Tom, Rozdzial

 501     2, 18|              tak samo imają się cepy jak i kużdego! - Ale nie rzekł
 502     2, 18|               Nowiny powiadacie, ale jak się dziedzic uweźmie i nie
 503     2, 18|              upominał się za kogo, a jak się mnie krzywda stanie,
 504     2, 18|              wyprowadził w opłotki i jak zwyczajnie to robił co dnia,
 505     2, 19|            chocia tak samo się pisał jak nieboszczyk Kuba, ale krewniactwa
 506     2, 19|     znajomkowie tak se rachowali, że jak się rozochoci, to w domu
 507     2, 19|           świadczyli sobie godności, jak to przystało na zmówinach.~
 508     2, 19|        prawdziwy, żeby takim chłopem jak ja rzucić kiej snopem, no,
 509     2, 19|             dowodził chełpliwie.~- A jak i potem nie przejdzie? -
 510     2, 19|              a zdawali we wszystkim, jak przódzi, kiedy to im przewodził
 511     2, 19|          jakoś, bo mu się wspomniało jak to jeszcze wczoraj a ci
 512     2, 19|          zaczęli wykrzykiwać.~- Któż jak nie wy?~- A juści, pozwolą
 513     2, 19|            pójdą.~- Nie wszystkie.~- Jak Boryna poprowadzi, to i
 514     2, 19|         pomyślenia nie macie, a jeno jak te dzieci, co jeszcze bałykują,
 515     2, 19|              ciskała się po chałupie jak ten zły wiatr, aże mroziło
 516     2, 19|            ciągnące oczy parobków, a jak Balcerkówna Marysia, na
 517     2, 19|       jęknęła, znali go przecież, że jak się rozochoci, to gotów
 518     2, 19|            nim grała i takie wesele, jak kieby się ten zwiesnowy
 519     2, 19|              zapamiętaniu! Unosił ją jak ten smok, nie opierała się
 520     2, 19|           ciżby, rozbijał, tratował, jak burza szedł, aż strach brał
 521     2, 19|            na wszystkich, że stanęli jak wryci, nikt się i słowem
 522     2, 19|                Mówię ci, odejdź, bo, jak Bóg na niebie, zakatrupię
 523     2, 19|            na niebie, zakatrupię cię jak psa! Słyszysz? - krzyknął
 524     2, 20|       oczekiwaniu czegoś strasznego, jak kieby pod dachem, któren
 525     2, 20|       wszystkie, bawiły się, to cóż, jak ten samson miała stać w
 526     2, 20|             rozumu, dobrze sam wiem, jak było, nie trzeba mi waszego
 527     2, 20|              Czemu? A kto to skamlał jak ten pies? Nie ja was molestowałam,
 528     2, 20|       uderzyła, szepnął złośliwie:~- Jak baba kijanką nie poredzi,
 529     2, 20|         jakaś blada, zmizerowana, że jak senna chodziła po domu,
 530     2, 20|       nastają paskudne!~A Józka też, jak ino mogła, dogryzała jej
 531     2, 20|         powiedział mu prosto w oczy, jak to u niego było zwyczajne:~-
 532     2, 20|           dwie! Ludzkie gadanie jest jak ten ogień, nie przygasicie
 533     2, 20|              był rzekł przed ślubem: jak stary bierze młodą, złego
 534     2, 20|             izbie krzekorzyć słodko, jak przódzi... Ale wnet ją opamiętał
 535     2, 20|            wszyscy o tym wiedzą, ale jak mnie kto chlaśnie batem,
 536     2, 20|              i długo przesiadywał, a jak tylko mógł, podjudzał jeszcze
 537     2, 20|              siebie ani na zdziebko, jak tego psa przed progiem trzymaj!
 538     2, 20|             trzymaj! Wnet zobaczysz, jak zmięknie i jak się udobrzy!~
 539     2, 20|            zobaczysz, jak zmięknie i jak się udobrzy!~Jagna zerwała
 540     2, 20|            do serca nie bierz, żebyś jak ten młody śnieg była, sadzy
 541     2, 20|           niedzielę przystroiła się, jak ino mogła najlepiej, a nie
 542     2, 20|           zapachy kiej z trybularza, jak potem opowiadał Witek, palce
 543     2, 20|    powiedział zawzięcie.~- Radzę wam jak ksiądz, a zrobicie, co wam
 544     2, 20|            mi o tym nie powiadali.~- Jak się parszywa owca do stada
 545     2, 20|              jest, pstro ma w głowie jak każda kobieta, to trzeba
 546     2, 20|       zapuchłymi od płaczu oczami, a jak ino mógł, dopadał boćka,
 547     2, 20|         cicha, głęboka dufność.~Było jak z tym garnkiem rozbitym,
 548     2, 20|              jeszcze barzej starego, jak zresztą wszystkich bogaczy
 549     2, 20|             kuma albo i co gorszego, jak o niej powiadali.~- Wezmą
 550     2, 20|             się za łby i pozagryzają jak te wściekłe psy - myślała
 551     2, 20|            mnie pobił i sponiewierał jak psa, darowałbym, choć ciężko
 552     2, 20|           nocami pies latał i użerał jak wściekły, a rzucał się na
 553     2, 20|           coś uskubnęły. A przy tym, jak to zawdy pod wiosnę, i o
 554     2, 20|              krowę gdzie indziej - i jak kamień we wodę, ni znaku
 555     2, 20|             była sroga, choć zmienna jak rzadko; bywały takie mrozy,
 556     2, 20|              psów obcych? Chodził se jak ten dziedzic po stancji,
 557     2, 20|            się w polu roboty zaczną, jak nic zarobicie ze sto rubli.~-
 558     2, 20|       Psiakrótka, żebym to wiedział, jak wypadnie ta moja sprawa
 559     2, 20|           zadowolony:~- Głupie juchy jak te barany, myślą, że mnie
 560     2, 21|            jeden rząd z dziadówkami, jak Filipka, stawa, a płakać
 561     2, 21|         darować!~Nie, nie poredziła. Jak to, ma żonę i dzieci, a
 562     2, 21|            niechętnie:~- Hanka gania jak ten pies za wroną i myśli,
 563     2, 21|             przymiera głodem, haruje jak wół, a nikto nawet nie polituje.~-
 564     2, 21|             wynosiła się nad drugie, jak wszystkie Boryny, ale szkoda
 565     2, 21|          weźmie, każdy chłop poleci, jak go kiecką przywabią.~- Gdyby
