Tom, Rozdzial

 1     1, 6 |        krzyży pogniłych i płynął światem całym; przez nagie, odarte,
 2     1, 7 |         szli, i bez wody - całym światem.~A że nieraz i głód był,
 3     1, 9 |          lasach żałością, płynął światem całym, że ludzie i pola,
 4     2, 13|     worek z mąki wytrzepywał nad światem, że i znać nie było, ale
 5     2, 14|           jaka się rozlewała nad światem, niby białe cienie widm,
 6     2, 16|       brzasków świetlisty wionął światem całym i przenikał na wskróś
 7     2, 16|        zmiłowania Jezusowego nad światem, błogosławiona przerwa w
 8     2, 16|         sobie choćby przed całym światem, kiej nie masz rozumu, a
 9     2, 16|         zmiłowania Pańskiego nad światem.~Serca im zabiły rzewliwą
10     2, 16|   świetlistą i rozwijało się nad światem modrą płachtą, poprzebijaną
11     2, 16|        zły całkiem zapanował nad światem i wybierał dusze la siebie.~-
12     2, 16|            a oni byli jakby poza światem całym, nie słyszeli nic,
13     2, 17|         zmilkną!~- Hale, z całym światem zawiedzie wojnę o ciebie,
14     2, 19|        najcichszy głos, a leciał światem całym.~W chałupach zaś ognie
15     2, 19|     Owstydziłeś mnie przed całym światem, pobiłeś tak, jucho, że
16     2, 21|   poświstem i wytrzepywał je nad światem kieby te chusty pełne białych,
17     2, 21|          do walki choćby z całym światem, nie wahała się już ni bała
18     2, 22|          kadzielne zapachy wioną światem, od jakich świętych ołtarzy
19     2, 25|        mroki się roztrzęsały nad światem, nowe wichry zawodziły,
20     2, 25|        się trzęsły i smutek wiał światem całym, pustka była naokół
21     2, 25|          tak słuchliwe, że całym światem szły te krzyki a wrzawa.~
22     3, 26|    zniżając się coraz barzej nad światem, że już kajś niekaj wydzierały
23     3, 26|         słodką moc panowanie nad światem.~W ten czas właśnie, na
24     3, 26|         a zwiesna już szła całym światem, od wschodu do zachodu,
25     3, 26|       Pańskie, zaś nad tym całym światem, zaklęsłym ździebko w miejscu,
26     3, 29|           Zwiesna już szła całym światem wraz z tym ptactwem, ciągnącym
27     3, 29|       jeden szum niósł się całym światem, i już co cieńsze drzewiny
28     3, 29|        nabierał większej i całym światem już się przewalał.~I wiał
29     3, 29|       huczeć i przewalać się nad światem, a łyskawice zamigotały
30     3, 29|        niebieskawych dali, całym światem płynęło rzeźwe, wiośniane
31     3, 31|          krąg słońca - wszystkim światem taka wiosna waliła i bił
32     3, 32|        mi się za chałupami i tym światem szerokim... Hej, deszczyk
33     3, 32|       poczuła się jakby za całym światem. A toć tuż przed nią i za
34     3, 33|        błyskawica przeleciał nad światem, jak kiedy człowieczą duszę
35     3, 33|     złodzieju jeden! Przed całym światem zaświarczę. Przyznasz się,
36     3, 33| błogosławiące ręce nad wszystkim światem:~ ~Dobranoc, wonna lilija,~
37     3, 34|       niepokój rozwiewał się nad światem, wiater pohukiwał wysoko,
38     3, 35|        na bagniskach i szedł już światem cichy i pachnący wieczór.~
39     3, 36|         i te głosy, bijące całym światem:~- Ostańcie! Ostańcie!~Zmartwiał
40     4, 37|         sobie choćby przed całym światem; widzisz go, sam gotów do
41     4, 40|          kajś wysoko, górnie nad światem i krzykał z mocą niepojętą
42     4, 42|        ciężkie kłosy i wszystkim światem buchnęła weselna radość
43     4, 45|    hostia słońca, wyniesiona nad światem, a wszystko śpiewało wraz