Tom, Rozdzial

 1     1, 2 |         dłużej, niekiedy podnosiła łeb i porykiwała długo, jakby
 2     1, 2 |     mętniały mgłą i ciężki, rogaty łeb opadał z wysilenia, że ino
 3     1, 2 |           śmierć, uniosła z trudem łeb, zaryczała głucho i... padła
 4     1, 3 |          budy, koło drzwi, w biały łeb Łapy, aż pies zawarczał,
 5     1, 3 |    nozdrzach, aż klacz położyła mu łeb na ramieniu i pieszczotliwie
 6     1, 3 |            wałacha, co stał obok i łeb wtykał między deski przegrody,
 7     1, 3 |    wyciągała do niego kasztanowaty łeb ze strzałką białą na czole
 8     1, 3 |          nikiej nie wiada, kogo za łeb chyci, winowatego czy sprawiedliwego.
 9     1, 4 |                 Oskubałabym ci ten łeb barani, żebyś mnie tak zrobił! -
10     1, 7 |          sukna, rozczerwienił się, łeb mu się rozwichrzył i pot
11     1, 10|           kochanie i wznosiła swój łeb kolczasty tęskność bolesna,
12     1, 11|          stronie widniał jego rudy łeb i piegowata twarz.~Młodzi
13     1, 11|       świętą ziemię; przyjdzie, za łeb ułapi, jarzmo na kark włoży,
14     1, 12|             myślał pogładzając psi łeb.~Gorączka mroczyła go coraz
15     2, 13|             wnet go przycapiała za łeb i waliła, gdzie popadło -
16     2, 18|         tulący mu się do kolan psi łeb.~Przyszła wkrótce Józka,
17     2, 20|          To i niejeden w Lipcach w łeb się skrobał, opatrywał zamki
18     2, 21|      Pewnie, że kiedy mus ułapi za łeb, nie wyślizgniesz się, człowieku,
19     2, 21|           drogi zdarłabym Jagnę za łeb, a wyzwała, a skleła, a
20     2, 22|  procesownica, która z pół wsią za łeb się wodziła i co miesiąc
21     2, 22|          dobrze widziała za oknem, łeb kiej ceber i ślepie czerwone!~-
22     2, 25|        karczmę! Na las!...~To i na łeb i szyję przyodziewali się,
23     2, 25|         zleciała, że jeno ten siwy łeb podskakiwał po korzeniach.~
24     2, 25|        trzasnął Borynę kolbą przez łeb, aż krew chlusnęła, stary
25     3, 26|         Płoszce Stachowi rozwalili łeb, a drugim dostało się też
26     3, 28|            nie huknie w wieprzkowy łeb między uszy, aż świńtuch
27     3, 30|             sołtysa i ten czerwony łeb kowalowy.~Niejedne kobiece
28     3, 30|  przywarował za pługami, że mu ino łeb się bielił.~- Nic, Józia...
29     3, 30|        kiej żywy się widział, bo i łeb z dziobem miał prawdziwego,
30     3, 30|     nieżywy pod szczytową ścianą - łeb miał rozwalony.~Narobiła
31     3, 31|          ryczała stara drąc się za łeb i tłukąc się o płoty kiej
32     3, 32|         przystawał jakby na złość, łeb spuszczał, głuchnął na wrzaski,
33     3, 33|        chciał patrzeć.~Kozioł miał łeb rozwalony do kości, jaże
34     3, 34|      jeszcze za te jamory: kobieta łeb mu obedrze!~- I z pół roku
35     3, 35|       drugiego:~- Zdzielże który w łeb pierwszego z brzega.~- Juchy
36     4, 38|            jeno któren wzion przez łeb, to zaraz na ziem leciał...~-
37     4, 42|             A zdradź me ino, to ci łeb wrzątkiem obleję - groziła
38     4, 44|      przykarmianie dostanie pałą w łeb i nożem po gardzieli!~-
39     4, 47| zwodzicieli - westchnęła któraś.~- Łeb mu już lenieje, a za kobietami
40     4, 48| prześmiechy i szepty...~- ...to ci łeb wrzątkiem oparzę kieby temu