 566     2, 21|          niespodziewanie i potężnie, jak ten jastrząb spada zgłodniały,
 567     2, 21|        strasznym krzykiem, a bił już jak ten mocarz oślepły gniewem
 568     2, 21|            za drzewa, to przywierali jak te zajączki pod jałowcami,
 569     2, 21|       pomalowanej w takie kolory, że jak żywy się widział; snadź
 570     2, 21|              zaciętą, nierozpoznaną, jak ta noc, co już szła przyczajona
 571     2, 21|        gniewem tak dzikim i mściwym, jak ten bór, co się był przygiął
 572     2, 21|     przecierała oczy, trzeźwiła się, jak mogła, a wciąż jakby zapadała
 573     2, 21|            wargach. Nie przerażał ją jak dawniej, mówiła niby z równym
 574     2, 21|             jego wola dać lub nie. A jak to miętko powiedział: "Przyjdź!",
 575     2, 21|       sposobną porę... to nie wiada, jak by się stało... może by
 576     2, 21|         drodze z tobą?~Opowiedziała, jak było.~- To idź, córko, bieżyj
 577     2, 21|       równocześnie, że zaraz z rana, jak przykazywał, zabierze jeno
 578     2, 21|       starego, choćby Antek nie wiem jak zakazywał, choćby ją nawet
 579     2, 22|              posłuchać.~Najpierwsza, jak to miała we zwyczaju, przyszła
 580     2, 22|             wszystkie i wyszczekana, jak mało która, ale ogólnie
 581     2, 22|            bolały.~Porozsadzali się, jak mogli, kto na ławach, kto
 582     2, 22|              skrzyniach, którym zaś, jak parobkom, Kłębiaki pieńki
 583     2, 22|           było młodziaków, wyrosłych jak sosny i już prawie pod wąsem,
 584     2, 22|             przysmolony na gębie, że jak Cygan się widział, a ciągnął
 585     2, 22|           potem kiej kokot, zabeczał jak baran, zarżał niby ogier
 586     2, 22|           opowiedział jaką historię, jak to u Borynów na jesieni:~-
 587     2, 22|              com wtedy powiadał?~- I jak! Było to o tym Burku Panajezusowym!~-
 588     2, 22|        wzruszenia, widziała wszystko jak żywe i tam szła duszą, gdzie
 589     2, 22|          gospodarskiej córce. Jezus, jak się to jej ślicznym widziało!~-
 590     2, 22|          rzekł to słowo, a poszłaby, jak stała, w tę noc, w ten mróz,
 591     2, 22|           ale to rychło przechodziło jak cień, gdy chmurka słońce
 592     2, 22|            tak narownego i próżniaka jak mało, próżno mu dogadzał,
 593     2, 22|          tobie, wałkoniu i zabijaku, jak błogosławić będą ci, co
 594     2, 22|               zastanawiając szeroko, jak to Pan Jezus zawsze karze
 595     2, 22|             powstrzymywali oddechy i jak uroczeni siedzieli wsłuchując
 596     2, 22|           pod niebo rosły, a płonęły jak te smolne szczapy, że jeno
 597     2, 22|      prześwietlonych widziadłami, co jak żagwie buchały krwawą pożogą;
 598     2, 22|                 zawołała.~- Słychać, jak śnieg skrzypi pod nogami!~-
 599     2, 22|              spokojnie i szczęśliwie jak u Pana Boga za piecem.~Aż
 600     2, 22|     powrócili do domów, a Jastrzębia jak nie było, tak nie było,
 601     2, 22|            nocach czasami rozmyślał, jak to przyjdzie gorzeć w tym
 602     2, 22|      skonaniu...~Kobieta broniła go, jak mogła, obrazem świętym osłaniając,
 603     2, 22|           schodzi do niej z ołtarza, jak stała, w koronie złotej,
 604     2, 22|    grzesznika, póki nie przyjdę.~Ale jak tu było iść?... noc ciemna,
 605     2, 22|              pogadywać o tym i owym, jak zwyczajnie.~Młódź zaczęła
 606     2, 23|            ginęły nie wiadomo gdzie, jak te pomarłe światłości gwiezdne.~
 607     2, 23|       zduszone, porwane a strzeliste jak wytryski ognia, słowa błędne
 608     2, 23|   ciemnościach jakiegoś przepadania, jak kiedy chmura przysłoni słońce
 609     2, 23|              umierały.~Ale po chwili jak ptaki wystraszone zrywały
 610     2, 23|             łzy skapywały jej z oczu jak ta rosa z kwiatów; obcierał
 611     2, 24|    spadnięcia, niejedno twarde słowo jak kamień zawarczało, że nawet
 612     2, 24|           reszta zaś stała bezradnie jak to stado owiec, kiedy je
 613     2, 24|              kąśliwa i nieprzystępna jak nigdy, że bali się jej pytać,
 614     2, 24|             wrogowie, a przyjaciele, jak Mateusz, podnieśli znowu
 615     2, 24|            pod jarzmem i niósł dolę, jak Pan Bóg przykazał, bez szemrania
 616     2, 24|          Przewrotny.~Hulano ochotnie jak mało kiedy i do późna, do
 617     2, 24|             śniadania, ogarnęła się, jak mogła najlepiej, dzieci
 618     2, 24|           cię kupił, glonkiem chleba jak tego psa - mruknął ponuro.~-
 619     2, 24|             co się jej stało, a jeno jak ten pies sponiewierany gnał
 620     2, 24|             się, bez pamięci zgoła - jak zresztą co dnia...~Od owej
 621     2, 24|             przystali do niego tacy, jak Bartek, Kozioł, Filip zza
 622     2, 24|     kompaniono, bo bakę mu świecili, jak pieski w oczy naglądając,
 623     2, 24|            się z nim stało, zupełnie jak wtedy nad stawem.~Ale i
 624     2, 24|           przy przełazie i czaił się jak wilk. ~Nie spotkał jej nawet
 625     2, 24|         strzechy nawet, by odganiali jak parszywego grzechem, bo
 626     2, 24|            będzie - to by wyrwali go jak pokrzywę i precz wyrzucili
 627     2, 24|             nie zważał na nic, biegł jak błędny, a przerażony i pełen
 628     2, 24|              się w nim i przewalały, jak te chmury pędzące po niebie.~-
 629     2, 24|              na niego pysk, sklęła i jak tego psa przegoniła z chałupy. ~
 630     2, 25|             mieli co robić, dziedzic jak się był zawziął, że żadnemu
