź coś ciekawego powiadał, bo co chwila wybuchali
14     2, 16|           odwrócił, rozkładał ręce, powiadał w głos łacińskie święte
15     2, 17|       cierpienie ano i harowanie!~- Powiadał Mateusz, że jak ją organisty
16     2, 22|      pamiętasz to, Józia, com wtedy powiadał?~- I jak! Było to o tym
17     2, 22|   westchnienie zaszemrało - a Rocho powiadał cudeńka różne i historie
18     2, 22|          prawdy różne i przykazania powiadał, że jeno wzdychali ciężko
19     2, 22|          Kłębiak na dwór wyleciał i powiadał potem, iż chłop jakiś uciekał
20     2, 24|         stróżował za nimi.~- Jakże! powiadał mój chłopak, że wczoraj
21     2, 24| Sprawiedliwie mówił... swoją prawdę powiadał... ale ja mojego nie daruję...
22     3, 27|              ale Antka nie tknęli - powiadał.~Spletła ręce z radości,
23     3, 28|       wspominał.~I o beczkach cosik powiadał - przypominał nie spuszczając
24     3, 28|        powróciła; właśnie był stary powiadał, iż księdza wzywali do Agaty,
25     3, 30|              któren o Męce Pańskiej powiadał i o tym, jak go to paskudne
26     3, 30|               Któż to taki wiedzący powiadał?~- A różni mówili w kościele!
27     3, 30|             pod boki, a ze śmiechem powiadał:~- Musita o mnie stoić,
28     3, 30|        kużden głowę wtykał do dołu, powiadał swoje i Burka pilnie oglądał.~
29     3, 30|            zamroczył ziemi, a potem powiadał jeszcze różności, gdyż srodze
30     3, 30|           uroczystym, cichym głosem powiadał:~- "Po zimie zwiesna przychodzi
31     3, 30|            gorsze zło rodzi."~Długo powiadał, a tak mądrze, że nie spamiętać,
32     3, 31|           Jeno ten płacz kobiecy im powiadał, co się w Lipcach stało.~
33     3, 33|           podrastają, poczekam... - powiadał swachom, rającym mu różne
34     3, 33|         organisty, bych przeczytał. Powiadał mi o tym.~- To ci nowina!
35     3, 33|             każden o swoje krzyczy! Powiadał mi borowy, co już krowy
36     3, 34|       możliwością, a Grzela jeszcze powiadał, co tak samo się ugodziła
37     3, 35|            każdemu z osobna a cicho powiadał:~- Chłopaki dobrze chcą.
38     3, 36|           ale któryś rzekł:~- Kowal powiadał wczoraj, jako dziedzic pogodzi
39     4, 37|            młynarza i piją arbate - powiadał zziajany.~- Z dziedzicem?~-
40     4, 37|      łajdusy jedne.~Mocno proboszcz powiadał, do serca i tak napominająco,
41     4, 39|           do powiatu, a stójka jeno powiadał, że tam stoi napisane, jakoby
42     4, 40|           sobie na gościniec. Rocho powiadał, jak to wszyćko szło składnie
43     4, 42|     przeciek pod pazury nie wlezę - powiadał jakoś markotnie.~- A Jagna
44     4, 49|             jeszcze wczoraj na noc. Powiadał sołtys, jako wezwał ich