 631     2, 25|           się choroby różne na wieś, jak to zresztą zwyczajnie bywa
 632     2, 25|            ludzie czuli się tak źle, jak nigdy do tela, łazili po
 633     2, 25|            baczyć.~Dzień był posępny jak to patrzenie chorego, co
 634     2, 25|           błocie, to deszcz pluskał, jak kieby kto tym ziarnem ważnym
 635     2, 25|    ustępowała bez musu, broniła się, jak mogła, ale to jarzmo i tak
 636     2, 25|               Kiej nie poredziła żyć jak drugie kobiety, co to i
 637     2, 25|         wyrywała do niego całą duszą jak przódzi, nie biegała na
 638     2, 25|          widział się jej takim samym jak i drugie chłopy, gorszym
 639     2, 25|          wtedy tak straszno w duszy, jak wtedy, gdy dobrodziej naród
 640     2, 25|          złość zrobić, a czasem, aby jak najprędzej ją puścił i poszedł
 641     2, 25|          tylachna, że i nie dziwota, jak się człowiekowi wypśnie
 642     2, 25|          zalała mu serce.~- Cyganisz jak ten pies; wszyscy mnie odstąpili,
 643     2, 25|       drugimi. Miłujesz mnie, juści, jak tego psa złego, któren ugryźć
 644     2, 25|              mnie i patrzysz na mnie jak wszystkie, kiej na tego
 645     2, 25|             wieś przycichła z nagła, jak kieby piorun uderzył, chodzili
 646     2, 25|              nikto nie wiedział co i jak, bo ino przez okna widać
 647     2, 25|            swobodnie poradzić, a nie jak te pieski pod cudzym płotem
 648     2, 25|           Dzisiaj wama wzięli las, a jak się bronić nie będziecie,
 649     2, 25|              Zawdy naród krzywdzili, jak ino mogli.~- Kiej takie
 650     2, 25|             powstał taki, bieganina, jak gdyby pożar wybuchnął we
 651     2, 25|          rucha, całą wsią, wszystkie jak jeden! Nie bójta się niczego,
 652     2, 25|               Ustawiali się w rzędy, jak komu popadło, chłopy, parobki,
 653     2, 25|          jeszcze z prostą gałęzią, a jak kobiety, to prosto z pazurami
 654     2, 25|    wymiarkowali, co zrobić, aby było jak najlepiej, baby podniesły
 655     2, 25|              wtedy wszystko z nagła, jak kiedy wicher uderzy niespodzianie
 656     2, 25|             zjawił, że zaś chłop był jak byk, mocarz głośny na okolicę,
 657     2, 25|          obwalać mu głowę i ratować, jak ino poredzili. Antek zaś
 658     2, 25|            Antek zwalił się na niego jak piorun.~Próżno się bronił,
 659     2, 25|              i twarz całą, blady był jak płótno i zupełnie podobny
 660     2, 25|              szli bezładnie, kupami, jak komu lepiej było, a lasem,
 661     3, 26|            tę ziemię świętą, że szła jak pijana.~Aż dopiero gdy sygnaturka
 662     3, 26|        niskich, szerokich chałup, co jak kumy w sobie wielce podufałe,
 663     3, 26|        dachówki plebanii. Wokół zaś, jak jeno dojrzeć, stały sinym
 664     3, 26|          barłogu jakim, to w obórce, jak się zdarzyło i kaj ludzie
 665     3, 26|          siedziały z obu stron stawu jak przódzi, jak zawdy chyba
 666     3, 26|             stron stawu jak przódzi, jak zawdy chyba od początku
 667     3, 26|           Dyć to ja, Agata! - Jezus, jak ją spierało pod piersiami !~-
 668     3, 26|         tratowały i kradły jedzenie, jak ino mogły, rejwach czyniąc
 669     3, 26|            łzy.~Agata patrzała w nią jak w obraz, nie śmiejąc już
 670     3, 26|           samej śmierci nie zabaczę, jak ich brali...~- Wzieni mojego
 671     3, 27|             ci i na kulasy niełacno; jak nic ma na cztery palce słoniny. -
 672     3, 27|         jakiej szkody z nocy nie ma, jak to czyniła co dnia, polazła
 673     3, 27|           boru na drogę i powiedali, jak było, a może w pacierz sama
 674     3, 27| przyzwoleństwo, chyciła się ziemi, a jak ta suka warowała i broniła
 675     3, 27|             opiekę? Kiej wiadomo, że jak się sam człowiek nie przyłoży,
 676     3, 27|            stary zaś tak samo leżał, jak go była ostawiła wieczorem:
 677     3, 27|          oczach zaświeciło mu cosik, jak kiedy rzeka spod nocy się
 678     3, 27|              grosz i tak zabiegliwy, jak mało któren.~Oto i teraz,
 679     3, 27|           bliska w oczy.~- Dyć leży, jak leżał! - odburknęła zbierając
 680     3, 27|           rudych wąsów, a oczy to mu jak te złodzieje latały po kątach;
 681     3, 27|              wspominań!~A teraz jest jak ten kołek, sama, nikt jej
 682     3, 27|              wciąż stawała przed nim jak ten pies, skamląc oczyma
 683     3, 27|      radością przyglądała się Hance, jak ta włosy rwała łbem tłukąc
 684     3, 27|             sobie teraz przypomnieć, jak człowieka raz jeden widzianego.~
 685     3, 27|         wełniaków odbitą we wodzie i jak się przesuwały wskroś mdlejących
 686     3, 27|           umie trajkotać tak cięgiem jak ty. Doiła to już krowę?~-
 687     3, 27|            szmaty. - A to ci powiem, jak było... Wypatrzyłem, że
 688     3, 27|                ale nie daruję...~- A jak się ksiądz dowie, żeś mu
 689     3, 27|             niekiedy.~Ale cóż, leżał jak zawżdy, bez ruchu i przed
 690     3, 27|            Cóż znowu!... zwyczajnie, jak i drudzy!... nie jest mu
 691     3, 27|                Kiej ociec mówili, że jak się podpasie, to przedadzą -
 692     3, 27|                 To mi powiedział, że jak zechcecie, poredzicie wszystkiemu...~-
 693     3, 27|            tu u was nowego?~- A nic, jak było... Puszczą go to rychło? -
 694     3, 27|               może ździebko później, jak śledztwo skończą... A to
 695     3, 27|              pod nim nasłuchiwać, bo jak raz tam dotykały głowy łóżka,
 696     3, 27|           ale już nie oprzytomniał i jak przódzi leżał drętwy, nieruchomy,
 697     3, 28|            nie wyszedł jeszcze, jeno jak co dnia o tej porze kręcił
 698     3, 28|           niezgorzej z biedą i wiem, jak ta suka gryzie, pamiętam... -
 699     3, 28|              ma nastąpić; jeno stary jak zwykle na łóżku leżał, wpatrzony
 700     3, 28|               trudno, skoro musiała, jak to było we zwyczaju u gospodarzy
 701     3, 28|          kieby złotem posuło świat - jak to zresztą zwyczajnie bywa
 702     3, 28|             Jeszcze by, już najmniej jak za każdą duszę zapisaną
 703     3, 28|          Dorobił się! Drze z narodu, jak ino może, a nim co komu
 704     3, 28|              beknąć, a kaj grubiej i jak wycyganiać. ~- Jenszy by
 705     3, 28|           było rozeznać, i poleciała jak wściekła. Witek za nią wyjrzał
 706     3, 28|        wszyćko stoi. A potem będzie, jak Pan Jezus da...~- W kreminale
 707     3, 28|           kreminale niech se rządzi, jak mu pozwolą... Smakuje mu
 708     3, 28|            kaj w chałupie schować... jak uważacie?~- Wiem to, kiej
 709     3, 28|           zęby.~- Rano, po cichuśku, jak pójdzie do kościoła, przenieść
 710     3, 28|              a głównie rozmyślaniem, jak by odebrać połcie owe i
 711     3, 28|               że trzeba... z taką to jak z tym łajnem, nie porusz
 712     3, 28|             zwiesna idzie... bo Adam jak drugie w kreminale... Chłopaka
 713     3, 28|           Kto nie ma chęci, ten wie, jak wykręci! Nie do was piję,
 714     3, 28|             siedzicie i dobrze wiem, jak wam ciężko, ale są takie,
 715     3, 28|       słyszała przemyśliwając wciąż, jak by się do tych ojcowych
 716     3, 28|         ojcowską stronę; chory leżał jak zwyczajnie wznak. Jagna
 717     3, 28|             nie obcy, ma takie prawo jak i wy! - wcale się nie ulękła
 718     3, 28|              co z chałupy zginie, to jak Bóg w niebie, do sądu podam
 719     3, 29|             przychodziła pora rodów, jak to na zwiesnę zwyczajnie,
 720     3, 29|              niedzielę po sumie albo jak wczoraj przy zjeździe do
 721     3, 29|            był w urzędzie przełożyć, jak jest w Lipcach - ozwał się
 722     3, 29|              suszyła za stodołą?~- A jak to sprały Gulbasiaka, że
 723     3, 29|              spokojnie, po porządku, jak to było.~- Bych jeno z tych
 724     3, 29|            westchnęła składając ręce jak do pacierza.~- Zleciały
 725     3, 29|            drogach jeno wiater hulał jak przódzi i drzewinami miotał.~
 726     3, 29|       głowiły się ciężko gospodynie, jak tu wszystkiemu zaradzić,
 727     3, 29|               gnój na wozie oklepał, jak się należało, i konia batem
 728     3, 29|         kołtuny i położy!~Pokazywał, jak siać z wiatrem, bo głupia
 729     3, 29|              zmiarkowała się, siejąc jak popadło.~- A Wawrzon Socha
 730     3, 29|                 We święta mu powiem, jak się to sielnie przypinasz
 731     3, 29|             wnet na pługu od wiatru, jak to ociec robili, i zakurzył
 732     3, 29|             najcięższej, pomagał, bo jak u Kłębów drew narąbał widząc,
 733     3, 29|            Czekali też na ich powrót jak na zmiłowanie Pańskie, czekali
 734     3, 29|              mu nie spoglądając.~- A jak się ma wasz we wojsku? zdrowy?
 735     3, 29|         Mogło co do jednego wydusić, jak te gąski Płoszkowej.~- Że
 736     3, 29|             obróci. Jakże to było?~- Jak? Poszlim spać zaruteńko
 737     3, 29|              Mleczna będzie, grzbiet jak belka, kłęby wysokie...
 738     3, 29|        rodzina i właśnie medytowali, jak by tu co niebądź wydobyć
 739     3, 29|              przez chłopa jesteście, jak drugie. ~- To w taką porę
 740     3, 29|            rękoma, bo nie był okpis, jak karczmarz albo i drugie,
 741     3, 29|          płacił niezgorzej, a nawet, jak komu na przednowku było
 742     3, 29|        wszystkich we wsi i wiedział, jak do kogo przemówić, to i
 743     3, 29|           tydzień lata do Mateusza i jak pies dni całe waruje pod
 744     3, 29|        Głęboko się zamedytowała.~- A jak Mateusza wzieni, skompaniła
 745     3, 29|           nie było, jeno stary leżał jak zawżdy z wytrzeszczonymi
 746     3, 29|      kowalowi.~I już całe popołudnie jak pies warowała na Jagnę i
 747     3, 29|              A zjadłam!... tak moje, jak i wasze, to urznęłam kawał
 748     3, 29|     parobkiem na przednim siedzeniu, jak to gospodynie zazwyczaj
 749     3, 29|              od rana dzwony umilkły, jak to było we zwyczaju w kużden
 750     3, 29|             ukraszone i tak galante, jak mało która by potrafiła,
 751     3, 29|             były, żółte, fiołkowe, i jak lnowe kwiatuszki niebieskie,
 752     3, 29|             przekrzyków i biegów, bo jak to było we zwyczaju odwiecznym,
 753     3, 29|      poruszywszy się ani razu, leżał jak zawżdy wpatrzony przed siebie
 754     3, 29|      wpatrzony przed siebie i martwy jak zawżdy...~Zaraz z południa
 755     3, 30|             żałosny, z tej ciżby, co jak krze przyziemne tuliła się
 756     3, 30|            przyjacielskich ugwarzeń, jak Pan Bóg przykazał, jeno
 757     3, 30|           się w pamięci tak żywo, że jak wtedy w Boże Narodzenie
 758     3, 30|           Pańskiej powiadał i o tym, jak go to paskudne Żydowiny
 759     3, 30|             do czysta, włosy obciął, jak drugie, równo nad czołem
 760     3, 30|      nadziewając się z rozmysłem, by jak najwięcej zmieścić i jak
 761     3, 30|             jak najwięcej zmieścić i jak najdłużej czuć w gębie smakowitości.
 762     3, 30|       patrząc wciąż martwym wzrokiem jak zawdy. Może by nawet i więcej
 763     3, 30|           poleciała na dwór patrzeć, jak prawie z każdej chałupy
 764     3, 30|             zarówno stojały opłotki, jak i. sienie powywierane, jeno
 765     3, 30|          ostało długich kiej bicze i jak groch największy!~Magda
 766     3, 30|          jakie to cuganty jeździł... jak se używał... baczę... -
 767     3, 30|        Jambroży musi być starszy, bo jak ino baczę, on zawdy był
 768     3, 30|              juści... wycygania się, jak może... juści... - jąkał
 769     3, 30|       rachując. Józka ugaszczała je, jak ino mogła, plackiem jajecznym
 770     3, 30|            podstawiła nogę, że runął jak długi pod ścianę, nie mogąc
 771     3, 30|              podwórzu przed chlewem, jak nabierał w połę świńskiego
 772     3, 30|             się stało?~Wykręcał się, jak mógł, wycyganiał, ale w
 773     3, 30|             go do chałupy, obaczysz, jak parodował na ganku będzie,
 774     3, 30|                  Opowiadała mu, co i jak się robi w gospodarce -
 775     3, 30|         każdemu z osobna opowiadała, jak to było, poszedł do Hanki,
 776     3, 30|         zginęło.~- Tak mogli ukraść, jak mogli przynieść z sobą,
 777     3, 30|            pędzących po wybojach, bo jak to było we zwyczaju, w drugie
 778     3, 30|              obiadu, jęła opowiadać, jak zwaliło się tylachna narodu,
 779     3, 30|        rozpowiadała o dziedziczkach, jak to były wystrojone.~- Wiecie,
 780     3, 30|             była w modlickim dworze, jak to poniektóre dziedziczki
 781     3, 30|       rozrosła wszędzie, taka, co to jak się człek do niej przyprze,
 782     3, 30|            zgromiła go Jagustynka.~- Jak taka się przy robocie rucha,
 783     3, 30|            chorego. Jezu, a to leży, jak leżał... Zagadywałam: ani
 784     3, 30|             przy łóżku, ale przepiła jak i drugie, sięgając do placka. -
 785     3, 30|         Świeży chleb pomaga!~- Chleb jak chleb, ale to czeladnik
 786     3, 30|               Chłop był wyszczekany, jak mało któren, że zaś był
 787     3, 30|         duszą pijąc te słowa miodne, jak wyschła ziemia pije dżdże
 788     3, 30|            słowach, bijących w serca jak dzwon, i niesły się w omroczone
 789     3, 30|         wiorst od Lipiec, widać było jak na dłoni wzmaganie się ognia.
 790     3, 30|             ścierwę! - zawrzeszczały jak jedna.~A cała wieś się już
 791     3, 30|              a od czerwonych łun, co jak ogniste płachty wiewały
 792     3, 31|              Nosi się cięgiem po wsi jak ten pies, że żadnej pomocy
 793     3, 31|           ojca, że ją ukrzywdził. ~- Jak wam do upodoby, wasz gront,
 794     3, 31|         Stara rozpowiła dzieciątko i jak je Pan Bóg stworzył, nagusieńkie
 795     3, 31|               że chrzciny nie takie, jak być powinny Borynowego dziecka.~-
 796     3, 31|            się do małego; widziałam, jak wietrzyła na płocie przyodziewę
 797     3, 31|              wydoją, i garnki pomyją jak najsprawniejsze dzieuchy.~-
 798     3, 31|              pola nie chcą czekać.~- Jak się w porę nie obsieje,
 799     3, 31|     jeszczech ci na gorzałkę dołożę, jak mi się spodoba! - wołał.~
 800     3, 31|               By je głodem zamorzyć, jak to było z tamtymi dwa roki
 801     3, 31|           Kozłowej?... powiadam ino, jak się mi widzi. Musi kobieta
 802     3, 31|         drugiej stronie Boryna leżał jak zawdy samotnie, patrzał
 803     3, 31|              siebie gwarzył z cicha, jak to dzieciątko sobie ostawione.~
 804     3, 31|        słońcu roziskrzone, chłodnawe jak one i jak one przejrzyste
 805     3, 31|     roziskrzone, chłodnawe jak one i jak one przejrzyste i zdziebko
 806     3, 31|     czarniawych.~Zwyczajnie to było, jak każdego roku na pierwszą
 807     3, 31|              na miedzy i kobiety, co jak liszki czerwone gmerały
 808     3, 31|              u Borynów szło wszystko jak zwyczajnie, wolniej jeno
 809     3, 31|            to jakby słuch za- ginął: jak pojechał wtenczas z proboszczem,
 810     3, 31|              jął im prawić różności, jak to Cygany swojego króla
 811     3, 31|       przysunąwszy się rozpowiadała, jak to Cygany dzieci kradną
 812     3, 31|              Bo złe wszędy się czai, jak ten wilk kiele owiec.~Trwoga
 813     3, 31|           bróg chodzi, bo widziałem, jak Łapa tam leciał, warczał,
 814     3, 31|         bliskości pono nie kradną.~- Jak się im uda, dwa roki temu
 815     3, 31|     potykanie się o sprzęty i to, że jak stała, buchnęła się na łóżko.~-
 816     3, 31|           tym ciężkim strapieniu, co jak kamienie przywaliło wszystkie
 817     3, 31|       ukradli z podwórza.~Osłupieli, jak kieby piorun trzasnął gdziesik
 818     3, 31|              od źrebięcia wychowała, jak to dzieciątko rodzone, dyć
 819     3, 31|            stratą, gdyż bez konia to jak przez rąk, zwłaszcza teraz
 820     3, 31|            nie wiedział, co począć i jak zapobiec kradzieżom. Dzień
 821     3, 31|             karczmie i we młynie, że jak przed wielkim świętem uczyniło
 822     3, 31|               Zdrowym, jeno radosny, jak nigdy w życiu. Miarkujecie:
 823     3, 31|             zapłać przyjadą pomagać, jak prawe Polaki a chrześcijany
 824     3, 31|     nadchodzącym zewsząd, dzieci zaś jak zawdy wrzask podniesły,
 825     3, 31|           mówili, z których są wsi i jak się wołają, nawet jedli
 826     3, 31|         gospodarzy tęskniące, a toć, jak okiem sięgnął, od borów
 827     3, 31|          jednako baczący, a tak samo jak cała wieś pełen wesela i
 828     3, 31|            przyjacielskie sąsiady to jak te płoty a ściany bronne:
 829     3, 31|              na słonecznej jaśni, że jak okiem sięgał po lipeckich
 830     3, 31|              czekać tej pomocy?... a jak się jeszcze i tego ziemniaka
 831     3, 31|       wyrzekając, a Rocho utulał je, jak umiał, obiecując poczciwie
 832     3, 32|             Prawda-li to? I kiedy? I jak?...~Nikto jeszcze nie wiedział.~
 833     3, 32|             Jakże, szukać takiej wsi jak Lipce! A które to wpodle
 834     3, 32|         rzekł:~- Wyraźnie stoi o tym jak wół... "Tak jak krześcijany
 835     3, 32|           stoi o tym jak wół... "Tak jak krześcijany wsi Lipec, gminy
 836     3, 32|              co inszego powie, zełże jak pies.~- Wyczekały się na
 837     3, 32|          Musi, miemiecka to moda, bo jak Lipce Lipcami, zawdy się
 838     3, 32|           myśleć, co poczynać...~- A jak nie wróci? Jezu! Jezu! -
 839     3, 32|             może...~Uwijała się też, jak mogła, choć nogi się pod
 840     3, 32|            mówię, a wy ino huru buru jak na tego łysego konia...~-
 841     3, 32|               a każdemu wara do mnie jak temu psu! - wrzasnęła nagle,
 842     3, 32|             oplecioną warkoczami, co jak grubachne postronki leżały
 843     3, 32|            mieć, bych wiedzieć, co i jak... ~- A ma, Jaguś, ma, i
 844     3, 32|         robić porządki na przyjęcie, jak i drugie, i czekać gorączkowo
 845     3, 32|            gorączkowo powracających, jak i cała wieś w tej chwili.~
 846     3, 32|              przypiekało niezgorzej, jak to zwyczajnie bywa po rannym
 847     3, 32|          Zawtórowali z całego serca, jak kto umiał, i ruszyli wzdłuż
 848     3, 32|            się uda. ~- Byle nie tak, jak mój zeszłoroczny: schylać
 849     3, 32|         rosnące. Oczy się tam niesły jak ptaki, ale nie sięgnęły
 850     3, 32|          drogi, mierząc pod sam las, jak wiodła wąska i wyjeżdżona
 851     3, 32|             juchy! zbereźniki!... bo jak paś spuszczę!~Ksiądz, znużony
 852     3, 32|              wisusy, uszy poobrywam, jak nie przestaniecie! - krzyknął
 853     3, 32|        barzej w kupę, stowarzyszając jak popadło, bo każdego dziw
 854     3, 32|             Niech będzie pochwalony! Jak się macie, ludzie kochane!~
 855     3, 32|           słowa i szepty, krzyki, co jak śpiew się wydzierały z serc
 856     3, 32|        Serdeczna Matko", a wszystkie jak jeden człowiek zawtórowali
 857     3, 32|   podniesioną, harda na oko i pyszna jak zawdy. Kiej zaśpiewali,
 858     3, 32|           tych łez zdradzieckich, co jak złodzieje wymykały się niekiej
 859     3, 32|     Nakazywała sobie czując zarazem, jak w niej łzy piekące wzbierają,
 860     3, 32|          niej łzy piekące wzbierają, jak żal za gardziel dusi, mrokiem
 861     3, 32|              przesłaniają się oczy i jak ta męka rośnie z minuty
 862     3, 32|          Tereska żołnierka, czerwona jak burak, rozbeczana, trzymała
 863     3, 32|         powitań, chciała się cieszyć jak i drugie; przeciek, kiej
 864     3, 32|           się potem pomiędzy ludźmi, jak ten Łapa szukający w ciżbie
 865     3, 32|            że nawet nie spostrzegli, jak kowal wyniósł się cichaczem
 866     3, 32|            to miedzami szli gęsiego, jak ta komu bliżej było do chałupy.~
 867     3, 33|     stworzenia buchnął niemy krzyk i jak głucha błyskawica przeleciał
 868     3, 33|              przeleciał nad światem, jak kiedy człowieczą duszę w
 869     3, 33|              dzień trudów a boleści, jak wczoraj było; jak z jutrem
 870     3, 33|           boleści, jak wczoraj było; jak z jutrem przyjdzie, jak
 871     3, 33|              jak z jutrem przyjdzie, jak zawdy będzie...~Więc i Lipce
 872     3, 33|          Juści, co nie szło jeszcze, jak było iść powinno, chociaż
 873     3, 33|              Ratowały się chudziaki, jak jeno mogły, bo już niejednego
 874     3, 33|         ostatnią koninę wyprowadził, jak to Gulbas musiał, sprocesowała
 875     3, 33|               Juści, co poredzi, ale jak tu z gołymi rękoma iść do
 876     3, 33|            rozpalonymi paciorkami.~- Jak się to cieszy z powrotu
 877     3, 33|           był poczciwy, ale zawzięty jak wszystkie Płoszki: krzywdy
 878     3, 33|              a ratuj się, póki pora. Jak cię twój bez to kochanie
 879     3, 33|            każden jednako przysięga, jak sięga, każden jak miód,
 880     3, 33|         przysięga, jak sięga, każden jak miód, pókiś mu miła. Pomiarkuj
 881     3, 33|               ludzie! Do sądu podam, jak Bóg w niebie, wszyscy słyszeli.
 882     3, 33|      przytwierdzę! ja ci zaświarczę! jak ci...~- Podejdź, pani wójtowo!
 883     3, 33|           wszędy, niby pod sekretem, jak wójtowie srodze zbili Kozłów. .~
 884     3, 33|         Jechali podawać skargę, więc jak się byli podnieśli z bitki
 885     3, 33|               Pan Jacek zaś siedział jak zawdy na progu, papierosa
 886     3, 33|          progu, zakurzył papierosa i jak przódzi, skubiąc bródkę,
 887     3, 33|       żołnierka?... zabawa i tyla! A jak to ślepiami sypnęła! jak
 888     3, 33|             jak to ślepiami sypnęła! jak to harno pod bok się ujęła!
 889     3, 33|             harno pod bok się ujęła! jak to buchnęło od niej lubością!...
 890     3, 33|            Tereskę... - skrzywił się jak po occie. Dosyć już miał
 891     3, 33|          bych się jej musiał trzymać jak ten ogon krowy! Ma przeciek
 892     3, 33|            nie chycił za taką kaszę: jak uwędzona!...~- Bogać ta,
 893     3, 33|     pomiłowanie.~Cicha przecież była jak zawsze, uległa i pracowita
 894     3, 33|           zawsze, uległa i pracowita jak mrówka, nawet rada, że wziął
 895     3, 33|            ślepiami dodał:~- Wiecie, jak jej nie szczędzą. Nic mi
 896     3, 33|              Ho, ho, to ino patrzeć, jak do której z wódką poślesz -
 897     3, 33|            lepiej nie można. Strach, jak wyglądali! Wójt se pozwolił,
 898     3, 33|              i pasa odpuścić, a kto, jak dzieuchy, do stawu poszły
 899     3, 33|            nad stawem. Poszła znowu, jak co dnia, wypatrywać po wsi,
 900     3, 33|         sadzić.~Dzień zrobił się był jak i wczorajszy, śliczny, słoneczny
 901     3, 33|            pod strachem cięgiem żyje jak ten zając, a nikto nie poradzi.~-
 902     3, 33|           rozkołysane, na bory widne jak na dłoni, na role zieleniące,
 903     3, 33|            trwożnie.~- Taki człowiek jak i drugie.~- Hale! gospodarz
 904     3, 33|              gospodarz taki człowiek jak i drugie! hale!~- Głupiś
 905     3, 33|           się opowiedziała. Znali go jak zły szeląg, ale wójtem był
 906     3, 33|              na sądach. Ale Bóg wie, jak to tam było. Wiedziano jeno
 907     3, 33|         sobie przyjacielstwo, witali jak i przódzi, a nawet nieraz
 908     3, 33|          bijąc pięścią w szynkwas. - Jak się usadzą na Podlesiu,
 909     3, 33|             że prawdę powiadali.~Ale jak stoją rzeczy, nie sposób
 910     3, 33|             morgę. Dziedzic zwłóczy, jak może.~- Ale zgodzić się
 911     3, 33|       pocałuje.~- Hale, drogi grosz, jak go braknie!~- Miemcy se
 912     3, 33|             bieda im nie doskwierała jak indziej, to powinno było
 913     3, 33|             żadnych robót kobiecych, jak przódzi, ani tknęli.~- Dziewkę
 914     3, 33|            Nie dali się, zacięli się jak i matka i poszli na udry.
 915     3, 33|             go ucałowali, a za nogi, jak przystało, z pokorą podjęli,
 916     3, 33|            przesiadywać i po kumach, jak przódzi, musiała teraz robić
 917     3, 33|            podmawiany, że tak robił, jak mu się podobało, a nieraz,
 918     3, 33|            Zeszło się sporo narodu i jak się naprędce dało, przybrali
 919     3, 33|           wysłuchajcie, co rzeknę, a jak księdzu na spowiedzi, tak
 920     3, 33|     krzyknęła bezwolnie. - Cichocie, jak pod przysięgą mówię, tak
 921     3, 33|              odejść.~- Ciepiecie się jak głupia - rozgniewał się. -
 922     3, 33|         kreminale zgnije, Powiem mu, jak to zabiegacie, by mu ulżyć.~
 923     3, 33|      pieniądze przysyłają la swoich. Jak tam dobrze, jaką wolę ma
 924     3, 34|          widzianego.~A on zaś szedł, jak zawdy na kiju się wspierając,
 925     3, 34|               ale głosu nie dobył.~- Jak Pan Jezus przemieni, to
 926     3, 34|         będzie długo czekała, nie... Jak duszy pilno ze świata, niczym
 927     3, 34|         wyszykuje! Nie potrza mówić, jak panu Jackowi dziękował i
 928     3, 34|              tylachna drzewa, które, jak Mateusz rachuje, warto z
 929     3, 34|         rozgłoszę, bądźcie spokojni. Jak powiadomią, że pora, pojadę
 930     3, 34|            Stary jeszcze rzęzi, a ta jak suka... Nie powtarzałabym
 931     3, 34|             Jacek siedział na progu, jak zawdy, papierosa palił,
 932     3, 34|           się wyprawia! Wstyd mówić, jak była rozdziana; jaże Filipka
 933     3, 34|             prawdzie to nie wiadomo, jak było... Na niejedną pyskują,
 934     3, 34|              któren tak szczeka, łże jak pies!~Zdumieli się tą niespodzianą
 935     3, 34|           warowała, co? Dobrze wiem, jak przyniewalał i kusił; A
 936     3, 34|          ostał ni na progach siadał, jak zwyczajnie: wszyscy do sąsiadów
 937     3, 34|              się śmiechy ni śpiewki, jak zawdy w ciepły wieczór,
 938     3, 34|      stawiania ołtarza przed wójtem, jak to co rok bywało. Juści,
 939     3, 34|          Bożego Ciała przyszedł był, jak i poprzednie, wielce pogodny,
 940     3, 34|             książką w ręku.~- Witek, jak ci się widzę? co? - pytała
 941     3, 34|          Macieja, leżącego w sadzie, jak co dnia.~Na wsi już całkiem
 942     3, 34|              na sąd trafiłem... cie! jak to wszystko wiedzą.~- Dajta
 943     3, 34|       czytujesz, to ci łacniej.~- Bo jak Miemce kupią i zasiędą o
 944     3, 34|          zasiędą o miedzę, to będzie jak w Górkach: powietrza prosto
 945     3, 34|            chcecie, mnie już dosyć i jak się ozgniewam, to rzucę
 946     3, 34|     urządzeniem.~Grzela opowiedział, jak to jest indziej po drugich
 947     3, 34|         opieka nad narodem, nie tak, jak u nas, gdzie każden chłop
 948     3, 34|               Mateusz mu przerwał:~- Jak nie ma noża na gardle, to
 949     3, 34|           będzie miał o czym czekać, jak wypadnie sprawa z borem.
 950     3, 34|               a trza zrobić tak samo jak z borem.~- Czasem tak można,
 951     3, 34|           niby to se nie poredzą!... jak Bóg w niebie, tak nas znowu
 952     3, 34|              będzie inaczej śpiewał, jak mu kupców rozpędzimy, zaś
 953     3, 34|             swoimi, biedy się użyje, jak i wszystkie, ale jakoś z
 954     3, 34|               ja się tutaj urodziłem jak i wy, mój dziadek i mój
 955     3, 34|             ja nie swój?... Przecież jak wam będzie lepiej, to i
 956     3, 34|             i mnie będzie lepiej!... Jak wy będziecie gospodarze,
 957     3, 34|            będę z wami handlował!... Jak mój dziadek z waszymi, no
 958     3, 35|             też nie żałował namów, a jak było potrza na upartych,
 959     3, 35|          drugich i na kobiety, które jak jedna ani słuchać nie chciały
 960     3, 35|        pomietło chyciła na Grzelę.~- Jak będziesz niewolił do nowego
 961     3, 35|               W chałupie cicho było, jak zazwyczaj w niedzielę, kobiety
 962     3, 35|             się. Żyłaby se spokojnie jak przódzi, jak żyją wszyćkie...
 963     3, 35|            se spokojnie jak przódzi, jak żyją wszyćkie... Zły go
 964     3, 35|          nienawistnie:~- Abyś zdechł jak najprędzej, ty stary psie!...~
 965     3, 35|             na dziedzicu i myślą, że jak znowu pójdą hurmą z kijami
 966     3, 35|             prowadzi...~- Zobaczymy, jak to wyjdzie, zobaczymy! -
 967     3, 35|           głos jej odebrało, stanęła jak wryta, rumieńce pokryły
 968     3, 35|             z ciężkiem westchnieniem jak długa rymnęła na twarz przed
 969     3, 35|            proszę; matko, dyć skamlę jak ten pies!...~Łzy mu zalały
 970     3, 35|            złością, że padła na izbę jak długa, ale w ten mig się
 971     3, 35|           się jeno obraniał jeszcze, jak mógł, usiłując jej odebrać
 972     3, 35|          łoni, kiedyś... a teraz tak jak drudzy... jak... - szepnęła
 973     3, 35|              teraz tak jak drudzy... jak... - szepnęła niebacznie.~
 974     3, 35|    skłopotany.~Płacz ją chwycił, łzy jak groch sypnęły się po rozognionej
 975     3, 35|              przez okno, zaś Szymek, jak i przódzi, siedział pod
 976     3, 35|       Głuchowa, choć cały świat wie, jak się tłucze z parobkami,
 977     3, 35|             widzą, co mają na oczach jak wół widne.~- Na darmo się
 978     3, 35|           ciężko we wsi wytrzymać.~- Jak Maciej był, to i miał kto
 979     3, 35|             i chłopakami radzili, że jak powróci, to już my razem
 980     3, 35|            dyć wszystko się rozwodzi jak te koła bez luśni.~Doszli
 981     3, 35|              wieś napierała się iść, jak wtedy na bór.~Zebrali się
 982     3, 35|           tego nowy podatek z morga, jak w Dołach.~- Pewnie; ale
 983     3, 35|             działo w tę wojnę panów, jak za bele co chłopów krajali
 984     3, 35|           słońcu, pola się zieleniły jak okiem sięgnąć, na pastwiskach
 985     3, 35|    wszystkich, ca Niemcy też stanęli jak jeden, wynieśli się naprzeciw
 986     3, 35|               ale stali nieporuszeni jak mur, paląc srogimi oczyma,
 987     3, 35|        wszystko spokojnie, szeroko i jak się patrzy, ale Niemiec
 988     3, 35|   zapowiadamy przed Bogiem i ludźmi, jak pod przysięgą, że na Podlesiu
 989     3, 35|            cię drudzy kijami zatłuką jak psa parszywego.~- Nie zaczynajcie,
 990     3, 36|            galanty.~- I trawa po pas jak bór, nie taka, jak wczorajsza.~-
 991     3, 36|            po pas jak bór, nie taka, jak wczorajsza.~- Taka to kiepska,
 992     3, 36|            osełkami. ~- Sielna trawa jak kożuch, niejeden dobrze
 993     3, 36|        wyrzekań. Może jeszcze nigdy, jak jeno zapamiętali najstarsi,
 994     3, 36|  przywtórzyła Hanka.~- A tak będzie, jak się spodoba dziedzicowi -
 995     3, 36|           poredziła odbieżyć chorego jak przódzi.~A cała wieś była
 996     3, 36|           głos:~- Czego za mną łazis jak ten pies... nie ucieknę
 997     3, 36|             światła jedne po drugim, jak oczy snem przywierane. ~
 998     3, 36| przypomnieniach, w ruchach zatartych jak skiby na rżyskach i budziło
 999     3, 36|      pogrzebał w kominie, zaś potem, jak stał, boso i w koszuli,
1000     3, 36|   frasobliwie po świecie.~Widno było jak w dzień, księżyc wynosił